Sahifeh Sajjadieh

HomeIranReligion

صحیفه سجادیه

ترجمه قزویان

دعای اوّل حمد و ثنای الهی

دعای دوم: درود و تحيّت بر پيامبر (ص)

دعای سوم: ستايش و تمجيد فرشتگان

دعای چهارم: درود آن حضرت بر مؤمنين به پيامبر (ص)

دعای پنجم: دعا برای خانواده و دوستان

دعای ششم: به وقت صبح و شام

دعای هفتم: دعای او به هنگامی كه برای وی مهمی دست می داد يا رنجی فرود می آمد و به وقت اندوه

دعای هشتم: پناه بردن به خدا از سختيها و اخلاق ناپسند و كردار نكوهيده

دعای نهم: در خواست آمرزش از خدا

دعای دهم: پناه آوردن به خداوند

دعای يازدهم: دعا برای حسن عاقبت

دعای دوازدهم: اعتراف به گناه و در خواست توبه

دعای سيزدهم: درخواست حاجتها

دعای چهاردهم: هنگام فرارسيدن ستم و زيان

دعای پانزدهم: دعا هنگام بيماری، اندوه و گرفتاری

دعای شانزدهم: طلب آمرزش

دعای هفدهم: پناه بردن به خدا از شيطان

دعای هجدهم: برای شكر گزاری

دعای نوزدهم: در طلب باران

دعای بيستم: درخواست توفيق از خدا

دعای بيست و يكم: هنگام اندوه و نگرانی از گناه

دعای بيست و دوم: هنگام سختی و رنج

دعای بيست و سوم: دعای آن حضرت در طلب عافيت و شكر آن

دعای بيست و چهارم: دعای آن حضرت برای پدر و مادرش كه بر آنان درود باد

دعای بيست و پنجم: دعای آن حضرت در باره فرزندانش كه بر آنان درود باد

دعای بيست و ششم: در باره همسايگان و دوستانش

دعای بيست و هفتم: دعای آن حضرت برای مرز داران

دعای بيست و هشتم: به وقت پناه بردن به خدای عزّ و جل

دعای بيست و نهم: وقتی كه روزی بر او تنگ می شد

دعای سی ام: در ياری خواستن از خدا برای پرداخت وام

دعای سی و يكم: در ذكر توبه و درخواست توفيق آن از پروردگار

دعای سی و دوم: پس از نماز شب

دعای سی و سوم: هنگام استخاره

دعای سی و چهارم: هنگام مشاهده رسوايی گناهكاران

دعای سی و پنجم: در مقام رضا و خشنودی

دعای سی و ششم: به هنگام مشاهده ابر و رعد و برق

دعای سی و هفتم: در ناتوانی از اداء شكر الهی

دعای سی و هشتم: به هنگام كوتاهی در اداء حقوق بندگان خدا

دعای سی و نهم: در طلب بخشش و رحمت الهی

دعای چهلم: به هنگام شنيدن خبر مرگ و در ياد مرگ

دعای چهل و يكم: به هنگام درخواست خطا پوشی از خداوند

دعای چهل و دوم: به هنگام ختم قرآن

چهل و سوم: هنگام رؤيت هلال

دعای چهل و چهارم: در آغاز ماه رمضان

دعای چهل و پنجم: در وداع با ماه مبارك رمضان

دعای چهل و ششم: در روز عيد فطر و روز جمعه

دعای چهل و هفتم: در روز عرفه

دعای چهل و هشتم: در روز عيد قربان و روز جمعه

دعای چهل و نهم: در دفع حيله دشمنان و باز گردانيدن خطر و ضرر آنان

دعای پنجاه: در باب ترس از خدا

دعای پنجاه و يكم: در هنگام خضوع و زاری به درگاه خداوند

دعای پنجاه و دوم: اصرار در آستان خداوند

دعای پنجاه و سوم: در هنگام خضوع و خشوع در برابر خداوند

دعای پنجاه و چهارم: در رفع غم و اندوه

 

1 - دعای اوّل حمد و ثنای الهی

 

1 - ستايش از آن خدای اوّل است كه هيچ اوّلی قبل از او نيست. و مخصوص خدای آخر است كه هيچ آخری بعد از او نيست.

2 - خدايی كه ديدگان هر بيننده ای از ديدنش قاصر و انديشه هر توصيف كننده ای از وصف او عاجز است.

3 - جهان آفرينش را با قدرت كامل و مشيّت بالغ خويش بی آنكه نمونه و الگويی در كار خلق آن وجود داشته باشد آفريد.

4 - سپس آفريدگان را با اراده خود به راه راست راهی ساخت و آنها را در مسير محبّت خويش برانگيخت. كسانی كه اراده خدا آنها را بر ديگران مقدّم داشته يارای تأخير و عقب افتادن ندارند و نيز كسانی كه مشيّت الهی آنان را از ديگران عقبتر انداخته است قدرت جلو افتادن ندارند.

5 - و خدای متعال برای هر يك از جانداران، رزق معلومی را تقسيم نموده است، كه هرگز نتواند آن كس كه برايش رزق زيادی مقدّر فرموده از آن بكاهد و كسی كه برايش اندك مقدّر نموده، بر آن بيفزايد.

6 - آنگاه خداوند در زندگی هر يك از آفريدگان، اجلی را معيّن نموده و برای آن پايانی را منظور داشته است، كه با گذر ايام عمر، به سوی آن گام بر می دارد. و با سپری شدن لحظات روزگار، آن اجل فرا می رسد. و آنگاه كه آخرين قدم را برمی دارد و عمر او به پايان می رسد، خداوند جان او را بگيرد و به سوی مقصدی كه دعوتش فرموده است يعنی ثواب وافر و بهشت برين يا شقاوت و دوزخ الهی، رهسپار سازد.

7 - اين، برای آن است كه بدكاران را به كيفر اعمال زشت خود برساند و نيكوكاران را بر اساس عدالت خويش، پاداش نيكو عطا فرمايد. پاك و منزه است اسماء او، و آشكار است نعمتهای او. هيچ كس حق ندارد از كار او باز خواست كند اما همگان در پيشگاه او مورد سؤال واقع می شوند.

8 - ستايش مخصوص خدايی است كه اگر شناخت حمد و ثنای خويش را با ابتلای بندگان به نعمتهای گوناگون و احسان های فراوان دريغ كند، بندگان در نعمتها و منّتهای الهی تصرف كنند و ستايش او انجام ندهند و رزق و روزی خويش گسترش دهند و شكر او ننمايند.

9 - در اين صورت از مرز انسانيت خارج شده و به حدّ حيوانيت سقوط كنند. چنانكه خداوند متعال در كتاب محكم خويش، آنها را چنين توصيف كرده است: حيوانند بلكه از حيوان گمراه ترند.

10 - و ستايش مخصوص خداست چرا كه بهره ای از معرفت خود را به ما ارزانی فرمود و از نعمت شكر خويش به ما الهام فرمود و برخی از درهای نامتناهی علم به ربوبيتش را به سوی ما گشود و ما را به مرتبه اخلاص در توحيد خويش راهنمايی نمود و از شائبه الحاد و شك در امرش دور كرد.

11- او را چنان ستايشی كنيم كه در تمام عمر در شمار بندگان ستايشگر پروردگار باشيم و با ستايش خويش گوی سبقت را از كسانی كه به مقام عفو و خشنودی او سبقت گرفته اند برباييم.

12 - حمد و ستايشی كه تاريكيهای عالم برزخ را برای ما روشن سازد و راه دشوار جهان آخرت را برای ما آسان گرداند و منازل ما نزد شاهدان صحنه محشر، شريفتر شود. روزی كه هر شخصی به پاداش و كيفر اعمالش می رسد و هرگز به كسی ستم نمی شود. روزی كه هيچ يار و ياوری نمی تواند كاری انجام دهد و [انسان های گرفتار عذاب ] ياری نمی شوند.

13 - خدای را آنگونه ستايش می كنيم كه حمد و ثنای ما تا اعلی علّيين برسد و در كتاب مرقوم نزد شاهدان مقرّب الهی قرار گيرد.

14 - ستايشی كه موجب چشم روشنی ما به هنگامی گردد كه چشمها از ترس و وحشت، برق زنند و خيره شوند. و ما به وسيله حمدمان روزی كه بدكاران رو سياه هستند نزد پروردگار رو سفيد شويم.

15 - حمدی كه ما را از آتش دردناك الهی برهاند و در جوار كرم خدای، جای دهد.

16 - ستايشی كه به ما توان آن بخشد تا بتوانيم با فرشتگان مقرّب الهی رقابت و همدوشی نماييم و در بهشت جاويد الهی و محلّ كرامت ربوبی با انبيا و رسل الهی همنشين شويم.

17 - ستايش، مخصوص خدايی است كه برای ما اخلاق نيكو و صفات حسنه را بر گزيد.

18 - و برای ما روزيهای پاكيزه ارزانی داشت و ما را بر همه آفريدگان برتری و فضيلت پايدار بخشيد. تا آنجا كه همه آفريدگان با قدرت كامل و عزّت الهی، مطيع و منقاد ما گرديدند.

19 - ستايش مخصوص خدايی است كه جز باب نياز ما به سوی خودش همه درهای نياز را بر روی ما بسته است با اين حال، چگونه می توانيم او را ستايش كنيم و كی می توانيم از عهده شكر او برآييم؟

20 - حمد از آن خدايی است كه ابزار بسط و گسترش را با ما در آميخت و اسباب قبض را برای ما قرار داد و ما را با نشاطهای زندگی كامياب نمود و جوارح انجام اعمال را در وجود ما آفريد. و با روزيهای پاك، به ما غذا داد و با فضل و كرم خود ما را بی نياز ساخت و با نعمتهای بی پايان خويش، بر ما منّت نهاد.

21 - آنگاه، برای اين كه طاعت ما را بيازمايد به ما فرمان داد و برای اينكه شكر و سپاس ما را آزمايش كند ما را از اموری نهی فرمود. با آنكه ما بندگان از امر او سر پيچی كرديم و بر مركب نافرمانی سوار شديم، اما او بر عقوبت ما مبادرت نكرد و در انتقام خويش تعجيل نفرمود. بلكه با رحمت خاصّ خود از روی لطف و كرم با ما مدارا نمود و با رأفت و مهربانی، از روی حلم و بردباری انتظار توبه و بازگشت ما را داشت.

22 - ستايش مخصوص خدايی است كه ما را بر توبه راهنمايی كرد، نعمتی كه فقط به خاطر فضل و كرمش از آن، بهره مند شديم. و اگر تنها به وسيله توبه، اهل فضل و كرم خدا به شمار آييم تحقيقا نعمت او نزد ما نيكو و احسان و فضل او بر ما، بسيار عظيم است.

23 - البته، سنّت خداوند در مورد توبه برای كسانی كه پيش از ما زندگی می كردند اين گونه نبوده است. همانا، خداوند آنچه خارج از توان و طاقت ما بود از ما بر داشته و جز به اندازه توان، به ما تكليف نفرموده و تنها به تكاليف سهل و آسان ما را موظّف ساخته است و برای هيچ كس، حجت و عذری باقی نگذاشته است.

24 - بنابر اين، شقی و زيان كار كسی است كه با معصيت پروردگار هلاكت خويش را فراهم می سازد. و سعادتمند و رستگار كسی است كه مشتاق و راغب خدا بوده از او اطاعت می كند.

25 - و ستايش مخصوص خداست. آنسان كه بتواند همه ستايشی را كه مقربترين ملائكه و بهترين خلق او و پسنديده ترين ستايشگران نزد او انجام می دهند شامل بشود.

26 - ستايشی كه فضيلت و برتری آن نسبت به ساير ستايشها بسان برتری پروردگار بر تمام خلق باشد.

27 - پس از همه حمد و ثناها، باز حمد و ثنا از آن اوست. در مقابل هر نعمتی كه به ما و بر همه بندگان گذشته و بازماندگان عطا فرموده حمدی سزای او است به اندازه همه اشيائی كه علم بی پايانش به آنها احاطه دارد. و در برابر هر يك از آن اشياء و موجودات، به اندازه چندين برابر عددشان حمدی ابدی و سرمدی تا روز قيامت سزای اوست.

28 - حمدی كه اندازه اش پايان ناپذير و شمارش بی حساب و مقدارش نامتناهی و زمانش پيوسته باشد.

29 - حمدی كه ما را به مقام عفو و طاعتش برساند و موجب خشنودی او و وسيله آمرزش گردد. و ما را به سوی بهشت خدا راهنمايی كند و از عذاب الهی حفظ نمايد و از غضبش ايمن گرداند و بر طاعت و بندگيش مؤيد بدارد و از معصيتش باز دارد و ياور ما بر ادای حق و انجام وظايف الهی باشد.

30 - حمدی كه ما را در شمار سعادتمندان و اوليای الهی قرار دهد و در صف آنان كه با شمشير دشمنان به شهادت رسيده اند در آورد. البته، او سرپرست و ستوده است.

 

2 - دعای دوم: درود و تحيّت بر پيامبر (ص)

1 - حمد و ستايش خدای را كه با نعمت وجود پيامبر بزرگوارش حضرت محمد صلّی الله عليه و اله بر ما منّت نهاد و بر امتهای پيشين و قرنهای گذشته چنين منّتی نگذاشت. و اين نعمت بزرگ را با قدرت بی پايان خويش بر ما عطا نمود، قدرتی كه هيچگونه عجزی در آن راه ندارد و كوچكترين اشياء از حيطه قدرت و علمش ناپديد نخواهد شد.

2 - او ما را خاتم همه امتها قرار داد و بر ملل گذشته برتری بخشيد. ما را بر منكران حضرتش شاهد و گواه قرار داد و بر مردمی كه بی ارزش و بی عزّت بودند غلبه و فزونی بخشيد.

3 - پروردگارا پس بر محمد صلّی الله عليه و اله كه امين وحی تو است و شريفتر و بزرگوارتر از همه آفريدگان تو می باشد و پيشوای رحمت و قائد خير است و كليد بركات است، درود و تحيّت فرست.

4 - آنچنانكه برای اقامه امر و فرمان تو جان خود را در طبق اخلاص گذاشت.

5 - و بدن خود را در معرض سختيها قرار داد.

6 - و در دعاهايی كه به درگاهت داشت عداوت خود را با خويشاوندان مشركش اظهار نمود

7 - و در راه رضا و خشنودی تو با بستگان و قبيله خود جنگ كرد

8 - و برای احيای دين تو از ارحام خويش نيز بريد

9 - تا آنجا كه نزديكان خود را كه بخدای يكتا ايمان نياوردند همه را از خود دور كرد

10 - و بيگانگان را كه حكم تو را اجابت كردند بخود نزديك نمود

11 - و در راه رضای تو با دورترين مردم كه ايمان آوردند دوستی كرد

12 - و با نزديكترين كسانش كه كفر پيشه كردند آهنگ دشمنی نواخت

13 - و در رساندن پيام تو خود را خسته كرد

14 - و نفس شريف خود را در راه دعوت به آيين و دين تو به رنج و سختيهای فراوان افكند.

15 - و عمری را با اندرز و نصيحت، به تربيت آنان كه دعوتت را پذيرفتند سپری نمود

16 - و از وطن خود به سوی بلاد غربت دور از شهر و ديار خويش و دور از محل اقامت و زادگاه خود و دور از جايگاه انس و الفتش با اراده ای پايدار در راه عظمت و اعزاز دين تو هجرت نمود و از تو ای خدای بزرگ عليه كافران ياری طلبيد

17 - تا خواسته اش در مورد غلبه بر كافران و منكران تحقق يافت

18- و آنچه در باره اولياء و دوستان تو تدبير نمود بحدّ تمام و كمال رسانيد.

19- و بر اصلاح امور امت قيام كرد در حاليكه فتح و پيروزی خود را با ياری تو طلب می كرد و بر ضعف خود به نصرت و ياری تو نيرو می گرفت.

20 - از همين رو بود كه در عمق خاك دشمن به جنگ آنها برخاست

21 - و در قرارگاه دشمن بر آنها هجوم برد،

22 - تا آنكه امر و فرمان حضرتت ظاهر شده و با وجود آنكه مشركان كراهت داشتند كلمه توحيد چيره گشت.

23 - پروردگارا، آن حضرت را در مقابل رنجها و سختيها كه در راه تو كشيده است رفعت مقام بخش و در فردوس برين، عاليترين درجات را به او عطا فرما

24 - تا آن مقامی كه هيچ يك از ملائكه مقرّب و انبيا مرسل در منزلت و مقام، همتا و همسان او نباشند

25 - و او را در ميان اهل بيت پاكش و امت با ايمانش با شفاعت نيكو به بهترين وجهی كه وعده داده ای معروف كن.

26 - ای خدايی كه وعده تو نافذ است، ای آنكه قول و عهد تو با وفای كامل است، ای آنكه گناهان و سيّئات بندگان را به چندين برابر به حسنات تبديل می كنی، همانا تو صاحب فضل و كرم بزرگ می باشی.

 

3 - دعای سوم: ستايش و تمجيد فرشتگان

1 - پروردگارا درود فرست بر حاملان عرشت كه هيچ گاه از تسبيح ذات پاكت و تقديس حضرتت و از عبادت و بندگيت باز نايستند و خسته نشوند و هيچ تقصيری را در فرمانبرداريت بر كوشش و تلاش مقدّم ندارند و از حيرت به سوی تو غافل نشوند.

2 - و بر اسرافيل كه مأمور نفخه صور است و همواره منتظر فرارسيدن فرمان تو است تا كسانی را كه به قعر قبرهای خود بيهوش و محبوس در افتاده اند با نفخه صور هوشيار سازد.

3 - و بر ميكائيل كه نزد تو دارای جاه و مقام بلند است.

4 - و بر جبرائيل كه امين وحی و مطاع فرشتگان آسمان های تو است و در بارگاه قدس تو جای دارد و در نزد تو مقرّب است.

5 - و بر روح كه فوق فرشتگان حجابها است

6 - و بر آن روح كه از امر تو تكوّن يافته است. پس، ای پروردگار بزرگ بر همه آن فرشتگان درود و رحمت فرست و نيز بر فرشتگان ديگر كه از نظر مرتبه و مقام كمتر از آنها هستند و در آسمان ها سكونت دارند و اهل امانت و حفاظت نسبت به رسالتها و رسولان تو می باشند

7 - و بر آنانكه از كار و كوشش خسته نشوند و هيچ درماندگی از رنج و سختی طاعت نيابند و شهوتها و اميال نفسانی، آنها را از تسبيح و تنزيه تو باز ندارد و سهو و غفلتها از تعظيم جلال تو آنان را منع نكنند.

8 - هم آنان چشمهايشان چنان به حال خشوع و تذلل است كه اراده نگريستن به انوار جلالت نمی نمايند. و سرها به زير افكنده اند. آنان كه عشق و شوقشان به آنچه نزد توست فراوان است. شيفته ياد نعمتهای تواند. در برابر بزرگی و جلال كبريائيت متواضعند

9 - و بر آن فرشتگان كه چون دوزخ را بر گنهكاران خروشان ببينند می گويند: ای خدای منزه و پاكيزه ما تو را چنان كه سزاوار توست عبادت نكرديم

10 - پس بر همه آنان درود فرست، و نيز بر روحانيان از ملائكه ات و اهل منزلت و قرب در پيشگاهت، و حاملان پيام غيب به سوی فرستادگانت و امينان بر وحيت.

11 - و اصناف فرشتگانی كه آنان را به خود اختصاص داده ای و به وسيله تقديس خود ايشان را از خوردنی و آشاميدنی بی نياز نموده ای و در اندرون طبقات آسمان هايت مسكن داده ای

12 - و بر آن فرشتگان كه چون فرمانت به انجام وعده ات صادر گردد بر اطراف آسمان ها گماشته شوند

13 - و بر گنجينه داران باران، بر حركت دهندگان ابر

14 - و بر آن ملكی كه از فرياد و ناله اش، غرّش رعدها شنيده شود و چون كه ابر خروشان به وسيله او به حركت درآيد، صاعقه و برق بدرخشد

15 - و بر فرشتگانی كه دانه های برف و تگرگ را بدرقه می كنند و ملائكه ای كه همراه قطرات باران فرود می آيند، و بر آنان كه بر گنجينه های باد وكيل اند و آنان كه بر كوهها گماشته شده اند تا از جا در نروند

16 - و بر آنان كه درك آب ها، و اندازه بارانهای سيل آسا و رگبارهای متراكم را به آنان آموخته ای

17 - و بر فرشتگانی كه به سوی اهل زمين گسيل می شوند تا گرفتاری و ناخوشايندی و گشايش و خوشايندی بر آنان ببارند.

18 - و بر سفيران بزرگوار نيكوكار، و فرشتگان بزرگواری كه حافظ عمل مردم و نويسنده آنند. و بر فرشته مرگ و يارانش، و منكر و نكير، و بر فرشته آزمايش كننده مردگان در گور بنام رومان، و بر طواف كنندگان بهشت و بر مالك و خازنان دوزخ و بر رضوان و بر خادمان بهشت

19 - و بر فرشتگانی كه خدا را در آنچه امر می كند معصيت نمی كنند

20 - بر فرشتگانی كه به اهل بهشت می گويند: سلام بر شما به خاطر آنكه صبر گرديد، پس خانه آخرت برای شما سرای خوبی است

21 - و بر فرشتگان نگاهبان دوزخ كه چون به آنان فرمان رسد: او (گناهكار) را بگيريد و به زنجير كشيد و سپس به آتش درافكنيد. او را دستگيرش كنند و به او مهلت ندهند.

22 - و بر هر فرشته ای كه نامش را ياد نكرده ايم، و از قدرش در پيشگاه تو خبر نداريم و می دانيم او را به چه كاری گماشته ای.

23 - و بر آن فرشتگانی كه ساكن هوا و زمين و آبند، و بر هر كدام از آنان كه موكّل بر آفريدگارنند.

24 - پس بر همه آنان درود فرست در روزی كه با هر كس دو فرشته يكی راهبر و ديگری گواه می آيد

25 - و بر ايشان درود فرست درودی كه بر بزرگواريشان بيفزايد و بر طهارتشان اضافه كند.

26 - بار الها وقتی كه بر فرشتگانت و فرستادگانت درود می فرستی و درود ما را به آنان ابلاغ می كنی، به خاطر آن گفتار نيكو كه در وصف آنان بر زبان و دل ما روان ساخته ای، بر ما نيز درود و رحمت فرست، كه تو بخشنده و بزرگواری.

4 - دعای چهارم: درود آن حضرت بر مؤمنين به پيامبر(ص)

1 - پروردگارا سلام بر جميع پيامبران و رسولانت و بر آنان از اهل زمين كه رسولان الهی را غايبانه تصديق كردند در حاليكه معاندين با پيامبران را تكذيب می كردند و همچون مؤمنان حقيقی با حقيقت ايمان های خود مشتاق رسولان الهی در هر عصر و زمان بودند.

2 - تو ای خدای بزرگ در هر زمانی برای اهل آن روزگار، از زمان آدم تا پيغمبر خاتم حضرت محمد صلی الله عليه و اله راهنمايانی فرستادی كه پيشوايان هدايت خلق و مربيان اهل تقوی بودند، درود بر همه آنها باد. و ای پروردگار بزرگ همه آنها را از روی لطف و احسان خويش به مغفرت و خشنودی ياد فرما.

3 - خداوندا از ياد مبر اصحاب گرامی محمد صلّی الله عليه و آله را كه نيكوترين اصحاب بودند و آنان را كه در ياری او با امتحان نيكو، آزموده گرديدند و آن وجود مبارك را در كنف حفظ و حمايت خود گرفتند و به استقبالش شتافتند و در اجابت دعوت نبوتش بر يكديگر سبقت گرفتند و چون پيامبر صلّی الله عليه و اله دليل رسالتش را به گوش آنها رساند دعوتش را پذيرفتند

4 - و در راه انتشار آيين توحيدی اش از زن و فرزند خود كناره گرفتند و با پدران و فرزندان خود جنگ و قتال كردند و در سايه وجود آن حضرت پيروز شدند.

5 - و آنان را كه در درون دلها مهر و محبت آن پيغمبر گرامی را پنهان داشتند و با عشق و محبت او در آرزوی سودايی بی زيان بودند.

6 - و آنان را كه چون به ريسمان محكم آيين او چنگ زدند همه معاشرينشان از آنها دوری گزيدند و چون در سايه قرابت ايمانی رسول صلّی الله عليه و اله در آمدند خويشاوندانشان هم از آنها بريدند، خدايا آنها را هم از ياد نبر (و مشمول درود و رحمت خاص خود بگردان)

7 - پروردگارا، آنچه را كه برای رضای تو و در راه احيای دين تو از آن چشم پوشيدند از كرم خويش به آنها عطا فرما. و آنها بودند كه همراه با پيغمبر، مردم را برای رضا و خشنوديت به سوی تو دعوت كردند.

8 - خدايا از آنها به خاطر آنكه در راه تو از ديار خويش دور شدند و از زندگی خويش و از وسعت و گشايش، به فقر و سختی در افتادند و برای اعزاز و تعظيم دين تو، آن ستمديدگان بسيار رنج و تعب ديدند، قدردانی و سپاسگزاری فرما.

9 - پروردگارا خير و نيكی رسان بر آنان كه از اصحاب پيغمبر صلّی الله عليه و اله پيروی كرده اند. آنان كه می گويند خدايا تو از لطف و كرم خويش، به ما و به برادران ايمانی كه بر ما در ايمان به پيامبرت سبقت گرفتند، آمرزش و مغفرتت و بهترين جزا را عطا فرما.

10 - آنان كه به سوی مقصد اصحاب نبی صلّی الله عليه و اله حركت كرده اند و در پی آنها شتافته اند و همچنان با عقيده و ايمان اصحاب، زندگی را بدرود گفته اند،

11 - و هيچ شك و ريبی، بصيرت و معرفت آنها را از راه توحيد خدا منحرف نكرده است و هرگز در مورد پيروی از اصحاب و اقتدا به هدايت آنها، شك و شبهه ای در دل پاكشان راه نيافته است.

12 - در حالی كه از راه و هدف اصحاب، نگهبانی كردند و در راه مقصود، آنها را ياری دادند. دين پاك آنها را بر گزيدند و به راه هدايت آنها شتافتند و به آنها اقتدا نمودند. و هر چه از اصحاب به آنان (تابعين) رسيد همه را بدون اتهام به كذب و خلاف پذيرفتند.

13 - پروردگارا، از هم اكنون تا روز قيامت بر پيروان رسول اكرم صلّی الله عليه و اله و بر آنان كه از تو اطاعت می كنند درود و رحمت فرست.

14 - درود و رحمتی كه به وسيله آن، آنها را از معصيت خودت، محفوظ و معصوم سازی و در باغهای بهشت، وسعتشان بخشی و مكر و حيله شيطان را از آنان دور فرمايی و آنها را بر كارهای نيكی كه از تو بر انجام آنها ياری جستند كمك كنی و از حوادث ناگوار شب و روز جز حوادث خير، آنها را محفوظ داری

15 - و نيز با رحمت خويش، چنان كن كه همواره به سوی اموری همچون اعتقاد نيك، اميدواری به لطف و كرمت، و طمع و آرزو به آنچه نزد تو است بشتابند و بر ترك اتهام يا ترك حرص به آنچه در دست بندگان است بر انگيخته شوند.

16 - تا آنها را به سوی رغبت به خودت و ترس از قهر و غضبت هدايت كنی و آنها از آنچه ناپايدار است دل بر دارند و به عمل خير كه پايدار و سرمدی است به عنوان زاد آخرت دل ببندند. و بدينسان، آماده جهان پس از مرگ شوند

17 - و همه مشكلات آنها را به هنگام مرگ كه روح از بدنشان بيرون می رود سهل و آسان سازی.

18 - و آنان را از هر عملی كه موجب فتنه و فساد می شود عافيت بخشی و از در افتادن به آتش دوزخ و جاودانگی در آن معاف داری

19 - و آنها را به مقام امن و امان كه محل راحت اهل تقوی است منتقل فرمايی.

 

5 - دعای پنجم: دعا برای خانواده و دوستان

1 - ای آنكه شگفتيهای عظمت و جلالش را حدّ و پايانی نيست، بر محمد و آل پاك او درود فرست و ما را از شرك و عناد در بزرگی و عظمت خودت دور كن.

2 - ای آنكه دوران سلطنتش را پايانی نيست بر محمد و آل پاك او درود فرست و ما را از دوزخ انتقام خويش رهايی بخش.

3 - و ای آنكه گنجينه های رحمت وسيع و بی انتهايش فنا پذير نيست بر محمد و آل پاكش درود فرست و بر ما از رحمت واسعه ات بهره ای عطا فرما.

4 - و ای آنكه چشمها بدون آنكه به رؤيت ذاتش، نايل شوند از كار افتاده و منقطع شوند، پس بر محمد و آل پاك او درود فرست و ما را به مقام قرب خود نزديك فرما.

5 - ای آنكه هر امر بزرگی در مقابل عظمتش كوچك است بر محمد و آل پاك او درود فرست و بر خودت كرامت ما را فرض و واجب كن.

6 - ای آنكه در پيشگاهش، باطن و واقع خبرها آشكار است بر محمد و آل پاك او درود فرست و ما را نزد خود رسوا و شرمگين مفرما.

7 - پروردگارا، به لطف و احسان خويش ما را از عطای اهل جود و سخاوت بی نياز گردان و از وحشت و هراس آنكه خلق از ما بريدند كفايت فرما تا آنكه با بخشش و احسان تو، رغبتی به عطای كسی نداشته باشيم. و با وجود فضل و بخشش تو از كسی نهراسيم.

8 - پروردگارا، بر محمّد و آل او درود فرست و تو تقدير و تدبير خويش را به سود ما قرار ده نه به ضرر و زيان ما و مكر و تدبيرت را به منفعت ما مقرّر فرما نه به زيان ما، ما را چيره و غالب گردان نه مغلوب و شكست خورده.

9 - پروردگارا، بر محمد و آل پاكش درود فرست و ما را از قهر و غضب خود نگاه دار و به لطف و كرمت حفظ فرما و ما را به سوی حضرتت هدايت فرما و از درگاهت دورمان نكن همانا هر كس را كه تو نگهداری سالم خواهد بود و هر كس را تو هدايت كنی با علم و دانش خواهد زيست و هر كه را تو مقرّب درگاه خود گردانی برايش غنيمت خواهد بود.

10 - پروردگارا، بر محمد و آل پاكش درود فرست و ما را از سختيهای حوادث عالم كفايت فرما و از شرّ و آسيب دامهای شيطان و تلخی چيرگی و اقتدار سلطان محفوظ دار.

11 - پروردگارا آنان كه در عالم كفايت يافتند به فضل و توانايی تو يافتند پس بر محمد و آل پاكش درود فرست و ما را هم كفايت فرما، همانا آنان كه اهل عطا و بخشش شدند از فضل و بخشش تو اين بهره يافتند. پس درود فرست بر محمد و آل پاكش و ما را هم از عطای بی حد و حساب خويش بهره كامل عطا فرما و منحصرا آنان كه هدايت يافتند به نور جمال تو يافتند. پس ای خدا بر محمد و آل پاك او درود فرست و ما را هم هدايت فرما.

12 - ای خدا آنكه تو دوست و ياورش باشی هرگز از متاركه خلق ضرری نمی بيند و كسی را كه تو بر او كرم كنی و عطا بخشی، منع و حرمان ديگران، زيانی بدو نرساند و هر كه را تو هدايت كنی، اضلال و رهزنی گمره كنندگان گمراهش نتواند كرد.

13 - پس، بر محمد و آل پاكش درود فرست و ما را با عزّت خودت از (آسيب رساندن و آسيب ديدن) بندگانت منع فرما و به كرمت از عطای غير خود بی نياز گردان و به ارشاد و رهنمايی خويش به راه حق و حقيقت رهبری فرما.

14 - پروردگارا بر محمد و آل پاكش درود فرست و سلامت دلهای ما را در ياد عظمت خود قرار ده و آسايش تن و صحت بدن ما را به شكر نعمت و سپاسگزاری خود بدار و آزادی زبان ما را در راه وصف نعمتها و احسان خويش قرار بده.

15 - پروردگارا بر محمد و آل پاكش درود فرست و ما را از آنان قرار ده كه خلق را به سوی تو دعوت می كنند و از آنان مقرّر فرما كه بندگان را به درگاه تو هدايت و راهنمايی می كنند و ما را از بهترين خاصان نزد خود بگردان ای مهربانترين مهربانان.

 

6 - دعای ششم: به وقت صبح و شام

1 - سپاس خدای را كه به نيروی خود شب و روز را آفريد.

2 - و به توانائی خويش ميان آن دو تفاوت قرار داد.

3 - و برای هر يك حدّی محدود و زمانی مشخص نهاد.

4 - هر يك را درون ديگری فرو برد و برون آرد از يكی بكاهد و به ديگری بيفزايد و با اين نظم دقيق روزی بندگان و نشو و نمای آنان را تأمين فرمايد.

5 - پس شب را برای بندگان آفريد تا در آن از حركت رنج آور و فعاليتهای خسته كننده بيارمند، و آن را لباس قرار داد تا مردم در آن آرام گيرند و خواب راحت كنند و اين همه سبب آسايش و توانايی ايشان است و در پی آن به لذت و خوشی می رسند.

6 - و روز را بينايی بخش قرار داد تا در آن به جستجوی فضل حق خيزند، و به اسباب رزق و روزی او دست يابند، و در زمين او در پی سود ناپايدار دنيا و ادراك نفع دائمی آن جهان به راه افتند.

7 - به همه اين امور كار ايشان را به سامان می آورد و اعمالشان را می آزمايد و می نگرد كه به هنگام طاعت، و اوقات بجا آوردن واجبات، و موارد احكام او چگونه اند؟ تا بدكاران را به جزای عملشان و نيكوكاران را به پاداش كردار نيكشان برساند.

8 - بار الها پس تو را سپاس كه پرده سياه شب را به نور صبح شكافتی و ما را از روشنی روز بهره مند ساختی و در راه فراهم آوردن روزی بينا فرمودی و از پيشامدهای خطرناك بلا و سختيها نگه داشتی.

9 - شب را به صبح رسانديم و تمام آفريدگان جملگی پای در ميدان صبح نهادند: آسمان و زمين و آنچه در اين دو پراكنده ای، ساكن و جنبنده، ايستاده و رونده، و هر چه در هوا بالا رفته، و آنچه در زمين پنهان شده، به صبح در آمدند در حاليكه همه در اختيار تو هستيم.

10 - و همه در سراپنجه قدرت تو به صبح رسيديم در حالی كه سلطنت و پادشاهی تو ما را فراگرفته، و مشيت تو ما را تحت پوشش خود در آورده و به فرمان تو در كارها تصرف می كنيم، و در عرصه تدبير تو رفت و آمد می كنيم.

11 - به غير آنچه فرمان تو بر آن رفته كاری نتوانيم، و جز آنچه تو بر ما بخشيده ای خيری به ما نرسيده است.

12 - امروز روزی جديد و تازه است، و او بر ما گواه آماده ای است، اگر خوبی كنيم ما را با سپاسگزاری ترك كند و اگر بدی كنيم نكوهش كنان از ما جدا گردد.

13 - بار خدايا بر محمد و آلش درود فرست و نيكی همراه بودن با اين روز را روزی ما گردان، و ما را از بدی مفارقتش به خاطر ارتكاب گناه، يا كسب معصيت كوچك و بزرگ حفظ فرما.

14 - و در اين روز بهره ما را از خوبيها سرشار كن، و از زشتيها پيراسته مان ساز، و از ابتدا تا پايان آن را برای ما از حمد و شكر و اجر و اندوخته آخرتی و فضل و احسان انباشته كن.

15 - الهی زحمت ما را بر فرشتگان نويسنده اعمال آسان گردان و پرونده كردارمان را از حسنات آكنده ساز و ما را در نزد آن فرشتگان با كردارهای زشتمان رسوا مكن.

16 - خداوندا در هر ساعت از ساعتهای روز برای ما بهره ای از مقامات بندگان خاصت، و نصيبی از شكرت و گواه صدقی از ملائكه ات قرار بده.

17 - بار الها بر محمد و آلش درود فرست، و ما را از پيش رو و پشت سر و از طرف راست و از جانب چپ و از همه طرف حفظ فرما، حفظی كه ما را از نافرمانی تو باز دارد و به طاعتت راهنمايی كند و برای محبت و دوستی تو بكار آيد.

18 - بار خدايا بر محمد و آلش درود فرست و ما را در اين روز و اين شب و همه روزهامان برای انجام خير، و در وی از شر، و شكر نعمتها، و پيروی سنتها، و دوری از بدعتها، و امر به معروف و نهی از منكر، و پاسداری اسلام، و نكوهش باطل و خوار ساختن آن و ياری حق و گراميداشت آن، و راهنمايی گمراه و ياری ناتوان، و پناه دادن به ستمديده موفق بدار.

19 - بارالها بر محمد و آلش درود فرست و امروز را فرخنده ترين روزی قرار بده كه تاكنون يافته ايم و برترين رفيقی كه با او همراه بوده ايم، و بهترين زمانی كه در آن بسر برده ايم.

20 - و ما را خشنودترين كسان از جمله بندگانت كه شب و روز بر ايشان گذشته قرار بده شاكرترين ايشان در مقابل نعمتهايی كه عنايت فرموده ای، و پايدارترين ايشان به شريعتهايی كه پديد آورده ای، و خويشتن دارترين ايشان از نافرمانيهايی كه از آنها بيم داده ای.

21 - بارالها من تو را گواه می گيرم و تو بس هستی برای گواهی و گواه می گيرم آسمان و زمينت را و همچنين ملائكه و ديگر آفريدگانت را كه در زمين و آسمان مسكن داده ای در اين روز و اين ساعت و اين شب و اين جايگاه كه من در آن قرار دارم به اينكه گواهی می دهم خدايی هستی كه جز تو خدايی نيست بر پا دارنده عدل، عادل در حكم، مهربان به بندگان و دارنده سلطنت و پادشاهی و رحيم بر تمام خلق هستی.

22 - و شهادت می دهم كه محمد بنده و فرستاده و برگزيده تو از ميان آفريدگان تو است آن كه رسالتت را بر عهده اش گذاشتی و او آن را به خوبی به انجام رساند و او را به خير خواهی امتّش فرمان دادی پس برای آنان خير خواهی نمود.

23 - بارالها پس بر محمد و آلش درود فرست بيش از آنچه كه بر هر يك از ديگر آفريدگانت درود فرستاده ای و او سوی ما بهترين چيزی را كه به يكی از بندگانت داده ای به او بده، و از جانب ما برترين و گراميترين پاداشی را كه به هر يك از پيامبرانت از جانب امتش داده ای به او عنايت فرما.

24 - زيرا تويی بسيار بخشنده نعمت بزرگ، و بخشاينده گناه سترگ، و تو از هر مهربانی مهربانتری. پس بر محمد و آلش كه پاكيزگان و پاكان و نيكوكاران و سر آمد تمام برگزيدگانند درود فرست.

 

7 - دعای هفتم: دعای او به هنگامی كه برای وی مهمی دست می داد يا رنجی فرود می آمد و به وقت اندوه

1 - ای آنكه گره هر سختی بدست او گشوده شود، و ای آنكه تندی سختيها بدست او می شكند، ای آنكه راه بيرون شدن از تنگی و رفتن به سوی آسايش از او خواسته شود.

2 - دشواريها به لطف تو آسان گردد، و اسباب هر كاری به لطف تو سبب شوند، و قضا به قدرتت جريان گيرد، و همه چيز به اراده تو روان شود.

3 - تنها به خواست تو بی آنكه فرمان دهی همه چيز فرمان برد، و هر چيز محض اراده ات بی آنكه نهی كنی از كار باز ايستد.

4 - در تمام دشواريها تو را می خوانند، و در گرفتاريها به تو پناه می آورند، غير از بلايی كه تو دفع كنی بلايی دور نشود و غير از آن گرفتاری كه تو بر طرف كنی، هيچ گرفتاری بر طرف نشود.

5 - الهی، بلايی بر من فرود آمده كه سختی و سنگينی آن مرا در هم شكسته و گرفتاريهايی بر من رو آورده كه تحمّلش مرا درمانده ساخته است.

6 - و آن را تو از باب قدرتت بر من وارد كرده ای، و به اقتدار خود متوجه من نموده ای.

7 - پس چيزی را كه تو آورده ای كسی نبرد، و آنچه تو فرستاده ای ديگری بازنگرداند و بسته تو را كسی نگشايد و چيزی را كه تو بگشايی ديگری نبندد، و آنچه را تو دشوار نموده ای كسی آسان نكند، و آن را كه تو ذليل كرده ای ياوری نباشد.

8 - پس بر محمد و آلش درود فرست، و به رحمتت - الها - در آسايش را به رويم باز كن، و به قدرتت سلطنت غم را در زندگيم درهم بشكن، و به من در موردی كه از آن شكوه دارم با ديده عنايت و احسانت بنگر، و به من در مورد در خواستم شيرينی اجابت بچشان، و از سوی خودت رحمت و گشايش دلخواه نصيبم فرما، و برايم نجات و خلاصی سريع از گرفتاريها مقرّر كن.

9 - و مرا به خاطر غم و اندوه از رعايت واجبات و به كار بستن مستحبات خود باز مدار.

10 - پس ای پروردگار به خاطر آنچه به من رسيده بی تاب و توان شده ام، و بخاطر آنچه در زندگيم رخ داده پر از اندوه گشته ام و تو، به رفع گرفتاريهايم و رفع آنچه در آن در افتاده ام توانايی، پس آن گرفتاری را از من دور كن، گرچه از جانب تو شايسته آن نيستم، ای صاحب عرش عظيم.

 

8 - دعای هشتم: پناه بردن به خدا از سختيها و اخلاق ناپسند و كردار نكوهيده

1 - پروردگارا به تو پناه می برم از هيجان حرص و آز و از شدت خشم و چيرگی حسد و سستی صبر و كمی قناعت و بدی اخلاق و افراط در شهوت و ملكه عصبيّت (طرفداری از باطل)

2 - و (به تو پناه می برم) از پيروی هوس و مخالفت هدايت و خواب غفلت و انجام كارهای سخت و مقدم داشتن باطل بر حق و اصرار كردن بر گناه و كوچك شمردن معصيت و سنگين دانستن طاعت و بندگی

3 - و (به تو پناه می برم) از فخر فروشی ثروتمندان و خوار و كوچك شمردن نيازمندان و بد رفتاری با زير دستانمان و ناسپاسی نسبت به كسی كه به ما نيكی كرده است.

4 - و (به تو پناه می برم) از اينكه به ستمگری كمك كنيم يا اينكه ستمديده ای را خوار گردانيم يا آنچه حق ما نيست بخواهيم يا در باره علم از روی نادانی سخن بگوييم.

5 - و به تو پناه می بريم از اينكه قصد غشّ و خيانت به كسی را در سر بپرورانيم و با اعمالمان به عجب و خودپسندی گرفتار شويم و آرزوهامان را دراز كنيم.

6 - و به تو پناه می بريم از باطن و سيرت زشت و كوچك شمردن گناه كوچك، و از اينكه شيطان بر ما چيره شود يا روزگار ما را بدبخت كند يا پادشاه بر ما ستم نمايد.

7 - و به تو پناه می بريم از اقدام بر اسراف و از نيافتن روزی به اندازه نياز.

8 - و به تو پناه می بريم از سرزنش دشمنان و از احتياج به همنوعان و از زندگی در سختی و از مرگ بدون آمادگی (بدون توشه)

9 - و به تو پناه می بريم از بزرگترين افسوس و بزرگترين مصيبت و بدترين بدبختی و فرجام بد و نوميدی از ثواب و در افتادن به كيفر.

10 - خدايا بر محمد و آل او درود فرست و به من و همه مردان و زنان با ايمان از آنچه گفته شد پناه ده، ای مهربانترين مهربانان.

9 - دعای نهم: در خواست آمرزش از خدا

1 - خدايا بر محمد و آل او درود فرست و ما را به سوی توبه كه محبوب تو است سوق ده و از اصرار بر آنچه نمی پسندی باز دار.

2 - خدايا و آنگاه كه بين دو نقص قرار گرفتيم يكی در دين و يكی در دنيا، پس نقص را در آنكه زودتر می گذرد قرار ده و توبه را در آنكه مدت بقائش پايدارتر است مقرّر فرما.

3 - و آنگاه كه بر دو امر تصميم گيريم و همّت گماريم كه يكی تو را از ما خشنود می سازد و ديگری خشمگين می كند پس ما را به آنچه تو را خشنود می سازد متوجّه كن، و توان ما را از آنچه سبب غضب تو می شود به سستی تبديل كن.

4 - و در چنين موردی (كه بين خشنودی و غضب تو قرار می گيريم) نفس ما را به اختيار خودش وامگذار، زيرا نفس ما همواره باطل را بر می گزيند مگر آنجا كه تو توفيق دهی، و همواره بر زشتی فرمان می دهد مگر آنگاه كه تو رحم فرمايی.

5 - خدايا تو ما را از ناتوانی آفريده ای و بر سستی بنيانمان نهاده ای، و از آب بی ارزش آغازمان كرده ای، پس ما هيچ حركتی جز با نيروی تو و هيچ توانی جز با ياری تو نداريم.

6 - پس با توفيق خودت ما را تأييد كن، و در راه هدايت، استوارمان گردان و ديدگان دلهامان را از آنچه خلاف دوستی تو است كور كن. و هيچ يك از اندامهای ما را در راه معصيتت قرار نده.

7 - خدايا پس بر محمد و آل او درود فرست و رازهای دل ما و حركت اندامها و نگاههای پنهانی چشمها و سخنان زبانهامان را موجب ثواب خودت قرار ده تا كار نيكی كه به وسيله آن سزاوار پاداش تو شويم از دست ندهيم. و كار بدی كه به وسيله آن مستوجب كيفر تو شويم برايمان باقی نماند.

10 - دعای دهم: پناه آوردن به خداوند

1 - خداوندا به خاطر فضل و احسانت اگر بخواهی ما را می بخشی، و به خاطر عدالت و دادگريت اگر بخواهی ما را عذاب می كنی.

2 - پس بر ما منّت گذار و بخششت را بر ما آسان فرما، و با گذشت خود ما را از كيفرت رهايی بخش، چه اينكه، ما نمی توانيم عدالت تو را تحمّل كنيم و هيچ يك از ما بدون بخشش تو، راه نجاتی نداريم.

3 - ای بی نياز بی نيازان، اينك ما بندگان تو، در اختيار توايم و من نيازمندترين نيازمندان به توام، پس نياز ما را با بی نيازی (و عطای بی منتهای) خويش بر طرف فرما، و اميد ما را با منع (از رحمت) خود نوميد مكن. زيرا، (اگر چنين كنی) بدبخت كرده ای كسی را كه از تو نيكی خواسته، و محروم ساخته ای آن را كه از فضل تو بخشش خواسته است.

4 - پس در آن صورت (كه به بدبختی و تيره روزی گرفتار شويم و از جانب تو محروم شويم) از پيشگاه تو رو به سوی كه آوريم و از درگاه تو به كجا رويم؟ پاك و منزّهی تو، ما همان بيچارگانی هستيم كه اجابت آنها را واجب گردانيده ای، و همان بد حالانی هستيم كه رفع گرفتاريشان را وعده داده ای.

5 - شبيه ترين چيزها به مشيّت تو و سزاوارترين كارها به ذات مقدس تو در عظمت و بزرگواريت، بذل رحمت و بخشش بر كسی است كه از تو در خواست رحمت كرده است و فرياد رسی از كسی است كه از تو فرياد رسی خواسته است. پس بر زاری و تضرّع ما به درگاهت رحم كن، و چون خودمان را به تو سپرده ايم، بی نيازمان كن.

6 - خدايا به خاطر آنكه در راه معصيت تو از شيطان پيروی كرديم، او ما را سرزنش كرد. پس بر محمد و آل او درود بفرست، و پس از آنكه به خاطر تو شيطان را ترك كرديم و از او روی بر گردانديم و به درگاه تو روی آورديم، سرزنش و شماتت او را از ما دور كن.

11 - دعای يازدهم: دعا برای حسن عاقبت

1 - ای آنكه ياد او برای ياد كنندگان، شرافت است.

2 - و ای آنكه شكر و سپاس او، برای سپاسگزاران، رستگاری است، و ای آنكه طاعت و فرمانبرداری او، برای اطاعت كنندگان و فرمانبرداران نجات و رهايی است. بر محمد و آل او درود فرست، و قلبهای ما را با ياد خودت از هر يادی باز دار، و زبانهای ما را با شكر خودت از هر شكری نگهدار و اندامهای ما را با طاعت خودت از هر طاعتی بازدار.

3 - و اگر برای ما فراغتی از كارها مقدر فرموده ای آن را فراغت سالم قرار ده كه در آن، گناهی ما را در نيابد و خستگی به ما رو نياورد تا (فرشتگان و) نويسندگان بديها با پرونده ای خالی از بيان گناهانمان از سوی ما بر گردند و نويسندگان نيكيها به خاطر نيكيهايی كه از ما نوشته اند شادمان شوند.

4 - و هنگاميكه روزهای زندگانی ما سپری گرديد و به تدريج مدّت عمرمان به پايان رسيد و دعوت تو كه چاره ای از پذيرفتنش نيست ما را احضار نمود، پس بر محمد و آل او درود فرست. و پايان آنچه نويسندگان اعمال ما، بر می شمارند توبه مقبول قرار ده تا پس از آن بر گناهی كه مرتكب شده ايم و بر معصيتی كه انجام داده ايم باز نداری.

5 - و روزی كه خبرهای بندگانت را می آزمايی، پوششی را كه با آن اعمال ما را پوشانده ای در برابر ديدگان گواهان بر ندار.

6 - همانا تو، نسبت به هر كسی كه تو را بخواند مهربانی، و برای كسی كه تو را ندا در دهد رواكننده ای.

 

12 - دعای دوازدهم: اعتراف به گناه و در خواست توبه

1 - خدايا، سه خصلت مرا از سؤال به درگاهت منع می كند و يك خصلت مرا به آن وا می دارد.

2 - امری كه به آن فرمان دادی و من در انجام آن درنگ كردم و نهيی كه از آن جلوگيری كردی و من به سوی آن شتافتم، و نعمتی كه به من ارزانی داشتی و من در سپاسگزاريش كوتاهی نمودم، مرا (از سؤال به درگاهت) باز می دارد.

3 - و فضل و احسان تو بر كسی كه رو به سوی تو كرده و با گمان نيك به سوی تو آمده است مرا به سؤال از درگاهت وا می دارد. زيرا، همه احسان های تو، بخشش و تفضّل است و همه نعمتهای تو ابتدايی است.

4 - پس اينك، ای خدای من، من به درگاه گرامی تو بسان فرمانبردار خوار ايستاده ام و با شرمندگی همچون محتاج عيال مند در خواست می كنم.

5 - اعتراف می كنم به اينكه جز با خودداری از معصيت تو در هنگام احسانت، تسليم تو نشده ام و در هيچ حالی بدون منّت و احسان تو نبوده ام.

6 - پس ای پروردگار من، آيا اقرار من در پيشگاه تو به بدی آنچه انجام داده ام، سودی خواهد بخشيد؟ و آيا اعتراف من در درگاهت به زشتی آنچه مرتكب شده ام نجاتم خواهد داد؟ يا آنكه در اين مقام دشمنی خود را برايم فرض كرده ای؟ يا هنگام دعای من، دشمنی تو همراه من بوده است؟

7 - پاك و منزّهی، هرگز از تو نوميد نمی شوم و حال آنكه تو در توبه را برويم گشوده ای، بلكه می گويم: گفتار بنده خواری كه به خود ستم كرده و حرمت پروردگارش را كم شمرده است.

8 - بنده ای كه گناهانش بزرگ و رو به فزونی است و روزگارش به او پشت كرده و از او بر گشته است. سرانجام ببيند زمان كار گذشته و عمر به پايان رسيده و يقين كند كه در برابر تو چاره ای ندارد و گريزگاهی برايش نيست، به وسيله توبه به تو رو آورد و توبه را برای تو خالص كند، آنگاه با دلی پاك و پاكيزه به سوی تو بر خيزد و با صدای تغيير يافته به آرامی تو را بخواند.

9 - در حالی كه برای تو تواضع كرده و سر فرود آورده، و سر به زير افكنده و كج شده و ترس پاهايش را به لرزه انداخته و اشك چهره اش را فرا گرفته است، ترا چنين می خواند: ای مهربانترين مهربانان و ای بخشنده ترين كه رحمت جويان همواره رو به سوی او دارند. و ای مهربانترين كسی كه آمرزش خواهان گرد او در طوافند. و ای آنكه بخشش او از كيفرش بيشتر است. و ای آنكه خشنودی او از خشمش افزونتر است.

10 - و ای آنكه با گذشت نيك خويش، سزاوار حمد و ثنای آفريدگان گرديده، و ای آنكه بندگانش را به پذيرفتن توبه عادت داده، و ای آنكه گناه و تباهی بندگان را با توبه اصلاح كرده و ای آنكه با كار اندك ايشان خشنود گشته، و ای آنكه كار اندك بندگان را پاداش فراوان داده، و ای آنكه اجابت دعای ايشان را ضمانت كرده، و ای آنكه از روی احسان خويش وعده پاداش نيك به بندگان را داده

11 - من گناهكارتر از آنكه معصيت تو كرده و او را آمرزيده ای نيستم، و نكوهيده تر از كسی كه به پيشگاه تو عذر تقصير آورده و عذرش را پذيرفته ای نيستم، و ستمكارتر از كسی كه به درگاه تو توبه كرده و به سوی او بازگشتی، نيستم

12 - در اين مقام كه هستم به سوی تو باز می گردم و توبه می كنم، و توبه كسی كه از كرده های خود پشيمان است، و از اندوخته های خود بيمناك است و از آنچه در آن گرفتار شده شرمنده است

13 - می داند كه بخشش گناه بزرگ برای تو كار سنگينی نيست و گذشت از معصيت فراوان بر تو دشوار نيست، و تحمّل جنايات زشت بر تو گران نمی باشد، و محبوبترين بندگان در پيشگاه تو كسی است كه بر تو سر كشی نكند و از اصرار (بر گناه) اجتناب ورزد، و همواره طلب آمرزش كند.

14 - من در پيشگاه تو از سركشی بيزاری می جويم و از اينكه (در گناه و سركشی) اصرار كنم به تو پناه می برم، و به خاطر كوتاهی و قصوری كه روا داشتم از تو آمرزش می خواهم، و بر كارهايی (عبادات و طاعات) كه از انجام آن ناتوانم از تو ياری می طلبم.

15 - پروردگارا بر محمد و آل او درود فرست، و آنچه از (حقوق) تو بر من واجب است بر من ببخش، و از آنچه از جانب تو سزاوار آنم معافم دار، و از آنچه زشت كاران از آن بيمناكند پناهم ده، زيرا تو می توانی ببخشی و آمرزش تو مورد اميد است، تو به گذشت، شهرت داری، برای خواسته من، غير از تو هيچ پاسخی نيست و برای گناه من، غير از تو بخشنده ای نيست. تو از همه عيبها پاك و دور هستی.

16 - و من بر خودم جز از تو نمی ترسم، زيرا تو شايسته آن هستی كه از تو بترسند و سزاوار آن هستی كه ديگران را ببخشايی، بر محمد و آل محمد درود فرست. و حاجتم را رواكن و خواسته ام را برآور و گناهم را ببخش، و مرا از ترس، ايمن گردان، زيرا تو به هر چيز توانايی بر آوردن آنچه خواستم بر تو آسان است. دعايم را مستجاب كن ای پروردگار جهانيان.

13 - دعای سيزدهم: درخواست حاجتها

1 - پروردگارا، ای منتهای درخواست حاجتها.

2 - و ای آنكه رسيدن به خواسته ها در پيشگاه اوست.

3 - و ای آنكه نعمتهای خويش را با قيمت نمی فروشد.

4 - و ای آنكه داده های خويش را با منّت گزاردن تيره نمی كند.

5 - و ای آنكه می توان با او بی نياز شد ولی هرگز نمی توان از او بی نياز شد.

6 - و ای آنكه به او رو می آورند و از او روگردان نمی شوند.

7 - و ای آنكه گنجينه های او را در خواستها نابود نمی كند.

8 - و ای آنكه، اسباب و وسايل حكمت او را تغيير نمی دهد.

9 - و ای آنكه خواسته های نيازمندان از او قطع نمی شود.

10 - و ای آنكه دعای دعا كنندگان او را به زحمت نمی اندازد.

11 - خود را به بی نيازی از آفريدگانت ستوده ای و راستی سزاوار بی نيازی از آنها هستی.

12 - آفريدگان را به فقر و تنگدستی نسبت داده ای و راستی آنها نيز شايسته احتياج بسوی تواند.

13 - پس، كسی كه از درگاه تو بخواهد روزنه نياز خود را ببندد و به وسيله تو بخواهد فقر را از خود بر طرف كند، محققا خواسته خود را از جايگاه حقيقی اش طلب كرده است و از راه صحيح به خواسته اش رسيده است.

14 - و كسی كه حاجت خود را به يكی از آفريدگانت عرضه كند يا او را سبب بر آمدن حاجت خود قرار دهد نه تو را بلكه به يقين، خود را محروم ساخته و مستحق از دست دادن احسان در پيشگاه تو گرديده است.

15 - خدايا من به درگاه تو حاجتی دارم كه توانم به آن نمی رسد و در برابر آن بيچاره شده ام و نفس من چنين وانمود می كند كه حاجتم را پيش كسی ببرم كه او خود حاجتهايش را نزد تو می آورد و در خواسته هايش از تو بی نياز نيست. و آنچه نفس وانمود می كند لغزشی است از لغزشهای خطاكاران و گناهی است از معصيتهای گناهكاران.

16 - سپس به خاطر آنكه مرا آگاه كردی از غفلت و فراموشی خويش، آگاه شدم و به واسطه توفيق تو از لغزشم بر خاستم و با راهنمايی تو از گناهم بر گشتم

17 - و چنين گفتم: پاك و منزّه است پروردگار من، چگونه نيازمندی از نيازمندی در خواست می كند. و كجا فقير و تنگدستی به فقيری بسان خود رو می آورد؟

18 - پس ای پروردگار من، من از روی رغبت آهنگ تو نموده ام و با اعتماد به تو اميد بر تو بسته ام

19 - و دانسته ام كه حتما بيشترين چيزی را كه از تو بخواهم در برابر دارائی و توان تو، اندك است و بزرگترين چيزی را كه از تو طلب كنم در برابر گستره فيض و رحمت تو كوچك است. و البته، جود و بخشش تو از درخواست كسی كم نمی آورد و دست تو در بخششها از هر دستی برتر است.

20 - خدايا پس بر محمد و آل او درود فرست و با من به احسان و تفضّلت رفتار كن و با من با عدالت و دادگريت به استحقاق رفتار مكن. چه اينكه من اوّل رو آورنده ای نيستم كه به سوی تو رو آورده و با آنكه سزاوار منع است به او بخشش كرده ای و اوّل سائلی نيستم كه از تو درخواست كرده و با آنكه سزاوار محروميت بوده است به او احسان كرده ای.

21 - خدايا بر محمد و آل او درود فرست، و اجابت كننده دعايم باش و به ندايم نزديك و به تضرع و زاريم مهربان و به صدايم شنوا باش.

22 - و اميدم را از خودت قطع نكن و دعايم را از درگاهت بر مگردان، و در اين خواسته و غير آن، گرايشم را به غير خودت متوجه نكن.

23 - و مرا با برآوردن خواسته ام و روا كردن حاجتم و رسيدن به خواسته ام پيش از آنكه از اين سرای فانی بروم با آسان كردن دشواری برايم و خوبی تقدير تو در همه امور برايم، ياری و كفايت فرما.

24 - و بر محمد و آل او درود فرست، درود هميشگی كه رو به فزونی است و جاودانگيش پايان نپذيرد و فرجامش آخر نداشته باشد و آن را ياور من قرار داده و برای بر آمدن حاجتم وسيله بگردان. زيرا، تو دارای رحمت گسترده و بخشش بسياری.

25 - و از جمله حاجت من ای پروردگار من چنين و چنان است. [حاجت خود را ذكر می كنی آنگاه به سجده می روی و در سجده چنين می گويی:] فضل و بخشش تو مرا مأنوس كرده است و احسان تو مرا راهنمايی كرده، پس از تو می خواهم به بحق خودت و به حق محمد و آل او، (درودهای تو بر ايشان باد) كه مرا نوميد [و دست خالی ] بر نگردانی.

14 - دعای چهاردهم: هنگام فرارسيدن ستم و زيان

1 - ای آنكه خبرهای شكوه كنندگان از ستم، بر او پنهان نيست.

2 - و ای آنكه در سر گذشت ستم ديدگان، نيازی به گواهی ندارد.

3 - و ای آنكه ياری او به ستم ديدگان نزديك است.

4 - و ای آنكه ياری او از ستمگران دور است.

5 - ای پروردگار من، يقينا تو می دانی آنچه از فلان، فرزند فلان به من رسيده است از آنچه تو نهی كرده ای و او نسبت به من در مورد همان چيزی كه او را منع كرده ای هتك حرمت كرده است، اين ستمها سركشی در نعمت تو است كه به او رسيده است و بی باكی از كيفر تو است.

6 - پروردگارا بر محمد و آل او درود فرست و با قدرت و توان بی انتهايت، ستم كننده و دشمن مرا از ستم بر من بازدار و با قدرت بی پايانت، تيغ ستمش را بر من، كند ساز، و او را به امور مربوط به خودش مشغول دار و از نيّت بد يا دشمنی با من ناتوان گردان.

7 - پروردگارا بر محمد و آل او درود فرست و به دشمن من، اجازه ستم كردن مده، و به خوبی مرا در برابرش كمك كن، و از انجام كارهايی همچون كارهای او نگهدار و در مثل حال او قرار مده.

8 - خدايا بر محمد و آل او درود فرست و در برابر دشمن ياريم كن آنسان كه هم اكنون ياری تو خشمم را فرو نشاند و درد كينه و غضبم را شفا بخشد. و دادم را از دشمن بستاند.

9 - پروردگارا بر محمد و آل او درود فرست و در عوض ستمی كه دشمن به من كرده است بخشش و عفوت را شامل حالم گردان، و بجای بدرفتاری او نسبت به من، رحمتت را به من ارزانی دار، زيرا هر رنج و ناپسندی در برابر خشم تو ناچيز است و وجود و عدم هر بلا و مصيبتی جز قهر و غضب تو، يكسان است.

10 - پروردگارا همچنانكه ستم كشی را برايم ناپسند قرار دادی، از اينكه به خلق ستم كنم مرا نگهدار

11 - خدايا به كسی جز تو شكوه نمی كنم و از هيچ حاكمی جز تو ياری نمی خواهم حاشا كه با وجود تو رو به غير تو آرم. پس بر محمد و آل او درود فرست، و دعايم را به اجابت رسان و شكوه ام را با تغيير و رفع آن همراه ساز

12 - خدايا مرا بانوميدی از عدل و انصاف خود آزمايش نكن، و دشمنم را با آسودگی از جهل و نادانی به (فرجام) خويش ميازما، تا بر ستم كردن بر من اصرار ورزد و بر حقّم دست يابد و بزودی آنچه به ستمگران وعده داده ای به او بنما و وعده ای كه در مورد اجابت بيچارگان داده ای بر من آشكار كن.

13 - خداوندا بر محمد و آل او درود فرست و به من توفيق ده تا آنچه بر سود و زيانم مقدّر نموده ای بپذيرم و به آنچه برای من و از من گرفته ای خوشنودم كن. و به بهترين راه راهنمائيم كن، و به آنچه سالمتر است بگمارم.

14 - خدايا اگر خير و نيكی من در اين است كه دست گيری از من را به تأخير اندازی و انتقام را از كسی كه بر من ستم كرده است تا فرا رسيدن روزی كه حق و باطل از هم جدا می شوند و دشمنان گرد می آيند ترك كنی پس بر محمّد و آل او درود فرست و به من با نيّت درست و شكيبايی هميشگی كمك فرما.

15 - و از خواهش بد و حرص آزمندان، پناهم ده، و در دلم نمونه پاداشی كه برايم اندوخته ای و كيفری كه برای دشمنم آماده كرده ای ترسيم كن، و آن را وسيله قناعتم به آنچه مقدّر فرموده ای و اطمينانم به آنچه بر گزيده ای قرار ده.

16 - دعايم را مستجاب كن ای پروردگار جهانيان، زيرا، تو دارای احسان بزرگی و بر همه چيز توانا هستی.

 

16 - دعای پانزدهم: دعا هنگام بيماری، اندوه و گرفتاری

1 - خدايا تو را سپاس بر سلامتی بدنم كه همواره در آن بسر می برم، و تو را سپاس بر بيماری كه در بدنم پديد آورده ای.

2 - پس، چه می دانم، ای خدای من، كداميك از اين دو حال من برای سپاسگزاری تو سزاوارتر است، و كداميك از اين دو وقت (سلامتی و بيماری) برای ستايش تو بهتر است.

3 - آيا هنگام سلامتی كه در آن حال، روزيهای پاكيزه ات را برايم گوارا ساختی و برای بدست آوردن خشنوديت، نشاط و شادمانيم بخشيدی و با آن نعمتها بر طاعت خويش، توانايم كردی تا بر طاعتت موفق گرديدم؟

4 - يا اوقات مرض و بيماری كه بواسطه آن، مرا از آلايش و كدورت گناهان پاك و پاكيزه نمودی و آن درد و رنجها نيز نعمتهايی بود كه بر من هديه كردی تا بار گناهان سنگين مرا بر دوشم سبك كنی و روح قدسی مرا از فرو رفتن در منجلاب گناهان پاك و مهذّب گردانی و نيز برای توبه و انابه به درگاهت متذكرم فرمايی، تا سرانجام، گناهانم بواسطه نعمت و احسان قديمت محو و نابود گردد.

5 - در خلال ايّام بيماری دو فرشته نويسنده اعمال، در پرونده عملم، حسناتی بزرگ بنويسند كه نه در قلب من خطور كرده و نه زبانم به آن گويا گشته و نه عملی به جوارح و اندام از من صادر شده بلكه به صرف فضل و احسان تو به من باشد.

6 - پس، پروردگارا بر محمد و آل او درود فرست و آنچه برايم پسنديده ای محبوب من گردان، و آنچه بر من فرود، آورده ای (از مشكلات) برايم آسان فرما، و مرا از آلايش پليدی گناهان پيشين پاك و پاكيزه فرما و اعمال بد گذشته ام را نابود كن و همچنان شيرينی و لذّت تندرستی را بر من عطا فرما و آسايش سلامتی و عافيت را به من بچشان، و بيرون شدنم از بيماری را بسوی عفو و بخشش خود قرار ده، و بازگشت از لغزشگاه گناهان را به آمرزش و گذشتت قرار ده و از غم و اندوهم با رحمتت خلاصی بخش، و سلامتی ام از اين سختی را به گشايشت قرار ده.

7 - همانا تو خدايی هستی كه بی اندازه احسان می كنی و نعمت بزرگ می بخشی، بسيار بخشنده بزرگوار هستی و صاحب عظمت و بزرگی می باشی.

 

16 - دعای شانزدهم: طلب آمرزش

1 - پروردگارا، ای آنكه گناهكاران به سبب رحمتش، فرياد رس می طلبند.

2 - و ای آنكه بيچارگان بياد احسان او فرياد و زاری می كنند.

3 - و ای آنكه خطاكاران از ترس او با آه و ناله می گريند.

4 - ای آرام دلهای متوحش سرگردان، ای گشايش دلهای اندوهگين و شكسته، و ای فريادرس انسان های خوار و تنها مانده، ای ياور هر نيازمند رانده شده.

5 - تويی كه به گستره علم و رحمتت بر همه موجودات احاطه داری.

6 - و تويی كه برای هر آفريده ای، بهره ای در نعمتهايت قرار داده ای.

7 - تويی كه بخشش و عفوت از كيفرت برتر است.

8 - تويی كه رحمتت بر غضبت پيشی می گيرد.

9 - و تويی كه بخشش و فضلت از منعت بيشتر است.

10 - تويی كه همه آفريدگان را از رحمت واسعه خود، وسعت عطا كرده ای (و به همه مخلوقات، بهره كامل بخشيده ای)

11 - تويی كه از عطا و بخشش خود به خلق، پاداش نمی خواهی.

12 - و تويی كه در كيفر گناهكاران افراط (زياده روی) نمی كنی.

13 - و من ای خدا، بنده توام كه او را به دعا امر فرمودی و او لبيك و سعديك گويان اظهار كرد كه اينك منم، ای پروردگار بنده ای كه در پيشگاهت به خاك ذلّت و عبوديت افتاده.

14 - منم آنكه خطاها بر پشتش بس سنگينی كرده است و منم آنكه عمرش در گناه فانی شده است. و منم آنكه با نادانی تو را نافرمانی كرده در حالی كه تو شايسته نافرمانی او نبودی.

15 - اكنون، ای خدای من، آيا در باره كسی كه به درگاهت دعا می كند ترحم خواهی كرد تا بر دعا بيفزايم؟ و آيا آن را كه به درگاهت گريه كند می آمرزی تا بيشتر گريه كنم؟ آيا هر كه را كه با خواری در پيشگاه با عزّتت، روی خود به خاك ذلّت بمالد می بخشی؟ و آن كس را كه از فقر و پريشانی خود به حضرتت شكايت می كند و توكل و اعتمادش به تو است بی نياز خواهی كرد؟

16 - خدايا كسی را كه جز تو بخشنده ای نمی يابد نوميد مكن، و كسی را كه از احدی جز تو بی نيازی نمی طلبد، نوميد و خوار مگردان

17 - خدايا پس بر محمد و آل او درود فرست، و از من كه به سوی تو رو آورده ام روی مگردان، و مرا كه مشتاق و متضرع به درگاه توام از عنايتت محروم مفرما و اكنون كه در پيشگاهت ايستاده ام دست ردّ بر پيشانيم مزن.

18 - تو آنی كه ذات پاك خود را به رحمت، وصف فرموده ای، بر محمد و آل او درود فرست، و به من رحم كن، تو آنی كه خود را بخشنده ناميدی، پس مرا ببخش.

19 - ای خدای من، می بينی كه اشك چشمم از ترس تو روان شده است و دلم از بيم عظمتت نگران گرديده و اندامم از بزرگی و عظمتت لرزان شده است

20 - همه اين ها از شرمندگی از تو است به خاطر رفتار ناپسندم، و از همين رو است كه صدايم از زاری و تضرع به درگاهت گرفته و زبانم از راز و نياز با تو كند شده است.

21 - ای خدای من، شكر و سپاس برای تو است كه چه بسيار عيبم را پوشاندی و رسوايم نكردی، و چه فراوان گناهم را پنهان كردی و مشهورم نساختی و چه بسيار زشتيها كه انجام دادم و پرده مرا ندريدی و طوق زشتی آن را بر گردنم نيفكندی، و بديهای آن را بر همسايگانم كه در جستجوی عيبهايم هستند و نيز بر حسودانی كه از وجود نعمتهای تو در نزد من رشگ می برند، آشكار نساختی

22 - امّا، آن همه خوبيهای تو من را از انجام كارهای بدی كه تو از من می دانی باز نداشت

23 - معبود من، چه كسی از من نادانتر به رشد و رستگاری خود است؟ و چه كسی از من غافلتر از بهره و نيكبختی خود است؟ و چه كسی از من دورتر از اصلاح ذات خود است در حالی كه روزی تو را در راه معصيت تو كه مرا از آن نهی كرده ای صرف می كنم؟ و چه كسی از جهت غوطه وری در باطل از من دورتر است؟ و چه كسی از جهت ارتكاب بديها از من سخت تر است كه وقتی بين دعوت تو و دعوت شيطان قرار می گيرم دعوت شيطان را - نه از روی نابينايی در شناختم از او و نه از روی فراموشی او - می پذيرم؟

24 - و من هم اكنون باور دارم كه فرجام دعوت تو بهشت و پايان دعوت او آتش است.

25 - پاك و منزّهی چه شگفت آور است چيزی كه بر خود گواهی می دهم، و از امور پنهانی خودم می شمارم.

26 - وشگفت تر از آن، بردباری تو درباره من و درنگ تو از تعجيل در كيفر من است، و اين به خاطر گرامی بودن من نزد تو نيست، بلكه به خاطر مدارا و احسان تو بر من است تا از معصيت خشم آور تو خود داری كنم و از گناهان خوار كننده، دست بر دارم و نيز به خاطر آن است كه گذشتن تو از من به درگاهت از كيفر من محبوبتر است.

27 - بلكه من، ای پروردگار من، گناهانی بيشتر و آثاری زشتتر و در باطل، بی باكی شديدتر دارم و هنگام طاعت تو بيداريم كمتر است و برای وعده های تو، آگاهی و مراقبتم كمتر از آن است كه عيبهای خود را برای تو بشمارم يا بتوانم گناهانم را بياد آورم.

28 - و فقط به خاطر طمع در مهربانی تو كه اصلاح كار گناهكاران به آن است، خودم را با اين سخنان توبيخ می كنم و نيز به خاطر اميد به رحمت تو كه نجات خطاكاران به آن است.

29 - پروردگارا، و اين گردن من است كه گناهان، آن را باريك كرده است، پس بر محمد و آل او درود فرست، و با منّت خود آن را سبك فرما.

30 - ای خدای من، اگر به درگاهت بگريم تا پلكهای چشمانم بيفتد و با آواز بلند ناله كنم تا صدايم قطع شود و در پيشگاه تو بايستم تا پاهايم ورم كند، و در برابرت ركوع كنم تا استخوان پشتم از جا در آيد و برای تو سجده كنم تا كاسه چشمانم بگودی رود و همه عمرم، خاك زمين بخورم و تا پايان روزگارم آب خاكستر بنوشم و در خلال اين ها به ذكر تو مشغول شوم تا زبانم كند شود آنگاه به خاطر شرمندگی، چشم به اطراف آسمان بلند نكنم، با اين كارها هرگز مستوجب از بين رفتن گناهی از گناهانم نمی شوم.

31 - و آنگاه كه سزاوار آمرزش تو شوم اگر مرا بيامرزی، و آنگاه كه شايسته بخشش تو شوم اگر مرا ببخشی، محققا آن بخشش تو از روی استحقاق و شايستگی من واجب نشده است. زيرا، نخستين بار كه تو را معصيت كردم، جزای من از جانب تو آتش بوده است. از اين رو، اگر مرا كيفر نمايی به من ستم نكرده ای.

32 - ای خدای من، و چون مرا با پرده خود پوشاندی و رسوايم نكردی، و با بخشش خود با من مدارا كردی و در كيفرم شتاب ننمودی و با فضل و احسان خود نسبت به من بردباری كردی و نعمتت را بر من تغيير ندادی و نيكی ات را نزد من تيره نساختی، پس، بر تضرع و زاری طولانی من و شدت فقر و تنگدستی من و بدی جايگاهم رحم كن.

33 - پروردگارا بر محمد و آل او درود فرست، و مرا از گناهان نگهدار، و در طاعت خود بكارم گير، و نيكی بازگشت از گناه را روزی ام فرما و به وسيله توبه پاكم كن، و با عصمت (ملكه خود داری از گناه) ياريم ده، و با عافيت و تندرستی كارم را اصلاح نما، و شيرينی آمرزش را به من بچشان، و مرا رها شده بخشش و آزاد شده رحمتت قرار بده، و برايم ايمنی از خشم و غضبت را بنويس و محتوم كن، و با آن در دنيا پيش از آخرت به من مژده ده مژده ای كه آن را بشناسم و در آن علامتی نشانم ده كه آن را هويدا يابم.

34 - به درستی كه اجابت خواسته های من در برابر رحمت گسترده تو دشوار نيست. و تو را در قدرت بی پايانت و بردباری فراوانت به زحمت نمی افكند، و در بخششهای فراوانت كه آيات تو بر آن دلالت دارد گران نمی افتد. زيرا، تو آنچه می خواهی انجام می دهی و به آنچه اراده كنی حكم می كنی. چونكه بر هر چيز توانايی.

 

17 - دعای هفدهم: پناه بردن به خدا از شيطان

1 - خدايا، از وسوسه های شيطان رانده شده و از حيله و مكرهای گوناگون او، و از اطمينان به آرمان و وعده ها و فريب و دامهای او.

2 - و از اينكه شيطان در گمراه كردن ما از طاعتت، و خوار كردن ما در معصيتت طمع كند، يا اينكه نيكو باشد نزد ما چيزی كه او برای ما نيكو می نمايد، يا اينكه بر ما سنگين آيد چيزی كه او در نظر ما بد جلوه داده است مصونمان دار.

3 - خدايا، به خاطر عبادت و بندگيت او را از ما دور كن و به خاطر تلاش ما، در محبّتت، او را ذليل فرمان و ميان ما و او پرده ای قرار ده كه آن را ندرد و سدّ محكمی كه آن را نشكند.

4 - خدايا بر محمد و آل او درود فرست، و آنچنان كن كه شيطان مطرود، بجای ما همواره با دشمنانت همدم و همنشين باشد. و با حسن نگهداری و التفاتت ما را از شرّ او حفظ كن. و مكر او را از ما دور فرما و او را از ما رويگردان كن، و هر گونه وسوسه و مكر و حيله اش را از ما قطع فرما.

5 - پروردگارا بر محمد و آل او درود فرست و همان اندازه كه او در گمراهی و شقاوت است ما را از هدايت بهره مند فرما، و بر خلاف گمراهی و اغوای او، ما را زاد و توشه تقوی عطا فرما و بر خلاف راه او كه راه تباهی است ما را براه پرهيزگاری ببر.

6 - پروردگارا، شيطان را در دلهای ما جای مبخش و برای او در آنچه نزد ما است جايگاهی آماده نكن.

7 - پروردگارا باطلی را كه برای ما می آرايد به ما بشناسان، و چون آن را به ما شناساندی ما را از آن نگهدار، چشم ما را به چيزی كه بتوانيم با آن، شيطان را بفريبيم بينا فرما، و به قلب ما الهام فرما كه برای دور كردن او چيزی فراهم كنيم. و از خواب غفلت كه ميل به او را در خود دارد بيدارمان كن و با توفيق خود ما را به خوبی كمك كن كه با وی بجنگيم

8 - پروردگارا، دلهای ما را با انكار محبت و طاعت شيطان آبياری فرما و شكستن رشته های دام وی را به ما لطف كن.

9 - پروردگارا بر محمد و آل او درود فرست و سيطرت و سلطنت شيطان را از محيط زندگی ما بگردان و اميدش را برای هميشه از اغوای ما به نوميدی بدل كن، و او را از حرص به اغوای ما باز دار

10 - پروردگارا بر محمد و آل او درود فرست، و پدران و مادران و فرزندان و خويشاوندان و دوستان و آشنايان و همسايگان ما را از مردان و زنان اهل ايمان در جايی محكم و در قلعه ای نگهبان و در پناهگاهی باز دارنده از شر شيطان ايمن دار و بر آنها جوشنی نگهدارنده بپوشان كه از شرّ تيرهای جانگزای شيطان در امان باشند و به دست آنها حربه ای برّان عطا فرما.

11 - پروردگارا، اين دعا را شامل حال كسی بگردان كه به ربوبيت تو گواهی می دهد و بر يكتايی تو اخلاص دارد و با حقيقت بندگی برای تو به دشمنی با شيطان بر می خيزد و نيز بر دشمنی با او در آموختن معارف آسمانی از تو پشتيبانی می خواهد.

12 - پروردگارا، آن گره ها را كه شيطان بسته است بگشای و دوخته هايش را از هم بشكاف و تدبيرش بگسل و عزمش را بر هم زن و آنچه بر پا كرده است فرو بشكن.

13 - پروردگارا، لشكريانش را مغلوب كن (جمعش را پريشان ساز) و نقشش را بر آب كن و پناهگاهش را ويران كن و بينی اش را به خاك فرو مال.

14 - پروردگارا، ما را در صف دشمنان شيطان قرار ده و از شمار دوستانش بيرون كن تا از وسوسه های و فريبهای او پيروی نكنيم و آنگاه كه ما را فرا خواند اجابتش ننماييم، هر كه از امر ما پيروی كند او را به دشمنی با شيطان فرمانش دهيم و كسی كه نهی ما را بپذيرد از پيروی او بازش داريم.

15 - پروردگارا بر محمد خاتم پيامبران و سيد رسولان و فرزندان طاهرينش درود بفرست و ما و قبيله ما و برادران ما و همه مردان و زنان اهل ايمان را از آنچه به تو پناه خواسته ايم و از آن همی ترسيم پناه ده.

16 - پروردگارا، دعای ما را بشنو و آنچه را غفلت كرديم به ما عطا فرما و آنچه را فراموش كرديم برای ما حفظ كن، و به وسيله آن ما را در رديف پارسايان و اهل ايمان قرار ده. آمين يا رب العالمين.

18 - دعای هجدهم: برای شكر گزاری

1 - پروردگارا، شكر و سپاس تو را به خاطر تقدير نيكوی تو، و به خاطر بلايی كه از من دور كردی، پس بهره مرا از رحمت بی منتهای خويش تنها عافيتی كه هم اكنون بهره مندم ساختی قرار نده كه اين وضع دلخواه من مايه شقاوتم گردد و ديگران به خاطر آنچه مورد پسند من نيست خوشبخت شوند.

2 - و اگر اين عافيت كه اكنون نصيبم گرديده و در آن روز را به شب يا شب را به روز برده ام به عافيت اخروی من زيان رساند و مرا به بلايی جاويد و رنجی پايدار گرفتار سازد پس آنچه برايم به واپس انداختی پيش آور و آنچه را پيش انداخته ای، مؤخر كن.

3 - آنچه فنا پذيرد هر چه بسيار باشد باز هم اندك است ولی آنچه جاويدان بماند هر قدر كم و ناچيز باشد همچنان بسيار است و صلّ علی محمد و آله.

19 - دعای نوزدهم: در طلب باران

1 - پروردگارا، به ما از باران رحمتت بچشان و ما را سيراب گردان، و سايه رحمتت را با باران پر بركت خويش از ابری كه برای روياندن سبزه ها و گياهان در همه آفاق گسترده است بگشای

2 - و بر بندگانت منت گذار و ميوه های باغها را به بار آور، و شهرهايت را با شكفته شدن غنچه های شكفته گلها و گياهان، شاداب و زنده دار، و فرشتگان بزرگوارت را كه سفيران تواند شاهد و ناظر آن باران رحمت و سودمندت قرار بده، بارانی كه همواره ببارد و فراگير و دانه درشت باشد سخت و سريع و شتابان فرود آيد.

3 - خدايا، بارانی فرو فرست كه سرزمينهای مرده مان را با آن زنده و سر سبز كنی و منفعتهايی كه به خاطر قحطی و خشكسالی از دست داده ايم به ما بازگردانی، و از دل زمين گل و گياه، و ميوه های گوناگون را بيرون آری، و روزيهای ما را فراوان كنی. آری، ای خدای بزرگ، ابری بر انگيز كه روی هم انباشته باشد و خوشی و گوارائی به همراه آرد و گستره اش فراگير و صدای رعد از آن شنيده شود، هميشه ببارد و برقش فريبنده نباشد.

4 - پروردگارا، ما را از باران رحمتت سيراب كن، بارانی كه خشكسالی را بزدايد و گياهان را بروياند، وسيع و گسترده و سرشار باشد. به وسيله آن گياهان سر سبز و خرّم سالهای گذشته را بازگردانی و گياهان شكسته و پژمرده را با نشاط كنی و پرورش دهی.

5 - پروردگارا به ما آب را ارزانی دار، آبی كه آن را بر تل ها جاری سازی، و چاهها را پر گردانی و از آن، جويها جاری كنی و درختها برويانی و قيمتها را در همه شهرها كاهش دهی، و مايه شادابی و نشاط چهار پايان و آفريدگان را فراهم كنی و روزيهای پاكيزه را برای ما كامل گردانی و كشت ما را با آن برويانی و پستان چهار پايان را پر از شير سازی، و توان بر توان ما بيفزايی.

6 - پروردگارا، سايه آن ابر را بر ما گرم مگردان و سرديش را بر ما شوم نساز و بارش آن را مايه عذاب ما قرار نده و آبش را شور نكن.

7 - پروردگارا، بر محمد و آل او درود فرست و به ما از بركات آسمان ها و زمين روزی عطا كن، زيرا، تو بر هر چيزی توانايی.

20 - دعای بيستم: درخواست توفيق از خدا

1 - پروردگارا، بر محمد و آل او درود فرست، و ايمانم را به كاملترين درجه ايمان برسان و يقينم را بهترين يقين قرار ده، و فرجام نيّتم را بهترين نيّتها بگردان و عملم را به بهترين اعمال برسان.

2 - پروردگارا، با لطف خودت نيّتم را نيكو گردان، و يقينم را با رحمت بی پايانت از گزند انحراف، مصون دار، و با قدرت بی انتهايت، هر عمل فاسدی كه از من سر زده است اصلاح فرما.

3 - پروردگارا، بر محمد و آل او درود فرست و اموری را كه اهتمام به آنها مشغولم می كند كفايت فرما و مرا بكاری كه فردای قيامت از من درخواست می كنی وادار كن و در ايام عمرم فراغتی بخش تا بكاری كه برای آنم آفريده ای بپردازم و بی نيازم كن و به من روزی وسيع عطا فرما و عزت ببخش و گرفتار فكر و خود پسندی نكن و به عبادت خالص مشغولم دار و عبادتم را با عجب و غرور باطل نكن و كارهای خير برای مردم را بدست من اجراء كن و كار خيرم را با منت گذاردن ضايع و نابود نكن، و مرا به بالاترين زيورها و ارزش های اخلاق، آراسته كن. و مرا از فخر مصون دار.

4 - پروردگارا بر محمد و آل او درود فرست و با هر اندازه ای كه ميان مردم مرا مرتبت می بخشی پيش خودم به همان مقدار خوارم كن، و هر عزت ظاهری كه برايم پديدار می سازی بهمان اندازه پيش نفسم برای من خواری باطنی پديد آور.

5 - پروردگارا بر محمد و آل او درود فرست و چنان كن كه از هدايت شايسته بهره مند شوم و آن را با هيچ چيز عوض نكنم و از راه حق بهره مند گردم و از آن بيرون نروم، و به نيت درست دست يابم و در آن شك نكنم، و تا هنگامی كه عمرم در راه طاعت تو می گذرد به من عمر بده و آنگاه كه عمرم چراگاه شيطان شود، پيش از آنكه دشمنی سخت تو به من رود آورد يا خشم تو محكم و پايدار گردد جانم را بگير.

6 - پروردگارا، هيچ خصلتی را كه مردم زشت بدانند در من نگذار مگر آنكه اصلاحش كنی، و هيچ عادت ناپسندی را كه مردم سرزنشم كنند باقی نگذار مگر آنكه نيكش سازی، و هيچ خوی پسنديده ای را در من ناقص نگذار مگر آنكه كاملش كنی.

7 - پروردگارا بر محمد و آل او درود فرست، و دشمنی سخت دشمنان را در باره من به دوستی تبديل كن و حسد و بدخواهی سركشان را به محبت تغيير ده و بدگمانی صالحان را به اطمينان و دشمنی نزديكان را به دوستی و بدرفتاری خويشان را به خوشرفتاری و خوار كردن نزديكان را به ياری، و دوستی مدارا كنندگان را به دوستی واقعی و رفتارهای اهانت آميز را به آميزش نيك و تلخی ترس از ستمگران را به شيرينی ايمنی مبدل فرما.

8 - پروردگارا، بر محمد و آل او درود فرست و در برابر كسی كه به من ستم كرده توانايی بخش و در برابر كسی كه با من بحث و مخاصمه كند، حجت و برهان بده، و در برابر كسی كه با من عناد و كينه بورزد پيروزی عطا كن، و به من در برابر كسی كه درباره ام حيله كند مكر و چاره ببخش، و در برابر كسی كه بر من چيره شود توانايی بده و در برابر كسی كه به من دشنام دهد تكذيب عطا كن، و در برابر آنكه مرا بترساند، تندرستی ببخش و به من توفيق ده تا از كسی كه مرا به راه راست هدايت كند و به ارشاد و راهنمائيم همت گمارد پيروی كنم.

9 - پروردگارا، بر محمد و آل او درود فرست و به من كمك كن تا با كسی كه با من غش كرده است با نصيحت و درستی رفتار كنم و پاداش كسی را كه از من دوری گزيده است به نيكی بدهم، و كسی كه مرا نوميد كرده با بذل و بخشش جبران كنم، و با كسی كه از من بريده، با پيوستن رويارويی نمايم، و از كسی كه از من غيبت نموده به نيكی ياد كنم، و نيز توفيقم ده تا نيكی را سپاس گويم و از بدی چشم بپوشم.

10 - پروردگارا بر محمد و آل او درود فرست، و مرا به زينت صالحان آراسته فرما و زيور پرهيزكاران را به من بپوشان تا در گستردن عدل و فرو نشاندن خشم، و خاموش كردن آتش كينه، و پيوند دلهای پراكنده و اصلاح و آشتی بر قرار كردن ميان مردم و فاش كردن نيكيها و پوشاندن زشتيها و عيبها، و نرم خويی و تواضع و خوش سيرتی و استوار گامی، و معاشرت نيك، پيشتازی به سوی نيكيها و برگزيدن احسان و تفضل و ترك سرزنش، و ترك همكاری با نا اهلان و به حق سخن گفتن هر چند كه سخت باشد، كم دانستن نيكی در گفتار و كردار هر چند كه بسيار باشد، و زياد شمردن بدی در گفتار و كردار هر چند كه كم باشد، شايسته زيبايی و آراستگی صالحان گردم، و همه اين ها را كه با اطاعت مداوم و همراهی با جماعت و رها كردن بدعت گزاران و آنان كه رأی و نظر اختراع شده بكار گيرند، كامل بفرما.

11 - پروردگارا، بر محمد و آل او درود فرست و بيشترين روزيت را به هنگام پيری كه بر سنين عمرم افزوده می شود برايم قرار بده و نيرومندترين تواناييت را آنگاه كه به رنج و زحمت در افتم به من ارزانی دار، و مرا با سستی در بندگيت و كوری و گمراهی از راه مستقيم خودت آزمايش مكن و هرگز مرا در معرض حرمان محبتت قرار نده و با آميختن با كسانی كه از تو دوری گزيده اند و نيز با جدا شدن از كسانی كه به سوی تو جمع شده اند گرفتارم مفرما.

12 - پروردگارا، بگذار با نيروی تو بر شدائد حمله آورم و دست نياز به سوی تو بگشايم و پيشانی تضرع و مسكنت بر آستان تو به خاك مالم، و مگذار به هنگام اضطرار دست نياز به سوی ديگران دراز كنم و مگذار به هنگام احتياج برای غير تو از روی فروتنی خواهش كنم و نيز نپسند به موقع ترس، به درگاه غير تو زاری نمايم كه بدينسان سزاوار خواری و منع تو باشم و مستحق قهر و روی گرداندن تو گردم، ای بخشنده ترين بخشندگان.

13 - پروردگارا، بجای آنچه شيطان از دروغ و گمان و رشك در دل من می افكند چنان كن كه از عظمت تو ياد كنم و به توانايی تو بينديشم و بر ضد دشمنان تو تدبير نمايم، و بجای دشنام و ناسزا يا عيب جويی و عيب گويی يا گواهی دادن باطل يا غيبت كردن برادر مؤمن و يا ناسزا گفتن به برادر حاضر و چيزهايی شبيه آن، بر زبانم سپاسگويی تو و ستايش فراوان تو و حركت در راه بزرگ شمردن تو و شكر نعمتهای فراوان تو و اعتراف به نيكی تو و بر شمردن نعمتهايت را جاری كن.

14 - پروردگارا، بر محمد و آل او درود فرست، و مگذار كه بر من ستم رود در حالی كه تو بر جلوگيری از ستم توانايی، و نيز روا مدار كه من ستم كنم در حالی كه تو می توانی مرا از ستم باز داری و تا راه هدايت تو باز است نپسند كه در گمراهی بمانم، و نخواه كه من نيازمند شوم در حالی كه وسعت زندگيم از جانب تو است. و تا دارائيم از سوی تو است مرا از طغيان و عصيان باز دار.

15 - پروردگارا، به گذشت و آمرزش تو روی كرده و اشتياق دارم و به سوی بخشش تو آهنگ كرده ام و به گذشت تو اشتياق دارم و به احسان و نيكی تو اعتماد آورده ام ولی دستم از آنچه موجب آمرزش تو گردد تهی است و در كردارم هيچ چيزی كه به موجب آن، مستحق بخشش تو گردم وجود ندارد. و بعد از آنكه خويشتن بر ضد خويش گواهی داده ام، جز به فضل تو اميدی ندارم. پس بر محمد و آل او درود فرست و فضل و احسانت را بر من فرو فرست.

16 - پروردگارا، زبانم را به هدايت گويا كن و به قلبم تقوی را الهام فرما، و بر آنچه پاكتر و پسنديده تر است توفيقم ده، و مرا به سوی آن فضيلت كه رضايت تو را بيشتر تأمين كند بگمار.

17 - پروردگارا، مرا به بهترين راه ببر، و آنسان قرارم ده كه بر دين تو بميرم و زنده گردم،

18 - پروردگارا، بر محمد و آل او درود فرست، و مرا از ميانه روی بهره مند گردان، و در صف رستگاران و راهنمايان بخير و نيكی قرارم ده و از بندگان شايسته به حسابم آور و رستگاری در قيامت و نجات و سلامتی از دوزخ را روزيم فرما

19 - پروردگارا، به خاطر رضای خويش آنچه مايه رهائيم شود از من بگير، و برای من از خودم چيزی را بجای گذار كه صلاح نفسم باشد، زيرا نفس من هلاك خواهد شد مگر آنكه تو آن را مصون داری و در پناه عصمت تو قرار گيرد.

20 - پروردگارا، آنگاه كه اندوهناك شوم، تو مايه سامان و خشنودی منی، و آنگاه كه محروم و نوميد گردم، فرياد رس و اميدم تويی، و آنگاه كه گرفتاری به من رو آورد، فرياد رسم تويی آنچه از دست ما بدر رود نزد تو باز خواهيم يافت. و آنچه به فساد گراييده است نزد تو صلاح و سازگاری خواهد يافت و در آنچه زشت شمرده ای تغييرش به دست تو است، پس، پيش از گرفتاری، بر من عافيت و تندرستی ببخش، و پيش از خواستن، حاجت روا كن و پيش از گمراهی، راهنمائيمان گردان، و مرا از عيب جويی بندگان كفايت فرما، و ايمنی و راحتی روز قيامت را بر من ببخشای و به من خوبی ارشاد و راهنمايی كردن را عطا فرما.

21 - پروردگارا، بر محمد و آل او درود فرست و به لطف خويش، پيشامدهای بد را از من دور كن، به نعمت خويش مرا پرورش ده، و به كرم و بخشش خويش مرا اصلاح كن و به صنع و رحمت خويش دردم را درمان فرما، و در سايه رحمت بی پايانت مرا جای ده و خوشنوديت را شامل حالم گردان، و چون كارها به هم در پيچند، درست ترين آنها را بر من بنمايان، و آنگاه كه اعمال با يكديگر مشتبه شوند به پاكيزه ترين آنها هدايت فرما و وقتی اقوام و مذاهب، روی در روی يكديگر شوند به حمايت و پيروی از پسنديده ترين آنها توفيقم ده.

22 - پروردگارا، بر محمد و آل او درود فرست، و تاج و ديهيم بی نيازی و قناعت را بر سرم بگذار و مرا با زيبايی ولايت در كارهايی كه به آن قيام می كنم بيارای، و به من، صداقت در هدايت عطا فرما، و به فتنه ثروت و فراخی گرفتارم نكن، و زندگی آسوده و آرامش خاطر به من ارزانی دار، و زندگی را بر من دشوار مساز، و دعايم را به سوی من باز مگردان زيرا، من آن بنده مخلصی هستم كه برای تو شريكی قرار نمی دهم و با تو مانندی را نمی خوانم.

23 - پروردگارا، بر محمد و آل او درود فرست و مرا از زياده روی باز دار، و روزی ام را از زيان و تلف ايمن دار و به دارائيم بركت ده، و مرا به خاطر آنچه از دارائيم به نيكی انفاق می كنم به راه هدايت و رستگاری برسان.

24 - پروردگارا، بر محمد و آل او درود فرست، و تلاش معاش را بر من آسان گردان و بی حساب روزيم ده تا از بندگی تو به خاطر بدست آوردن روزی باز نمانم، و پيامدهای ناگوار كسب را تحمل نكنم.

25 - پروردگارا، به قدرت كامله ات خواسته هايم را برآور، و به عزّت و چيرگيت از آنچه می ترسم پناهم ده.

26 - پروردگارا، بر محمد و آل او درود فرست و آبرويم را در ميان مردم نگهدار، ارزشم را با نيازمندی به خلق، كم نكن تا از روزی خوارانت روزی بخواهم، و دست نياز به سوی آفريدگان پست و شريرت دراز كنم و بستايش آنكه به من چيزی بخشيده گرفتار شوم و به نكوهش كسی كه مرا منع كرده است مبتلا گردم، در حالی كه بخشيدن و نبخشيدن بدست تو است و تو ولی آنی، نه ايشان.

27 - پروردگارا، بر محمد و آل او درود فرست، و تندرستی در عبادت را به من ارزانی دار و نيز فراغت و آسايش در زهد را و علم با عمل و پرهيزكاری همراه با ميانه روی را روزی من فرما.

28 - پروردگارا، روزگارم را با عفو و بخشش خويش به انجام رسان، و آرزويم را در اميد به رحمت خويش محقق ساز، و راههايم را برای رسيدن به خوشنوديت آسان فرما، و در همه حالات، عمل ام را نيكو گردان.

29 - پروردگارا، بر محمد و آل او درود فرست و در اوقات فراموشی و غفلت، برای ياد خودت بيدارم كن و در ايام مهلت (زندگی دنيا) بكار بندگی وادارم كن، و مرا به سوی محبت خويش در راهی هموار و آسان ببر، و با محبت خودت، خير دنيا و آخرت را برايم كامل فرما.

30 - پروردگارا، بر محمد و آل او درود فرست همچون بهترين درودی كه پيش از او بر كسی از آفريدگان خود فرستادی و پس از او بر كسی خواهی فرستاد. و به ما در دنيا و آخرت نيكی عطا فرما، و با رحمت واسعه ات مرا از عذاب آتش نگهدار.

 

21 - دعای بيست و يكم: هنگام اندوه و نگرانی از گناه

1 - پروردگارا، ای كفايت كننده فرد ناتوان، و ای نگهدارنده امر وحشتناك، گناهانم مرا بی كس و تنها كرده است و هيچ يار و همراهی جز تو ندارم، و از خشم و غضب تو، ناتوان شده ام و كسی كه از من پشتيبانی كند جز تو نيست، و می دانم كه به زودی به سوی تو باز خواهم گشت و از لقای تو می ترسم و در هراسم و هيچ تسكين دهنده ای برای ترسم وجود ندارد.

2 - و كيست كه از تو ايمنم سازد در حالی كه تو مرا ترسانده ای، و كيست مرا ياری دهد هنگامی كه تو مرا بی كس و تنها گذارده ای، و كيست به من توانايی بخشد در جايی كه تو مرا ناتوان ساخته ای؟

3 - ای خدای من، جز پروردگار، پرورده خود را پناه نمی دهد، و جز چيره و غالب، شكست خورده را ايمنی نمی بخشد. و جز جوينده و طالب، مطلوب را ياری نمی كند.

4 - ای خدای من، همه آن اسباب بدست توانای تو است، و فرار و گريز به سوی تو است، پس بر محمد و آل او درود فرست، بدرگاه خويش پناهم ده و آرزويم را بر آور.

5 - پروردگارا، اگر روی كريم خويش را از من بر گردانی يا از فضل و احسان بزرگ محرومم داری يا روزيت را بر من دريغ نمايی، يا اگر وسيله و سبب رحمتت را از من قطع كنی جز تو راهی به سوی چيزی از آرزويم نمی يابم، و توان رسيدن به آنچه نزد تو است به كمك غير تو ندارم، زيرا، من بنده تو و در مشت توام، موی پيشانی من در دست توانای تو است.

6 - برای من هيچ امری با بودن فرمان تو نيست. فرمان تو در باره من جاری است و قضا و قدر تو در باره من عين عدالت است، و من توانايی بيرون رفتن از سلطنت تو را ندارم، و نمی توانم از حيطه قدرت تو فراتر روم، و نيز نمی توانم محبت و دوستی تو را متوجه خود كنم، و به خشنوديت نمی رسم، و به آنچه نزد تو است جز با اطاعت و فرمانبريت و فزونی رحمتت نمی رسم.

7 - پروردگار من، شب را بروز می آورم و روز را به شب می رسانم در حالی كه بنده خوار توام، نمی توانم جز با كمك تو نفعی به خويشتن برسانم و ضرری را از خويشتن دور كنم در باره خودم با آنچه گفتم گواهی ميدهم و به ناتوانی و بيچارگی خويشتن اعتراف می كنم، پس تو ای خدای بزرگ آنچه را به من وعده داده ای وفا كن و نعمتهايی را كه به من ارزانی داشته ای بكمال و تمام برسان، زيرا، من، بنده بی چيز فروتن، ناتوان، بدحال، كوچك، خوار، فقير، ترسان و پناهنده تو هستم.

8 - پروردگارا، بر محمد و آل او درود فرست، و نگذار كه ياد تو از ياد برم و نعمتهای تو را فراموش كنم و نپسند كه از احسان تو در مورد آنچه به من بخشيده ای غفلت كنم، و روا مدار كه از روا ساختن و اجابت تو نسبت به خودم هر چند ديرتر مرا دريابد نوميد شوم خواه در آسايش باشم و خواه در رنج، خواه در سختی و خواه در خوشگذرانی، در تندرستی باشم يا در گرفتاری و بيماری، نيازمند و بد حال باشم يا در نعمت، خواه در توانگری باشم و خواه در درويشی، نيازمند باشم يا بی نياز

9 - پروردگارا، بر محمد و آل او درود فرست، و چنان كن كه سپاس و ستايشم ويژه تو باشد و تنها تو را نيايش كنم و تنها به سپاسگزاری تو در همه احوالم لب بگشايم، تا به آنچه از دنيا به من داده ای شاد نشوم و بر آنچه از آن بازم داشته ای و از كف داده ام اندوهگين نگردم، در دلم پرهيزكاری از خودت را الهام كن و بدنم را در آنچه مقبول تو است بكار گمار و نفس مرا از هر چه به من رو آورد به طاعت خويش مشغول ساز تا آنچه تو را به خشم می افكند دوست نداشته باشم و آنچه رضای تو را تأمين كند منفور ندارم.

10 - پروردگارا، بر محمد و آل او درود فرست و قلب مرا از هر چه جز محبت تو است خالی كن، و بياد خود مشغول گردان و از خوف و ترس خويش بلند مرتبه و بيدارش ساز و با رغبت و عشق به سوی خويش توانايش كن، و به طاعت خويش روی آور نما، و در خوشايندترين راههای به سوی خودت روانه اش فرما، و با رغبت و اشتياق در آنچه نزد تو است در همه روزهای زندگيم رام و خوارش كن.

11 - خدای من، چنان كن كه تقوای تو توشه من از دنيا باشد. و سفر من به سوی رحمت واسعه تو گردد و در خشنوديت مرا داخل كن، و جايگاهم را در بهشت قرار بده و به من توانی عنايت فرما تا با آن همه خوشنودی تو را بدست آورم. گريزم را بسوی خودت و اشتياق و خواهشم را به آنچه نزد تو است قرار ده. خدای من، بر قامت دلم، از آفريدگان بد و شريرت، لباس ترس بپوشان و بر من دوستی و انس با خودت و با دوستان و اهل طاعتت را ارزانی دار.

12 - روا مدار آنان كه معصيت تو می كنند و تو را به يكتايی نمی پرسند بر من منّت گذارند و بر من دستی داشته باشند، و نخواه كه من دست نياز به سوی آنها بگشايم، بلكه چنان كن كه آرامش دل و الفت جان و بی نيازی و كفايتم به تو و نيكان خلق تو بسته باشد.

13 - پروردگارا بر محمد و آل او درود فرست و مرا همنشين آنها قرارم ده و لياقت ياری آنها نصيبم كن و با شوق و دل باختگی به سوی خودت و با انجام آنچه دوست داری و خوشنود می گردی بر من منت گزار، زيرا تو بر هر چيز توانايی و خواسته من برای تو آسان است.

22 - دعای بيست و دوم: هنگام سختی و رنج

1 - پروردگارا، تو به چيزی مرا مكلف فرموده ای كه خود به انجام آن از من تواناتری، و توانايی تو بر آن و بر من بيشتر از توانايی من است. پس، آنچه تو را از من خشنود می كند به من عطا فرما. در حال عافيت و تندرستی از من خشنود باش.

2 - پروردگارا، بر رنجها و مشقتها توانايی ندارم و بر گرفتاری و بلا، بردبار و شكيبا نيستم و در فقر و تنگدستی ناتوانم، پس، روزيم را از من دريغ مدار و مرا به خلق خويش وامگذار، بلكه خود به تنهايی خواسته ام را بر آور و امورم را كفايت كن

3 - و به سوی من نظر كن و در همه كارهايم به من نظر نما، زيرا، اگر مرا بخود واگذاری از انجام آن كارها ناتوان خواهم شد و به آنچه مصلحتم در آن است همت نمی گمارم، و اگر مرا به خلق خويش واگذاری با ترشرويی به من بنگرند. و اگر مرا به خويشانم واگذاری از مساعدت، محروم و نوميد كنند. و اگر ببخشند، اندك و ناگوار ببخشند و منّت فراوان بگذارند و نكوهش بسيار روا دارند.

4 - پس به فضل و احسان خويش، ای پروردگار من، بی نيازم گردان و به بزرگی خويش، مرتبه ام بالا بر، و به قدرت كامله ات، دستم را بگشای (گره از كار فرو بسته من باز كن) و به آنچه نزد تو است بی نيازم كن.

5 - پروردگارا، بر محمد و آل او درود فرست و مرا از نكبت رشك برهان و از آلايش گناهان بازم دار، و از حرامها پرهيزگارم فرما و بر گناهان، جرأتم مده، و چنان كن كه ميل و خواهشم نزد تو باشد و خشنوديم در چيزی باشد كه از جانب تو بر من می رسد. و ای خدای من، در آنچه روزيم كرده ای و آنچه به من بخشيده ای و احسان كرده ای، بركت و فزونی قرار ده، و مرا در همه حالات، محفوظ دار و عيبها و زشتيهايم در پرده، پنهان ساز، و از ناگواريهای عالم نگاهم دار و در جوار رحمتت پناهم ده.

6 - پروردگارا، بر محمد و آل او درود فرست، و مرا در انجام تكاليفی كه بر من الزام كرده ای موفق بدار، هر چند بدنم از انجام آن، چه برای خود و چه برای آفريده ای از آفريدگانت ناتوان باشد و نيرويم از بجا آوردنش سستی نشان دهد. و توانم به حد آن نرسد و سرمايه و دستيارم گنجايش آن را نداشته باشد، خواه آن را بياد داشته يا فراموش كرده باشم.

7 - ای پروردگار من، آن تكليف از تكاليفی است كه تو بر من واجب شمرده ای و من از روی غفلت آن را انجام نداده ام، پس، به خاطر عطای بزرگ و فراوانی آنچه در خزانه رحمتت وجود دارد انجام آن را از جانب من بعهده گير، زيرا، تو توانگر بخشنده ای. آری، ای پروردگار بزرگ چنين كن تا در روزی كه با تو ملاقات می كنم هيچ چيزی نباشد كه بخواهی به خاطر آن، نيكيهايم را كم كنی يا بر بديهايم بيفزايی.

8 - پروردگارا، بر محمد و آل او درود فرست و برای آخرتم شوق و رغبت در عمل برای تو را روزيم فرما تا نور صدق و صفای عملم را در قلب خويش مشاهده كنم و تا آنكه بی رغبتی و زهد در دنيا بر من چيره گردد و از روی اشتياق كارهای نيك انجام دهم، و به خاطر بيم و ترس از تو، از كردار زشت ايمن و آسوده باشم، و به من نوری عنايت فرما كه (فراراهم را روشن كند و) با آن در ميان مردم راه بروم، و در تاريكيها راه را از چاه باز شناسم و از شك و اشتباه روشنی يافته و ايمن باشم.

9 - پروردگارا بر محمد و آل او درود فرست، و ترس و اندوه از سرانجام سخت و اشتياق به پاداشی كه وعده داده ای روزيم فرما تا لذت چيزی را كه تو را برای آن می خوانم و ماتم چيزی كه از آن به تو پناه می برم در ذائقه خويش ادراك كنم.

10 - خدايا، تو صلاح امر دنيا و آخرتم را خوب می دانی، پس، به خواسته هايم با مهربانی نظر كن.

11 - پروردگارا، بر محمد و آل او درود فرست.

12 - پروردگارا بر محمد و آل او درود فرست و آنگاه كه در سپاسگزاری از تو به خاطر نعمتهايی كه در آسايش و سختی و تندرستی و بيماری بر من ارزانی داشته ای كوتاهی ورزم حق شناسی را روزيم فرما، تا شادی رضا و آرامش قلب خود را در ادای وظيفه نسبت به تو در حال ترس و ايمنی و خشنودی و خشم، و سود و زيان دريابم.

13 - پروردگارا، بر محمّد و آل او درود فرست و به سينه ام از بيماری حسد سلامتی بخش تا به هيچ يك از آفريدگانت بر نعمتی كه از روی فضل و بخشش عطا می كنی رشك نبر و تا آنكه هيچ يك از نعمتهای تو را در دين يا دنيا، تندرستی يا پرهيزگاری، گشايش يا آسايش بر هيچ يك از بندگانت نبينم مگر آنكه بهتر از آن را به لطف تو و از سوی تو آرزو كنم ای خدای بی شريك.

14 - خداوندا بر محمد و آل او درود فرست و به من خود داری از گناهان و دوری از لغزشها را در دنيا و آخرت و در حال خشنودی و خشم ارزانی دار تا حالم در رويكرد هر يك از آن دو يكسان باشد و به طاعت تو مشغول باشم و در حقّ دوستان و دشمنان، خشنودی تو را بر غير خشنودی و طاعت تو بر گزينم تا دشمنم از ستم من ايمن باشد و دوستم از خواسته و رويكرد هوای نفسم نوميد گردد.

15 - و مرا از كسانی قرار ده كه تو را در حال خوشی و آسايش بسان درماندگان مخلص می خوانند، همانا تو ستوده و بزرگواری.

 

23 - دعای بيست و سوم: دعای آن حضرت در طلب عافيت و شكر آن

1 - خداوندا بر محمد و آلش درود فرست، و لباس عافيت بر من بپوشان و مرا به عافيتت فرو بر، و به عافيت نگه دار، و به عافيت گراميم دار، و به عافيت بی نيازم كن، و عافيت را بر من صدقه ده، و به من عافيت ببخش، و برايم بستر عافيت بگستر، و امر عافيت را برايم از هر جهت اصلاح كن، و در دنيا و آخرت بين من و عافيت جدايی مينداز.

2 - خداوندا بر محمد و آلش درود فرست و مرا عافيت بخش عافيتی كامل و شفا بخش و برتر و روزافزون، عافيتی كه در بدنم عافيت توليد كند و در يك كلمه: عافيت دنيا و آخرت.

3 - و بر من منّت گذار به تندرستی و امنيت و سلامت در دين و بدن، و بصيرت در دل، پيشرفت در كارها، و هراس و بيم از تو، و توان و قدرت بر انجام طاعتی كه مرا به آن فرمان داده ای و دوری و پرهيز از نافرمانيت كه مرا از آن باز داشته ای.

4 - خداوندا بر من منّت گذار كه موفق به حج و عمره و زيارت قبر رسولت و آل او كه درودت بر همه آنان باد - گردم، هميشه تا وقتی كه مرا در دنيا زنده می داری، در امسال و همه سال، و آن عبادات را پذيرفته و مايه پاداش و منظور نظر و ذخيره ام نزد خود قرار ده.

5 - و زبانم را به حمد و شكر و ياد و ستايش جميلت گويا كن، و قلبم را برای پذيرش هدايتهای دينت گشاده ساز.

6 - و مرا و فرزندانم را از شيطان رانده شده و از شر جانوران زهردار غير كشنده و زهردار كشنده، و ساير جانوران و چشم زخم، و از شر هر شيطان سركش و از شر هر پادشاه ستمگر، و از شر هر خوشگذران ناز پرورده سركش، و از شر هر ضعيف و قوی، و از شر هر عالی مقام و فرومايه، و از شر هر كوچك و بزرگ، و از شر هر نزديك و دور، و از شر هر كسی از جن و انس كه به جنگ پيامبرت و اهل بيتش شتافته و از شر هر جنبده ای كه مسخر قدرت توست پناه ده، زيرا كه تو در سلطنت بر صراط راست و عدلی.

7 - بار خدايا بر محمد و آلش درود فرست، و هر كه در باره من انديشه بد داشته باشد او را از من بگردان، و نيرنگش را از من دور كن و شرش را از من باز دار، و مكرش را به خودش برگردان.

8 - و سدّی در مقابلش بپا كن كه چشمش را از ديدن من كور، و گوشش را از شنيدن ياد من كر سازی، و دلش را هنگام ياد من قفل نمايی، و زبانش را از گفتگو در باره من لال سازی، و سرش را به گرز ذلت بكوبی، و عزتش را به ذلّت بدل كنی، و بزرگيش را بشكنی، و گردنش را به خواری فرود آوری، و كبريائيش را بر هم زنی، و مرا از همه زيان و بدی و طعن و غيبت و عيب جويی و حسد و دشمنی و بندها و دامها و پياده ها و سواره های او ايمن سازی، زيرا كه تو غالب غير مغلوب و دارای توانايی بی نهايتی.

 

24 - دعای بيست و چهارم: دعای آن حضرت برای پدر و مادرش كه بر آنان درود باد

1 - خداوندا بر محمد بنده و فرستاده ات و بر خاندان پاكش درود فرست، و آنان را به بهترين درودها و رحمت و بركات و سلام خود اختصاص بفرما.

2 - الهی پدر و مادرم را به كرامت نزد خود و درود از سوی خود ممتاز كن. ای مهربانترين مهربانان.

3 - خداوندا بر محمد و آلش درود فرست، و دانستن آنچه در باره ايشان بر من لازم است به من الهام كن، و آموختن همه آن واجبات را بی كم و كاست برايم فراهم نما، آنگاه مرا به آنچه در اين زمينه الهام كرده ای بكار گير، و توفيقم ده تا نسبت به آنچه به من بصيرت می دهی اقدام كنم، تا بكار بستن چيزی از آنچه به من تعليم داده ای از دستم نرود و از خدمتی كه به من الهام فرموده ای احساس سنگينی نكند.

4 - خداوندا بر محمد و آلش درود فرست همانطور كه ما را به وجودش شرافت بخشيدی و بر محمد و آلش درود فرست آن سان كه به سبب آن حضرت برای ما حقّی بر عهده مردم واجب نمودی.

5 - خداوندا چنان كن كه از هيبت پدر و مادرم بسان هيبت سلطان خودكامه بيمناك باشم، و به هر دو چون مادری مهربان نيكی نمايم، و اطاعت از آنان و خوشرفتاری با آنان را در نظرم از لذّت خواب در چشم خواب آلود شيرينتر و برای سينه ام از شربت گوارا در ذائقه تشنه گواراتر گردان، تا خواسته ايشان را بر خواسته خود ترجيح دهم، و خرسندی آنان را بر خرسندی خود مقدم دارم، و خوبی ايشان در باره خود هر چند اندك باشد زياد بينم، و نيكويی خود را در باره ايشان هر چند بسيار باشد كم شمارم.

6 - خداوندا، صدايم را در محضر آنان ملايم كن، و گفتارم را بر آنان خوشايند فرما، و خويم را نسبت به آنان نرم كن، و قلبم را بر آنها مهربان ساز، و مرا نسبت به هر دو خوشرفتار و دلسوز قرار ده.

7 - خداوندا به آنها به پاس تربيت من جزای نيكو عنايت فرما و در مقابل آنكه مرا گرامی داشتند جزای خير عطا فرما، و هر رنجی را در كودكی نسبت به من تحمّل كرده اند در حق ايشان منظور كن.

8 - خداوندا اگر از جانب من آزاری به آنان رسيده يا از من كار ناخوشايندی ديده اند يا حقی از آنان بوسيله من از بين رفته همه را موجب پاك شدن آنان از گناهانشان و مايه رفعت مقامشان و افزونی حسناتشان قرار ده، ای كه بديها را با چندين برابر به خوبی تبديل می كنی.

9 - الهی اگر در گفتار با من از اندازه بيرون رفته اند يا در عملی نسبت به من زياده روی نموده اند يا حقی را از من ضايع كرده اند يا از وظيفه پدری و مادری در باره من كوتاهی نموده اند، من اين حق خود را به آنان بخشيدم و آن را مايه احسان بر آنها قرار دادم و از تو می خواهم كه وزر و وبال آن را از دوش آنان بر داری زيرا كه من نسبت به خود، آنان را متهم نمی كنم و آنان را در مهربانی در حق خودم سهل انگار نمی دانم و از آنچه در باره ام انجام داده اند ناراضی نيستم ای پروردگار من.

10 - زيرا رعايت حق آنان بر من واجبتر، و احسانشان نسبت به من ديرينتر و نعمتشان بر من بيشتر از آن است كه آنان را از روی عدل قصاص كنم، يا نسبت به ايشان مانند آنچه نموده اند رفتار كنم، الهی اگر چنين كنم پس روزگار مديدی كه در تربيت من سپری كرده اند، و رنجهای زيادی كه در نگاهداری من تحّمل نموده اند و آن همه كه بر خود تنگ گرفتند تا به زندگی من گشايش بخشند چه می شود؟

11 - بعيد است كه پدر و مادرم بتوانند حق خود را از من بستانند و من نمی توانم حقوقی را كه از آنها بر عهده دارم تدارك نمايم و وظيفه خدمت آنان را انجام دهم، پس بر محمد و آلش درود فرست، و مرا ياری ده ای بهترين كسی كه از تو ياری جويند، و مرا توفيق ده ای راهنماينده تر كسی كه به او روی می آورند، و در آن روز كه همه بدون آنكه بر آنان ستم رود جزا می بينند مرا در زمره آنان كه عاق پدر و مادرند قرار مده.

12 - خداوندا بر محمد و آل او و نسل او درود فرست، و پدر و مادرم را به بهترين چيزی كه پدران و مادران بندگان با ايمانت را به آن امتياز داده ای مخصوص گردان، ای مهربانترين مهربانان.

13 - خداوندا ياد آنان را در پس نمازهايم، و در اوقات شبم و در ساعات روزم از صفحه قلبم مزدای.

14 - خداوندا بر محمد و آلش درود فرست و مرا به بركت دعايی كه برای آنان دارم بيامرز، و آنان را بخاطر خوبيهايی كه در حق من داشته اند مشمول آمرزش حتمی خود قرار ده و به شفاعت و ميانجيگری من از آنان بطور مسلّم خشنود شو و آنان را با كرامت به سر منزل مقصودشان در بهشت برين برسان.

15 - خداوندا اگر پدر و مادرم را پيش از من آمرزيدی پس ايشان را شفيع من قرار ده، و اگر مرا پيش از آنان مورد آمرزش خود قرار دادی پس مرا شفيع ايشان بنما، تا در پرتو مهربانيت در سرای كرامت، و جايگاه مغفرت و رحمتت گرد آئيم، زيرا كه تو صاحب فضل بزرگ و نعمت ديرين هستی و تو مهربانترين مهربانانی.

 

25 - دعای بيست و پنجم: دعای آن حضرت در باره فرزندانش كه بر آنان درود باد

1 - خداوندا با بقای فرزندانم و با شايسته نمودن ايشان برای من و با برخورداری من از آنان، بر من منت گذار.

2 - خداوندا عمر آنان را برايم طولانی گردان، و ايّام زندگيشان را برای من بيفزا و خردسالشان را برايم تربيت كن و ناتوانشان را برايم نيرو ده و بدنها و دين و اخلاقشان را برايم به سلامت دار، و به آنان در جان و اعضاء و هر كارشان كه برايم مهم است عافيت بخش و برای من و به دست من روزی آنان را وسعت ده.

3 - وآنان را نيكوكارانی با تقوا، و صاحبان بصيرت و شنوای حق و مطيع خود گردان و نسبت به اولياء خود عاشق و خير خواه، و نسبت به دشمنانت دشمن و كينه توز قرار ده، الهی دعايم را اجابت فرما.

4 - خداوندا بازويم را با وجودشان نيرومند، و اختلال امورم را با آنان اصلاح و دودمانم را به سبب آنان بسيار، و مجلسم را با وجودشان آراسته و يادم را با آنان زنده دار و كارم را در نبودم بوسيله آنان كفايت كن و بدست آنان در بر آمدن نيازم ياريم كن آنان را دوستان من قرار ده و بر من عطوف و مهربان ساز و رويشان را به سوی من و براه مستقيم من بدار تا از من اطاعت كنند و روی در نافرمانی من ننهند و نسبت به من نافرمانی و بدی و مخالفت و خطا نداشته باشند.

5 - و مرا در تربيت و خوبی كردن به آنها ياری فرما و با عنايت خود علاوه بر آنان بر من فرزندان ذكور ديگر نيز عطا فرما و در اين كار برايم خير قرار ده و آنان را بر آنچه از تو می خواهم يار و ياور قرار بده.

6 - و مرا و فرزندانم را از شرّ شيطان رانده شده حفظ كن، زيرا تو ما را آفريده ای و به ما امر و نهی فرموده ای و در اجر اطاعت از امر خود تشويق كرده ای و به ارتكاب نهی خود با عذاب تهديدمان نموده ای و برای ما دشمنی قرار داده ای كه با ما نيرنگ می كند و به او تسلطی داده ای كه ما به اندازه او سلطه ای نداريم او را در دلهای ما جای داده ای و در شريانهای خونمان روانه كرده ای اگر ما از او غفلت كنيم او از ما غافل نمی شود و اگر فراموشش كنيم او ما را فراموش نخواهد كرد ما را از عقاب تو ايمن می سازد و از غير تو می ترساند.

7 - چون به كار زشت همت كنيم ما را به آن دلير می نمايد و چون به عمل صالح رو آوريم ما را از آن باز می دارد با شهوات در جستجوی ماست و با شبهات، برای ما دام می گسترد اگر به ما وعده دهد دروغ گويد و اگر ما را به نويدی دلخوش كند تخلّف می كند ای خدای بزرگ اگر تو حيله و نيرنگش را از ما نگردانی ما را گمراه می كند و اگر از فساد او نگاهمان نداری ما را دچار لغزش می سازد.

8 - خداوندا تسلّط او را با سلطنت خودت از ما دور كن تا با دعای فراوان ما او را از ما باز داری تا در پناهت از نيرنگ او در زمره بی گناهان قرار گيريم.

9 - خداوندا تمام خواسته هايم را عطا كن و حوائجم را بر آور، مرا از اجابت دعا ممنوع نكن كه تو خود استجابت دعا را برايم تضمين كرده ای و دعايم را از خودت محجوب مساز كه تو خود مرا به دعا فرمان داده ای، ای خدای بزرگ بر من با هر چه كه در اين جهان و آن جهان باعث اصلاح حالم شود منّت گذار خواه آن را ياد آور شده خواه فراموش كرده باشم اظهار كرده يا پوشيده باشم آشكارا درخواست كرده باشم يا در پنهانی.

10 - و در تمام اين جهات به سبب تقاضايی كه تنها از تو دارم مرا از كسانی كه كار خود به اصلاح آورند قرار ده آنان كه به درخواستشان از تو در شمار كاميابان در آمدند و به خاطر اعتماد بر تو از لطفت محروم نشدند.

11 - از آن گروه كه به پناه آوردن به تو خو كرده و از سوداگری با تو سود سرشار بردند آنان كه در پناه عزتت جای گرفتند و به جود و كرمت از فضل واسع تو روزی حلال وسيع يافتند و به عنايت تو از خواری به عزت رسيده و از ستم در پناه عدل تو زندگی می كنند و به رحمتت از بلا رهيده و به بی نيازی تو از فقر و نداری به توانگری رسيده اند و به حفظ تو از گناهان و لغزشها و خطاها در امان مانده و در سايه طاعتت به خير و رشد و ثواب موفق گرديده اند و به قدرت تو ميان آنان و گناهان حايلی ايجاد شده و هر گونه نافرمانی تو را رها كرده و در جوار رحمتت ساكن شده اند.

12 - خداوندا همه اين امور را به توفيق و رحمت خودت به ما عطا فرما و ما را از عذاب دوزخ پناه ده و به مقام مردان و زنان مسلمان و مردان و زنان با ايمان همه آنچه را كه برای خود و فرزندان از تو خواستم در اين جهان فانی و در آخرت باقی عنايت كن كه تو نزديك و اجابت كننده و شنوا و دانا و عفو كننده و آمرزنده و دلسوز و مهربان هستی.

13 - و ما را در دنيا حسنه و در آخرت حسنه مرحمت فرما و از عذاب جهنم حفظ كن.

 

26 - دعای بيست و ششم: در باره همسايگان و دوستانش

1 - بار خدايا بر محمد و آلش درود فرست و مرا در مورد رعايت حق همسايگان و دوستانم كه به حق ما معرفت دارند و با دشمنان ما در ستيزند به بهترين صورت ياری فرما.

2 - و ايشان را برای به پا داشتن سنّت خود و بكار گرفتن آداب نيكويت در ارفاق به ضعيفان و بر آوردن حاجت آنان و عيادت بيماران و هدايت راهجويان و خير خواهی نسبت به مشورت كنندگان و ديدار نمودن از مسافران بر گشته به وطن و پنهان داشتن راز مردمان و پوشاندن عيوب ايشان و ياری دادن به ستمديدگان و حسن مواسات در ما يحتاج زندگی با آنان و دريغ نورزيدن از پيشكش و بخشش فراوان و عطا كردن آنچه برای آنان ضروری است، پيش از در خواست موفق فرما.

3 - بار خدايا مرا توفيق ده كه پاداش بدكارشان با احسان دهم و از ستمكارشان با گذشت و بخشش صرفنظر كنم و نسبت به همه آنان با گمان نيك رفتار كنم و با همه آنان به نيكی رفتار كنم و چشم از خطای آنان عفيفانه بپوشم و از باب فروتنی با ايشان نرم باشم و بر بلاديدگان آنان از روی رحمت رقت آورم و در نبودشان دوستی و محبت خود را بر آنان فراوان سازم و از سر اخلاص دوام نعمت آنان را آرزو كنم و هر چه را برای خويشان خود لازم می دانم در حق آنان لازم بدانم و آنچه را برای نزديكان خود رعايت می كنم برای آنان نيز رعايت نمايم.

4 - خداوندا بر محمد و آل او درود فرست و بر من نيز چنين رفتاری را از سوی آنان نصيب فرما و برايم از بيشترين بهره ها و نيكيهايی كه نزد آنان است قرار ده و بصيرت آنان در حق من و معرفتشان را به فضل من زياد كن تا به وسيله من اهل سعادت شوند و من نيز به سبب آنان سعادتمند شوم خداوندا دعايم را مستجاب فرما.

 

27 - دعای بيست و هفتم: دعای آن حضرت برای مرز داران

1 - بار الها بر محمد و آلش درود فرست و سرحدّات و مرزهای مسلمانان را به عزّتت پاس دار و نگهبانان مرزها را به قوّتت تأييد كن و عطايای ايشان را به توانگری بی پايانت سرشار ساز.

2 - بار خدايا بر محمد و آلش درود فرست و بر شمار ايشان بيفزا و اسلحه و جنگ افزارشان را برّائی ده و از قلمرو آنان محافظت فرما و جوانب جبهه آنان را محكم و نفوذ ناپذير گردان و جمع آنان را يكدل و هماهنگ ساز و كارشان را روبراه كن و آذوقه شان را پياپی برسان و خود به تنهايی مؤونه آنان را كفايت فرما و به نصرت خود تقويتشان فرما و به صبر ياريشان ده و بر آنها در چاره جوئيها مهربان باش.

3 - بار خدايا بر محمد و آلش درود فرست و به آنان آنچه نمی دانند بياموز و از آنچه بی خبرند آگاهشان ساز و به آنچه بينش ندارند بينش عطا كن.

4 - بار خدايا بر محمد و آلش درود فرست و به هنگام بر خورد با دشمن، دنيای دلفريب را از خاطرشان ببر و انديشه های مال و دارائی فتنه انگيز را از دلهاشان محو كن و بهشت را نصب العين آنان قرار ده و در برابر ديدگانشان آنچه كه در بهشت فراهم آورده ای از مساكن ابدی و منازل كرامت و حوريان زيبا روی و نهرهای روان با آشاميدن های رنگارنگ و درختانی بار ور با ميوه های گوناگون جلوه ده تا هيچ كدام از آنان آهنگ پشت كردن به دشمن ننمايد و فكر گريز از هماورد را از خاطر نگذارند.

5 - بار خدايا بدين وسيله دشمنانشان را درهم شكن و چيره گی دشمن را نسبت به آنان نابود كن و بين دشمن و جنگ افزارشان جدايی افكن و بندهای دلشان را بگسل و ميان دشمن و ره توشه آنان جدايی انداز و در راهها سرگردانشان كن و از مقصد گمراهشان ساز و كمك و مدد را از آنان قطع فرما و از شمار آنها بكاه و دلشان را پر از رعب و وحشت كن و دستشان را از انجام فعاليت گسترده كوتاه كن و زبانشان را از سخن بر عليه آنان قطع فرما و با شكست دشمن، جمع پشت سر ايشان را متفرق كن و بواسطه شكست اينان، پيروانشان را از ادامه جنگ باز دار و با خواری و زبونی آنها، طمع كسانی را كه پس از آنها می آيند قطع فرما.

6 - بار خدايا زنانشان را از بارداری عقيم كن و صلب مردانشان را خشك فرما و نسل چهارپايان و گاو و گوسفندشان را قطع كن، به آسمانشان اجازه باريدن و به زمينشان اذن روئيدن مده.

7 - الهی بدانچه از تو خواستم قدرت و تدبير اسلاميان را نيرو بخش و شهرهايشان را در دژ مستحكم قرار ده و اموالشان را فزونی ده و خاطرشان را از جنگ با دشمن برای بندگی خودت و از كار زار با آنان برای خلوت و راز و نياز با خودت آسوده كن تا در سراسر زمين تو جز تو را نپرستند و احدی از آنان جز برای تو صورت به خاك نسايند.

8 - بار خدايا به وسيله مسلمانان در هر ناحيه با مشركانی كه در برابر آنانند مبارزه كن و بر ايشان از جانب خود با صفوف پياپی از فرشتگانت مدد فرست تا دشمنان را به دورترين نقطه زمين رانده و شرّشان را با كشتن و اسارت آنان از سر مردم بر دارند يا اينكه به وحدانيت تو كه برايت همتا و شريكی نيست اقرار نمايند.

9 - بار خدايا همه دشمنانت را به اين سرنوشت گرفتار كن در هر سرزمينی كه باشند چه در هند و روم و تركستان و خزر و حبشه و نوبه و زنگبار و سرزمين سقالبه و ديلمان و ديگر طوائف مشركين كه نام و نشانشان بر ما معلوم نيست و تو به علم خود شمارشان را می دانی و به قدرت خود بر ايشان اشراف داری.

10 - بار خدايا مشركان را با گرفتار شدن به خويش از دستيابی بر سرزمينهای مسلمانان بازدار و آنان را با كاستن عددشان از كاستن مسلمين باز دار و رشته اتحادشان را با تفرقه بگسل تا از همدستی عليه مسلمانان باز مانند.

11 - خدايا دلهاشان را از آرامش و بدنهايشان را از توانايی بی بهره كن و دلهاشان را از چاره جويی غافل ساز و اعضائشان را در هماوردی با مردان مسلمان سست گردان و از زد و خورد با دلير مردان اسلام در دلشان هراس افكن و سپاهی از ملائكه ات را برای ترس و عذاب بر آنان بر انگيز چنانكه روز بدر چنين كردی و بدينسان بنيانشان را بر كنی و شوكتشان را ريشه كن سازی و جمعيتشان را پراكنده نمايی.

12 - بار خدايا آب آشاميدنی آنان را به و با و خوراكشان را به بيماريها مخلوط كن و شهرهايشان را در زمين فرو بر و پيوسته بر آنان سنگ بباران و به قحطی و خشكسالی دچارشان ساز و آذوقه آنان را در بی بركت ترين و دورترين نقاط زمين قرار ده و دژهای آن زمين را از حفاظت آنان باز دار و گرسنگی دائم و بيماری دردناك به آنان برسان.

13 - خدايا هر رزمنده از اهل آيين تو كه با آنان نبرد كند و هر مجاهد از پيروان سنّت تو كه با آنان جهاد نمايد تا دين تو برتری يابد و حزب تو نيرومندتر شود و بهره دوستان تو در اعتلای دينت افزون گردد پس آسانی نصيبش كن و كار را بر او سهل فرما و رستگاری او را تو خود بر عهده گير و برايش همنيشينان نيكو برگزين و پشت وی را قوی كن و در آمدش را فراوان گردان و او را از نشاط و خرّمی كامياب ساز و آتش شوق و آرزو را در دلش فرو نشان و او را از غم وحشت تنهايی پناه ده ياد همسر و فرزندان را از دلش بيرون كن.

14 - و نيت نيكو را برايش برگزين و عافيتش را خودت به عهده گير و سلامت را ره توشه اش قرار ده و او را از ترس معاف دار و به او جرأت ده و نيرومندی را روزيش كن و به نصرت خود تأييدش فرما و سيره و سنن اسلامی را به او تعليم كن و در داوری محكم و پايدارش گردان و ريا را از او دور كن و از عشق به شهرت و آوازه رهاييش بخش و فكر و ذكر و مسافرت و اقامتش را در راه خود و برای خود قرار ده.

15 - و وقتی كه با دشمنانت كه دشمن او نيز هستند به مصاف ايستد، شمار ايشان را در چشم او اندك نمای و شأن و مقامشان را در دل او كوچك ساز و او را بر دشمنان پيروزی عنايت فرما و دشمن را بر او پيروز مساز و اگر زندگی او را به نيكبختی پايان دادی و شهادت را سرنوشت او ساختی شهادتش را وقتی قرار ده كه دشمنت را ريشه كن ساخته و اسارت، آنان را به رنج و تعب افكنده و اطراف مرزهای مسلمين امنيت يافته و دشمنت هزيمت كرده باشد.

16 - بار خدايا به وقتی كه جنگجو در ميدان جنگ است و مرزدار به مرزداری مشغول است هر مسلمانی را كه به امور خانه آنها رسيدگی كند يا در نبود او به كفالت خانواده اش بر خيزد يا او را به قسمتی از مال خود ياری دهد يا او را به ساز و برگ جنگ كمك رساند يا همت او را به نبرد با دشمن برانگيزد يا در حضور او در باره اش دعای خير كند يا حرمتش را در نبود وی رعايت كند به او نيز اجر همان رزمنده را همسنگ آن عنايت كن و عمل او را پاداشی نقد عطا فرما كه بدون درنگ سود خيری را كه پيشاپيش فرستاده و شادی خاطری كه نتيجه كار اوست در همين دنيا به چنگ آورد تا آنكه فرا رسد زمان فضل و پاداشی كه بر او روا داشته ای و كرامتی كه برای او آماده ساخته ای.

17 - بار خدايا هر مسلمانی كه امر اسلام او را مهم آيد و از اجتماع اهل شرك در برابر ملت اسلام اندوهگين شود تا جايی كه قصد جنگ كند يا آهنگ جهاد نمايد ولی ضعف و ناتوانی او را خانه نشين كند يا تنگدستی كارش را كند سازد يا پيشامدی تصميم او را به تأخير اندازد يا در برابر اراده اش مانعی قرار گيرد پس نامش را در زمره عابدان بنگار و ثواب مجاهدان را بر او حتمی گردان و وی را در زمره شهيدان و صالحان قرار ده.

18 - بار خدايا بر محمد كه بنده و فرستاده توست و بر آلش درود فرست درودی برتر از درودها و بالاتر از تحيّت ها درودی كه زمانش پايان نپذيرد و رشته شمار آن قطع نگردد مانند كاملترين درودهايی كه در روزگاران گذشته به هر يك از اوليائت نثار فرمودی چرا كه تو عطا بخش ستوده ای، آغاز كننده و باز گرداننده ای و تويی كه هر چه اراده فرمايی انجام دهی.

28 - دعای بيست و هشتم: به وقت پناه بردن به خدای عزّ و جل

1 - بار خدايا من با انقطاع از غير و پيوستنم به تو خود را از هر شائبه ای خالص كرده ام.

2 - و با تمام وجود به تو رو آورده ام.

3 - و از آنكه نيازمند به عطای توست روی گردانده ام.

4 - و درخواست خود را از كسی كه از فضل تو بی نياز نيست گردانده ام

5 - و دانستم كه حاجت خواستن محتاج از محتاج ديگر به خاطر سبك رأيی و گمراهی عقل اوست.

6 - چه بسيار مردم را ديده ام كه از غير تو عزت خواستند و خوار شدند و از غير تو ثروت طلبيدند و تهيدست گشتند و در طلب بلندی و مقام بر آمدند و پست شدند.

7 - پس انسان دورانديش بديدن امثال ايشان بر راه راست رود و پندگرفتنش مايه توفيق او شود و اين انتخاب او را به راه صواب رهنمون گردد.

8 - پس ای مولای من، مرجع خواهش من تويی نه هيچ مسئول ديگر.

9 - و بر آورنده نيازم تويی نه هر كس كه از او طلب و خواهش می شود. پيش از آنكه كسی را بخوانم فقط تو را می خوانم، احدی در چشم انداز اميد من با تو شريك نيست و در دعای من هيچ كس با تو رقيب نمی باشد و ندای من كسی را با تو همسنگ و برابر نمی كند.

10 - الهی وحدانيت و يگانگی و ملكه قدرت بی نياز و فضيلت توان و قوّت و بلند پايگی و رفعت شايسته تو است.

11 - و ما سوای تو در همه عمر خود نيازمند رحمت تو و در كار خويش عاجز و مغلوب و در امور خود ناتوان است و حالاتش گوناگون و صفاتش ناپايدار است.

12 - پس تو برتر از آنی كه همانند و همتايی داشته باشی و بزرگتر از آنی كه همسان و همتايی برای تو باشد. پس پاك و منزهی معبودی جز تو نيست.

 

29 - دعای بيست و نهم: وقتی كه روزی بر او تنگ می شد

1 - بار خدايا ما را در روزيهايمان به بدگمانی و در مدت زندگی به آرزوهای دراز آزموده ای تا اينكه روزيهای تو را از روزی خواران خواستيم و به آرزوهای خود در عمر كهنسالان طمع بستيم.

2 - پس بر محمد و آلش درود فرست و به ما يقينی راسخ بخش كه بدان وسيله از رنج خواستن آسوده مان كنی و آرامشی خاص در دل ما انداز تا به آن از شدت و خستگی رنج معافمان داری.

3 - و آنچه در وحی خود آشكارا وعده داده ای و از پی آن در كتابت سوگند ياد كرده ای وسيله ای قرار ده تا ما را از دويدن دنبال آن روزيی كه رساندنش را برای ما كفالت نموده ای باز دارد و نسبت به آنچه ضامن كفايت آن گشته ای، مانع پريشانی خاطر ما شود.

4 - پس چنين گفته ای و گفته تو حق و راست ترين است و سوگند خوردی و سوگندت راست ترين و رساترين است و روزی شما و آنچه به شما وعده داده شده در آسمان است.

5 - سپس گفته ای پس به پروردگار آسمان و زمين سوگند همان گونه كه شما سخن می گوييد اين سخن حق است.

 

30 - دعای سی ام: در ياری خواستن از خدا برای پرداخت وام

1 - بارالها بر محمد و آلش درود فرست و مرا برهان از وامی كه آبرويم را بريزد و ذهنم را پريشان كند و انديشه ام را پراكنده سازد و كارم در چاره آن طول كشد.

2 - ای پروردگارم از غصه وام و انديشه در آن و از دلی مشغول به مسأله قرض و بيخوابيش به تو پناه می برم. پس بر محمد و آلش درود فرست و مرا از زحمت و مشقت وام پناه ده - ای پروردگار من - از ذلت قرض در اين چند روز زندگی و از وبال آن پس از مرگ به تو پناه می برم پس بر محمد و خاندان او درود فرست و مرا به ثروت بسيار يا زندگی توأم با كفاف كه هميشه باشد از آن پناه ده.

3 - بار خدايا بر محمد و آلش درود فرست و مرا از اسراف و زياده روی باز دار و در بخشش و ميانه روی استوار دار و روش نيكو در زندگی را به من بياموز و مرا به لطف خود از ولخرجی حفظ كن و روزيم را از راههای حلال جاری ساز و خرج كردن مالم را در كارهای نيك قرار ده و ثروتی كه مرا به كبر و خودبينی آلوده كند يا به ستم بكشاند يا از مرز عبادت و ادب درگذراند از من دور كن.

4 - بار خدايا رفاقت و همنشينی با فقيران را محبوب من قرار ده و در نشست و برخاست با آنان مرا به صبر نيكو ياری فرما.

5 - و آنچه را از كالای نابود شدنی دنيا از من گرفتی همان را در گنجينه های هميشگيت برايم اندوخته كن.

6 - و آنچه از توشه ناچيز دنيا به من داده ای و هر متاعی از آن كه در همين دنيا به من عطا فرموده ای وسيله رسيدن به جوار خود و پيوستن به مقام قرب و سبب رسيدن به بهشتت قرار ده زيرا كه تو صاحب فضل بزرگ و بخشنده بزرگواری.

 

31 - دعای سی و يكم: در ذكر توبه و درخواست توفيق آن از پروردگار

1 - بار خدايا ای كسی كه توصيف وصف كنندگان، تو را وصف نمی كند.

2 - و ای كسی كه اميد اميدواران از او فراتر نمی رود.

3 - و ای كسی كه پاداش نيكوكاران نزد او تباه نمی شود.

4 - و ای آنكه ترس عبادت كنندگان به او منتهی شود.

5 - و ای آنكه نهايت بيم پرهيزكاران او است.

6 - اين جايگاه كسی است كه بازيچه دست گناهان قرار گرفته و مهارهای خطاها او را كشيده اند و شيطان بر او چيره گشته از اين جهت در اجرای امر تو كوتاهی ورزيده و از سر نادانی و غرور به آنچه از آن نهی كردی جامه عمل پوشيده است.

7 - مانند كسی كه به قدرت تو بر خود ناآگاه است و يا فضل و احسانت را در باره خويش انكار می كند تا چون ديده هدايتش گشوده شود و ابرهای كوری از برابرش بر طرف گردد، ستمهايی كه بر خود نموده بشمرد و در اموری كه با خدای خود مخالفت كرده بينديشد آنگاه بزرگی گناهش را ببيند و به عظمت مخالفتش پی ببرد.

8 - پس در حالی كه دل به اميد تو بسته و از حضرتت شرمسار است به سوی تو رو آورده و از روی اطمينان به تو با شوق و رغبت متوجه تو شده و از روی يقين با طمع خود آهنگ تو نموده و از روی اخلاص با توشه ترس قصد تو كرده در حالی كه جز تو به احدی طمع نداشته و از هيچ چيز غير تو نمی ترسد.

9 - پس در حضورت با حال زاری ايستاده و ديده اش را از روی فروتنی به زمين دوخته و در برابر عزت تو با خواری سر به زير افكنده و از سر فروتنی رازی را كه تو بهتر از او بدان آگاهی برايت آشكار ساخته و از سر خشوع گناهان خود را كه حضرتت به شمار آنها آگاه تری بر شمرده و از مهلكه ای بزرگ كه بر علمت گذشته و از كار زشتی كه به فرمان تو او را رسوا كرده، به تو پناه آورده گناهانی كه لذتهايش سپری شده ولی پيامدهای زيانبخشش بجای مانده است.

10 - الهی اگر اين بنده را عقوبت كنی عدل و داد تو را انكار نمی كند و اگر از وی بگذری و بر او رحمت آوری عفوت را عظيم نشمرد زيرا كه تو خدای كريمی هستی كه عفو گناه بزرگ در نظرت بزرگ نيست.

11 - بار خدايا اينك منم كه در پيشگاهت مطيع و سر به فرمان آمده ام در اينكه خود بما گفتی كه تو را بخوانيم، اكنون وفای به وعده ای را كه در مورد اجابت خواسته ام داده ای از تو می خواهم. زيرا كه فرموده ای مرا بخوانيد تا خواسته شما را اجابت كنم

12 - بار خدايا پس بر محمد و آلش درود فرست و با آمرزش خود به من رو آور چنانكه من با اعتراف بر گناه به تو رو آوردم و مرا از لغزشگاههای گناهان برگير چنانكه در برابر تو پستی گزيدم و مرا در پرده خود بپوشان چنانكه در انتقام از من درنگ فرمودی.

13 - بار الها نيتم را در طاعتت استوار كن و بينشم را در بندگيت پا برجا فرما و مرا به اعمالی موفق كن كه به سبب آن چرك گناهان را از من بشويی و هنگام خروج از دنيا مرا بر آيين خود و پيامبرت محمّد صلّی اللّه عليه و آله بميران.

14 - بار الها در اين موقعيتی كه دارم از گناهان بزرگ و كوچكم و از گناهان پوشيده و آشكارم و از لغزشهای گذشته و تازه ام به سويت باز می گردم مانند توبه كسی كه خيال گناه در درونش نگذرد و انديشه بازگشت به گناه را به خاطرش راه ندهد.

15 - و تو خود ای پروردگار من در كتاب محكمت فرموده ای كه توبه را از بندگانت می پذيری و از زشتی گناهان در می گذری و توبه كنندگان را دوست داری پس بر اساس وعده خود توبه ام را بپذير و همانطور كه ضمانت نموده ای از گناهانم بگذر و چنانكه شرط فرموده ای محبتت را بر من لازم فرما.

16 - و من هم تعهد می كنم كه به آنچه پسند تو نيست بر نگردم و ضمانت می نمايم كه به كاری كه مورد نكوهش توست باز نگردم و پيمان می بندم كه از تمام گناهان دوری كنم.

17 - بار خدايا تو به آنچه من انجام داده ام آگاه تری پس بر من ببخش و بيامرز آنچه را از من خبر داری و مرا با قدرت خود به سوی آنچه دوست داری متوجه ساز.

18 - خداوندا گرفتاريهايی بر دوشم سنگينی می كند كه آنها را به ياد دارم و گرفتاريهايی نيز هست كه فراموش كرده ام و همه آنها در برابر ديده توست كه به خواب نمی رود و نزد علم توست كه در آن فراموشی راه ندارد پس در مقابل آن گرفتاريها به صاحبانش عوض بده و گرانی آن را از من دور كن و سنگينی آن را از دوش من بردار و مرا از نزديك شدن و انجام مانند آن باز دار.

19 - الهی جز با حفظ تو قدرت وفای به توبه خود ندارم و جز به قوت تو توان خودداری از گناهان ندارم پس مرا با نيروی كافی تقويت كن و خود عهده دار نيروی باز دارنده از گناهم باش.

20 - الهی هر بنده ای كه به سويت باز گردد و حضرتت به علم غيبی كه داری می دانی كه او توبه شكن و باز گردنده به گناه و خطای خويش است پس من به تو پناه می برم از آنكه چنين باشم اينك اين توبه مرا چنان توبه ای قرار ده كه پس از آن نيازمند توبه ای ديگر نباشم توبه ای كه سبب نابودی گناهان گذشته و ايمنی از گناه در بقيه ايام عمر باشد.

21 - خداوندا از نادانی خود از پيشگاهت عذر می خواهم و در باره كردار بدم از تو بخشش می طلبم پس از روی احسان مرا در پناه رحمت خويش در آور و از راه تفضل لباس عافيت بر من بپوشان.

22 - الهی و از هر چه مخالف خواست تو بوده يا از گردونه محبت تو بيرون می برد از خاطراتی كه در قلبم گذشته و نگاههای چشمم و گفتارهای زبانم چنان توبه ای می كنم كه هر يك از اندامم به سهم خود از كيفرت سالم ماند و از انتقام و قهری كه بيدادگران از آن می هراسند ايمن گردد.

23 - الهی بر تنهاييم در پيشگاهت و تپيدن قلبم از ترست و لرزه اندامم از هيبتت رحم كن زيرا گناهانم - ای پروردگار من - مرا در جای رسوايی و خواری در پيشگاهت نشانده پس اگر سكوت كنم كسی از جانب من سخن نمی گويد و اگر شفيع و ميانجی بطلبم سزاوار شفاعت نيستم.

24 - بار خدايا بر محمد و آلش درود فرست و بزرگواريت را در باره خطاهايم شفيع من فرما و گناهانم را با گذشت خود بر من ببخش و جزايم را از عقوبت خود قرار مده و دامان احسانت را بر من بگستر و مرا در پرده عفوت بپوشان و با من بسان نيرومندی رفتار كن كه بنده ای ذليل با زاری به درگاهش رفته و او بر وی ترحم نموده يا بسان رفتار ثروتمندی رفتار كن كه فقيری سر راهش نشسته و او از وی دستگيری نموده.

25 - بار الها مرا از (كيفر) تو پناه دهنده ای نيست پس بايد عزّت توانائيت پناهم دهد و برای من شفيعی به سوی تو نيست پس بايد فضل و احسان تو شفيعم شود و گناهانم مرا ترسانيده است، پس بايد (گذشتت) مرا ايمن سازد.

26 - پس آنچه بر زبان آوردم از روی نادانی به كردار زشتم و در اثر فراموشی كارهای بد گذشته ام نيست بلكه برای آن است كه آسمان تو و هر كه در آن است و زمين تو و هر كه بر روی آن است پشيمانی را كه برای تو آشكار كردم و توبه ای را كه به سبب آن به تو پناه بردم بشنوند.

27 - تا شايد برخی از آنان در سايه رحمتت بر جايگاه بدم رحم كند يا بر پريشان حاليم بر من رقت آورد آنگاه دعايی به حال می كند كه از دعای خود من نزد تو به اجابت نزديكتر باشد يا شفاعتی نمايد كه از شفاعت خودم نزد تو استوارتر باشد و رهاييم از خشم تو و دستيابيم به خشنوديت در آن باشد.

28 - الهی اگر پشيمانی در پيشگاه حضرتت توبه است پس من از همه پشيمان ترم و اگر ترك گناه توبه محسوب می شود پس نخستين توبه كننده منم و اگر استغفار سبب ريختن گناهان است پس من در برابرت از استغفار كنندگانم.

29 - بار الها همان گونه كه به توبه و بازگشت فرمان دادی و پذيرش آن را ضمانت فرمودی و بر دعا ترغيب نمودی و نسبت به آن وعده اجابت دادی پس بر محمد و آلش درود فرست و توبه ام را بپذير و از رحمتت با نوميدی باز مگردان زيرا كه حضرتت بر گناهكاران بخشنده ای و بر خطا پيشگان كه از صميم دل به تو باز می گردند مهربانی.

30 - بار الها بر محمد و آلش درود فرست همچنان كه بوسيله او ما را هدايت فرمودی و بر محمد و آلش درود فرست همچنان كه به سبب او ما را رهايی كرامت كردی و بر محمد و آلش درود فرست، درودی كه در قيامت و در روز نياز به تو از ما شفاعت كند زيرا تو بر هر چيز توانايی و آن بر تو سهل و آسان است.

 

32 - دعای سی و دوم: پس از نماز شب

1 - خدايا، ای صاحب سلطنت جاويد و ابدی.

2 - و ای سلطان مقتدر بدون لشگر و پشتيبان.

3 - و ای عزيزی كه در گذر روزگار و گذشت سالها و سپری شدن ازمان و ايّام همچنان باقی و پايداری.

4 - سلطنت تو برخوردار از چنان عزتی است كه نه ابتدای آن حدّی دارد و نه منتهای آن معلوم است.

5 - و مقام پادشاهی تو چنان عالی است كه همه چيز پيش از وصل به آن مقام، عاجز و ناتوان می شود.

6 - و نهايت توصيف وصف كنندگان، به پايين ترين درجه مقام و مرتبت اختصاصی تو نمی رسد.

7 - اوصاف در تو گم شده اند و صفتها در نزد تو درهم ريخته اند و اذهان ظريف در بزرگی تو حيران اند

8 - و اين چنين است كه تو خدائی هستی كه در اوّل بودن، اوّلی و در اين ويژگی، دائم و جاويدی و هرگز زوال نمی پذيری

9 - و من بنده ای هستم كه در عمل ضعيفم و امّا امل و آرزويم بزرگ است، اسباب وصول به سعادت از دست من خارج شده مگر آنچه رحمت تو به دست من رسانيده است. و رشته های آرزوها از من گسيخته شده مگر آنچه من بدان چنگ انداخته ام كه همان عفو و بخشش توست

10 - آنچه از طاعت كه بتوانم آن را به حساب آورم، در نزد من اندك است و آنچه كه بدان باز می گردم يعنی معصيت و نافرمانی تو، زياد است و بر تو سخت و دشوار نيست كه بنده ات را - گر چه بد كرده باشد - ببخشی، پس اينك از من در گذر

11 - خداوندا علم تو بر اعمال پنهان ما اشراف دارد و در نزد آگاهی تو، هر پنهانی، آشكار است، و جزئيات امور هرگز بر تو مخفی نيست و مخفيات سريره ها هرگز برای تو مغفول نيست.

12 - و بر من غالب آمده دشمن تو (شيطان) كه برای گمراه نمودنم از تو مهلت خواست و تو به او مهلت دادی، و تا روز قيامت برای اضلال من فرصت طلبيد و تو به او فرصت دادی.

13 - و او - در حاليكه من از گناهان كوچك هلاكت آور و از اعمال بزرگ پستی آور به سوی تو می گريختم - مرا مغلوب نمود. همينكه به معصيت تو نزديك شدم و در اثر كردار بد خود، مستوجب خشم تو گشتم، عنان مكر و فريبش را از من گردانيد و با سخن كفر آميز با من روبرو شد و از من تبرّی جست و به من پشت نمود و روی برتافت و سپس مرا در بيابان ضلالت برای خشم تو تنها گذاشت و بی كس، و يكّه، مرا به ديار نقمتت فرستاد.

14 - در حاليكه نه شفيعی هست كه برای من در نزد تو شفاعت نمايد و نه هشدار دهنده ای كه مرا در نزد تو ايمن گرداند و نه حصار محكمی كه حاجب بين من و تو باشد و نه پناهی در كار است كه از خشم تو به او رو كنم.

15 - اين است مقام كسی كه به تو پناه آورده و جايگاه كسی كه در برابر تو اعتراف می كند. پس نبايد فضل تو از من دريغ آيد و عفو تو شامل حال من نگردد، و من محرومترين بندگان تائب تو و مأيوس ترين آرزومندان نزد تو باشم، و مرا ببخش، كه تو بهترين آمرزندگانی.

16 - خدايا تو مرا امر كردی و من آن را ترك كردم، و نهی كردی و من مرتكب آن شدم. و فكر نادرست، خطا را برای من جلوه داد و من كوتاهی و تقصير كردم.

17 - و من هيچ روزی را بر روزه گيريم، گواه نمی گيرم و هيچ شبی را پناه شب زنده داری خود سراغ ندارم و هيچ سنّت مستحبی مرا تحسين نمی كند كه آن را احياء كرده باشم، مگر واجبات تو كه هر كس آنها را زير پا گذارد، هلاك می شود.

18 - و من هرگز با فضيلت نافله به تو متوسل نمی شوم، در حاليكه غفلت من در باره واجبات تو زياد است و من از حدود تو تجاوز كرده، محرّماتی را مرتكب شده ام و گناهان كبيره ای را انجام داده ام كه مصون داشتن من از رسواييهای آنها توسط تو، برای من پوششی است.

19 - و اين مقام كسی است كه از خودش در نزد تو شرمنده شده و بر خويش، خشمگين و از تو راضی و خشنود است و از اين رو با روحی خاشع و گردنی خاضع و پشتی سنگين از بار خطاها، با تو روبرو شده، در حاليكه بر سر دو راهی اميد به تو و هراس از تو ايستاده است.

20 - و تويی شايسته ترين كسی كه باو اميد داشته و سزاوارترين كسی كه بايد از او بترسد و بپرهيزد. پس بار پروردگارا، آنچه اميد دارم به من عطا كن و از آنچه می ترسم، حفظم نما، و با رحمت خود به من باز گرد، زيرا تو بهترين درخواست شدگانی.

21 - بار خدايا، تو كه در حضور همانندهايم در دار دنيا با عفوت مرا پوشاندی و فضلت را شامل حال من گردانيدی، پس در آخرت نيز مرا از رسوائيهای قيامت - در حضور گواهان يعنی فرشتگان مقرّب و رسولان مكّرم و شهدا و صالحان مثل همسايه ای كه گناهانم را از او پنهان می كردم و خويشاوندی كه در كارهای مخفيانه خود از او شرم داشتم - حفظ فرما.

22 - خدايا من در حفظ و پوشانيدن اسرارم، اعتمادی به آنها (نزديكان) ندارم ولی در آمرزش گناهانم به تو اعتماد نموده ام، و تو شايسته ترين فرد مورد وثوقی و بخشنده ترين فرد مورد رغبتی و رئوف ترين شخصی هستی كه از او طلب رحمت می شود، پس بر من رحم كن.

23 - خداوندا، تو كسی هستی كه مرا - در آن هنگام كه نطفه نا چيزی بودم - از صلب پدر كه استخوان هايی درهم فرو رفته و راههايی تنگ است به تنگای رحم مادر كه آن را با حجابهايی پوشانيده ای منتقل كردی، در حاليكه مرا از حالتی به حالت ديگر در می آوردی تا اينكه صورت مرا كامل گردانيدی و در پيكر من اعضاء و جوارح قرار دادی، بدانگونه كه در كتابت قرآن توصيف فرموده ای: نخست نطفه و سپس علقه (خون بسته) و مضغه (پاره گوشت) و استخوان و سپس استخوان را با گوشت پوشانيدی و نهايتا مرا خلقتی ويژه دادی آن گونه كه خود خواستی.

24 - تا اينكه چون من به رزق تو محتاج بوده ام و هرگز از ياری و فضل تو بی نياز نبوده ام، برای من از فضل طعام و شراب، غذايی قرار دادی و آن را در اندرون كنيز خودت (مادر) جای دادی و در جايگاه رحم او به وديعت نهادی.

25 - پروردگارا اگر در اين حالات مرا به توان خودم وا می گذاشتی و مرا به قدرت خودم مضطر می ساختی، قطعا نيرو و توان از من سلب می شد و توانائی از من دور می گشت.

26 - پس تو مرا از ره احسان همانند يك نيكوكار مهربان، غذا دادی و اين كار را همچنان تا اين زمان كه هستم از باب كرم انجام می دهی. من هرگز نيكی تو را از ياد نمی برم، و زيبائی رفتار تو در حق من هيچگاه اندك نمی شود. با اين همه، اطمينان من به تو راسختر نمی شود كه خود را برای انجام آنچه نزد تو برای من پر بهره تر است مهيا سازم.

27 - شيطان زمام مرا در سوء ظن و ضعف يقين بدست گرفته، و از بدی مجاورت شيطان با من و پيروی نفسم از وی به تو شكايت می كنم و از سلطه او به دامن تو چنگ می زنم

28 - و به سوی تو ناله می كنم كه راه رزق مرا آسان كنی. پس حمد و سپاس از آن توست در برابر نعمتهای زيادی كه در ابتدا به من عطا كردی و در برابر سپاس و شكری كه به خاطر احسان و انعامت به من الهام فرمودی پس بر حضرت محمد صلّی اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و رزق را بر من آسان فرما و مرا در آنچه برايم مقدّر ساخته ای قانع كن و در آنچه قسمت من قرار داده ای راضی ام گردان و آنچه از جسم و عمرم گذشته است را در راه طاعت خودت قرار ده كه تو بهترين روزی دهندگانی.

29 - خدايا من به تو پناه می آورم از آتشی كه آن را بر عاصيان سخت گرفته ای و به آن وعيد داده ای كسانی را كه روی از رضايت تو برتابند. و از آتشی كه نورش، ظلمت است و آسانش، دردناك و دورش، نزديك است. و از آتشی كه بعضی شعله های آن، ديگر شعله ها را می بلعد و پاره ای بر پاره ديگر حمله می برد.

30 - و از آتشی كه استخوان ها را پودر می كند و بر اهل آتش، نوشابه ای گداخته می نوشاند. و از آتشی كه هرگز باقی نمی گذارد كسانی را كه به سوی آن تضرع می كنند و رحم نمی آورد بر كسانيكه از آن طلب عطوفت دارند و قدرت ندارد كه تخفيفی قائل شود در حق كسی كه در آن خاشع است و تسليم آن شده است. آتشی كه با ساكنان خود با دردناكترين آنچه دارد بر خورد می كند يعنی با انتقام درد آور و ابتلاء شديد.

31 - و به تو پناه می برم از عقرب های دوزخ كه برای آزار دوزخيان دهان باز كرده اند، و از مارهای جهنّم كه با نيش هايشان بر جهنميان حمله می برند و از نوشيدنيهای آن كه امعاء و احشاء ساكنان دوزخ را درهم می ريزد و دلهايشان را می درد. و من از تو هدايت می طلبم در امری كه آتش را از من دور كند و عقاب را تأخير اندازد.

32 - خدايا بر محمد صلّی اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و به فضل و رحمتت مرا از دوزخ حفظ فرما، و به حسن گذشت خود، از خطاهای من درگذر و مرا خوار مگردان، ای بهترين پناهان.

33 - توئی كه از زشتيها باز می داری زيبائيها را عطا می كنی و آنچه اراده كنی انجام می دهی، و تو بر هر چيز توانايی.

34 - خداوندا آنجا كه از نيكان ياد می شود و ما دام كه شب و روز در كارند، بر محمد صلّی اللّه عليه و آله و آل او درود فرست، درودی كه ابتدا آن هرگز قطع نشود و عدد آن قابل شمارش نباشد. درودی كه فضا را پر كند و زمين و آسمان را فراگيرد.

35 - درود بر رسول خدا صلّی اللّه عليه و آله تا آنجا كه راضی شود و درود بر او و آل او پس از رضايت، درودی كه حد و منتهايی برايش نباشد، ای مهربانترين مهربانان.

 

33 - دعای سی و سوم: هنگام استخاره

1 - پروردگارا من به علم و آگاهيت از تو طلب خير می كنم پس بر محمد صلّی اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و در حق من به خير و سعادت حكم فرما.

2 - و به ما شناخت خير را الهام نما و اين را طريقی به سوی رضا به مقررات و تسليم در آنچه حكم می كنی قرار بده. پس زنگار شك را از ما دور كن و ما را با يقين اهل اخلاص، تأييد فرما.

3 - و ما را به عجز از شناخت آنچه به عنوان خير در نظر گرفته ای، گرفتار مساز كه در نتيجه ما قدر تو را نشناسيم و در موارد رضای تو، اكراه داشته باشيم و تمايل پيدا كنيم به چيزی كه از نيكوئی عاقبت دورتر است و به ضد عافيت و سلامت، نزديكتر.

4 - خدايا آنچه را از احكامت كه از پذيرش آن اكراه داريم در نزد ما محبوب كن و آنچه را كه ما سخت و دشوار می شماريم، بر ما آسان فرما.

5 - و به ما انقياد در برابر خواست خود را الهام نما تا اينكه ما تأخير آنچه را تو در آن تعجيل داری طلب نكنيم و نيز تعجيل آنچه را تو بتأخير انداخته ای، نخواهيم و آنچه را تو دوست می داری، ما مكروه ندانيم و آنچه را دوست نمی داری، اختيار نكنيم.

6 - خاتمه كار ما را شايسته ترين عاقبتها و شريفترين سرانجام ها قرار بده. زيرا توئی كه كرامت می دهی و بزرگی عطا می كنی و آنچه اراده كنی انجام می دهی و تو بر هر كاری توانايی.

 

دعای سی و چهارم: هنگام مشاهده رسوايی گناهكاران

1 - خدايا شكر تو را سزاست در خطا پوشيت بعد از علمت، و درگذشتت بعد از آگاهيت. هر يك از ما به گناه و خطا نزديك شده، امّا تو او را شهره عام و خاص نكرده ای، و مرتكب كار ناپسند شده امّا تو او را مفتضح ننموده ای و گناهان را همچون پوشش خود قرار داده امّا تو بر گناهان او كسی را راهنمايی نكرده ای.

2 - چه بسيار از نهی های تو را ما مرتكب شديم و چه بسيار از اوامر تو كه ما را بر آنها آگاه ساختی امّا نافرمانی كرديم. و چه بسيار گناهان كه آنها را اكتساب كرديم و چه بسا خطاها كه مرتكب شديم. و تو بر آنها مطلع بودی امّا ناظرين ديگر نمی ديدند، و تو برتر از همه قدرتمندان، می توانستی آنها را اعلان كنی. عفو و گذشت تو حجابی است كه چشمان ديگران خطاهای ما را نبيند و مانعی است كه گوش آنها نشنود.

3 - پس آنچه را از زشتيهای ما كه پوشانيده ای و از كمبودها كه پنهان داشته ای، پندی برای ما و مانعی از سوء خلق و فرو افتادن در خطا قرار ده و باعثی برای تلاش در جهت توبه محو كننده گناهان و راه نيكوی سعادت مقرر فرما.

4 - و زمان اين بازگشت را نزديك فرما و ما را به غفلت از خودت گرفتار مساز. ما به سوی تو راغب و از گناهكاران تائب هستيم.

5 - خدايا بر بندگان خوبت درود فرست يعنی بر پيامبر و عترت برگزيده او كه پاك و مطهرند. و ما را سامع و مطيع آنها قرار ده همانگونه كه خود امر كرده ای.

35 - دعای سی و پنجم: در مقام رضا و خشنودی

1 - ستايش و سپاس از آن خدائی است كه راضی به قضای او هستم. گواهی ميدهم كه خداوند روزی بندگان خويش را بر اساس عدالت تقسيم كرده است و نسبت به جميع مخلوقاتش فضل و بخشش دارد.

2 - پروردگارا بر محمد و آل او درود فرست و مرا به آنچه به ديگران داده ای مفتون و شيفته مساز و آنان را به آنچه از من منع كرده ای مبتلا مكن كه در نتيجه من به خلق تو حسد برم و نسبت به حكم تو خشمگين گردم.

3 - خداوندا بر محمد صلّی اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و اندرون مرا نسبت به حكم خويش پاك گردان و سينه مرا در موارد احكام خود فراخ ساز و به من اطمينانی عطا كن كه اقرار كنم قضای تو جز بر نيكی ها جاری نمی شود. و شكرم را در آنچه از من منع كرده ای بيشتر كن از سپاسم در آنچه به من عطا فرموده ای.

4 - و مرا حفظ كن كه نسبت به فقيران گمان خفّت و خواری نزنم و يا نسبت به ثروتمندان گمان فضل و برتری نبرم. شرافتمند كسی است كه طاعت تو او را شرافت بخشد و عزيز كسی است كه بندگی تو به او عزت دهد.

5 - پس بر محمد صلّی اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و ما را از ثروتی برخوردار ساز كه پايان نپذيرد و با عزتی تأييدمان فرما كه از دست نرود و ما را در ملك ابدی رها ساز، كه توئی آن يكتا و بی همتا و بی نيازی كه نه فرزند دارد و نه فرزند كسی می باشد و برای او هرگز همتا و نمونه ای نيست.

 

36 - دعای سی و ششم: به هنگام مشاهده ابر و رعد و برق

1 - خداوندا اين دو پديده، دو نشانه از نشانه های تو و دو ياور از ياوران تو هستند كه تحت اطاعت تو، يا موجب رحمت نافع می باشند و يا اسباب قهر مضر. پس بر ما بوسيله اين دو باران سوء مريز و با آن دو، لباس بلا بر ما مپوشان.

2 - خداوندا بر محمد و آل او درود فرست و نفع و بركت اين ابرها را بر ما نازل كن و اذيت و مضرّت آنها را از ما دور كن و با آنها بر ما آفتی مرسان و به معيشت ما ضرری متوجه مساز.

3 - خداوندا اگر اين ابرها را برای نقمت و از روی غضب فرستاده ای، ما از خشمت به سوی خودت پناه می آوريم و در درخواست بخشش به سوی خودت تضرع می كنيم، پس غضبت را به سوی مشركين متوجه كن و چرخه نقمتت را به جانب ملحدين بگردان.

4 - خدايا خشكی سرزمينهای ما را به سقايت و آبياری خودت زائل گردان و عقده دل ما را به رزق و روزيت بگشای و ما را به غير خود مشغول مساز و رشته احسانت را از جمع ما قطع مفرما. زيرا بی نياز كسی است كه تو او را بی نياز سازی و سالم كسی است كه تو او را حفظ كنی.

5 - غير از تو كسی توانائی دفاع ندارد و هيچ كس از سلطه و قهر تو قدرت امتناع ندارد. بر هر كس كه بخواهی به آنچه می خواهی حكم می كنی و آنچه را اراده فرمائی در حق هر كس كه بخواهی، صادر می كنی.

6 - پس حمد و سپاس مر تو راست در بلاهائی كه ما را از آنها محفوظ داشتی و شكر و ستايش تو را سزاست در نعمتهائی كه به ما عطا فرمودی. حمدی كه سپاس سپاسگزاران ديگر را پشت سر اندازد، حمدی كه زمين و آسمان الهی را پر سازد.

7 - همانا توئی كه با موهبتهای بزرگ بر ما منت داری و نعمتهای عظيم را به ما عطا فرموده ای. توئی كه سپاس اندك ما را می پذيری و شكر ناچيز ما را سپاس می گويی، صاحب احسان و نيكی و بخشش هستی. جز تو معبودی نيست و بازگشت همه به سوی توست.

 

37 - دعای سی و هفتم: در ناتوانی از اداء شكر الهی

1 - خداوندا هيچكس در سپاسگزاری از تو به نهايتی نمی رسد مگر اينكه از احسان تو چيزی به او می رسد كه شكری ديگر را بر او لازم می كند.

2 - و در طاعت تو هر چقدر هم كسی بكوشد، به جائی نمی رسد جز آنكه نسبت به آنچه شايسته فضل توست، مقصر خواهد بود.

3 - پس شاكرترين بندگانت، عاجز از انجام سپاس توست و عابدترين آنان در طاعت تو مقصر است.

4 - آمرزش نسبت به هيچكس بر حسب استحقاقش، ضروری نيست و رضايت از احدی به لحاظ درخواستش لازم نمی باشد.

5 - پس هر كه را ببخشی از مرحمت توست و هر كه را مورد رضايت قرار دهی، از فضل توست.

6 - كارهای اندك از آنچه را می پسندی، مورد شكر قرار می دهی و بر طاعت كم، ثواب عطا می نمايی، گويا شكر بندگانت - كه به خاطر آن به آنان ثواب می دهی و پاداششان را بيشتر از شكرشان عطا می كنی - امری است كه خود می توانند در آن توفيق يابند و تو فقط پاداش می دهی و گويا سبب اين شكر به دست تو نبوده و فقط جزايشان می دهی.

7 - حال آنكه (ای خدای من) قبل از آنكه آنان به عبادت تو بپردازند، تو عهده دار امور آنان بوده ای و قبل از اينكه آنان در راه طاعت تو قدم بگذارند، ثوابشان را آماده ساخته ای زيرا سنّت تو اعطا فضل و عادت تو احسان و سيره تو عفو و بخشش است.

8 - و لذا همگان معترفند كه تو نسبت به آنكه عقوبتش می كنی ظالم نيستی. و همه گواهی می دهند كه تو نسبت به آنكه او را می بخشی، با فضلت رفتار می كنی، و هر كس به خود می نگرد، در انجام آنچه شايسته توست اقرار به تقصير می كند

9 - اگر مكر و فريب شيطان نبود، هيچكس تو را عصيان نمی كرد و اگر شيطان باطل را در چهره حق جلوه نمی داد، هيچكس از راه تو منحرف نمی شد.

10 - پس منزهی تو و چه روشن است بزرگواری تو در رفتار با كسی كه از تو اطاعت كند و يا تو را عصيان نمايد. در حق مطيع از آنچه خود برايش فراهم ساخته ای تشكر می كنی و در حق گناهكار، در آنچه می توانی به عقوبتش شتاب كنی، مهلت می دهی.

11 - به هر يك از مطيع و عاصی، چيزی عطا می كنی كه برايش لازم نيست و به آنان عطايايی تفضل می كنی كه عمل آنها كمتر از آن است

12 - و اگر در مورد اهل طاعت، نسبت به آنچه خود متولی آن بوده ای، به عدالت رفتار می كردی، چه بسا شخص ثواب تو را از دست می داد و نعمت تو از او زايل می شد. اما تو با كرم خود، او را با پاداش هميشگی در برابر اعمال ناچيز دنيای فانی جزا دادی و در برابر اهداف نزديك و زوال پذير دنيا، او را به نتايج طولانی و پايدار اخروی رساندی.

13 - و در مقابل آنچه از روزيهای تو استفاده كرده و بر طاعت تو توانايی يافته، باز خواست ننموده ای و نسبت به ابزاری كه با آنها از تو طلب غفران كرده، مناقشه و سخت گيری نكرده ای. و اگر چنين می كردی، همه آنچه برای آن زحمت كشيده و تلاش نموده به عنوان جزای لطف و منّتی كوچك از سوی تو به حساب نمی آمد و همچنان در نزد تو نسبت به ساير نعمتها بدهكار بود. پس كی چنين بنده ای مستحق ثوابی از جانب توست؟ هرگز، هرگز

14 - ای خدای من، اين است حال كسی كه مطيع توست و بندگی تو را دارد. و امّا تو نسبت به كسی كه امر تو را نافرمانی كرده و نهی تو را مرتكب شده نيز تعجيل در عذاب و گرفتاری نكرده ای تا او را از حال معصيت، به حال توبه و طاعت باز گردانی و حال آنكه او، در همان آغاز كه قصد معصيت تو را نمود، استحقاق همه عقابهائی را كه برای جميع بندگانت مهيا ساخته ای، داشت.

15 - پس همه عذابهائی كه در حق او به تأخير انداخته ای و همه بلاها و عقوبتهايی كه در انجام آنها كندی كرده ای، حقّی برای تو است كه آن را ترك فرموده ای و خشنوديی است كه بر تو لازم نبوده است.

16 - پس ای معبود من، چه كسی كريمتر از توست و چه كسی شقی تر از آن كس است كه در مخالفت با تو به هلاكت افتد؟ آيا چه كسی؟ پس تو برتر از آنی كه جز به احسان توصيف شوی و كريمتر از آنی كه كسی جز از عدل تو بترسد. از ظلم تو بر كسی كه تو را عصيان كند، ترسی نيست و از غفلت تو در ثواب دادن كسی كه تو را خشنود سازد، هراسی نمی باشد. پس بر محمد صلّی اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و آنچه آرزو دارم به من عطا فرما و از هدايتت چندان بر من افزون نما كه توفيق عمل پيدا كنم، كه تو صاحب منّتهای فراوان و اهل كرامتی. -]

38 - دعای سی و هشتم: به هنگام كوتاهی در اداء حقوق بندگان خدا

1 - خداوندا من از تو پوزش می خواهم در باره مظلومی كه در حضور من مورد ستم واقع شده و من او را ياری نكرده ام. و خيری كه در حق من انجام شده و من شكر آن را بجا نياورده ام. و خطا كاری كه از من عذر خواسته و من عذر او را نپذيرفته ام و بيچاره ای كه از من چيزی طلب كرده و من به او نداده ام و حق صاحب حقّ مؤمنی كه برگردن من آمده و آن را به كمال ادا نكرده ام و عيب مؤمنی كه بر من آشكار گشته و من آن را نپوشانده ام و گناهی كه از من سر زده و من آن را ترك نكرده ام.

2 - ای معبود من، از درگاه تو عذر می خواهم نسبت به اين گناهان و نظاير آنها، عذری كه از روی پشيمانی است و برای من در امثال اين گناهان كه پيش می آيند، پندآموز است.

3 - پس بر پيامبر صلّی اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و پشيمانی مرا در خطاهايی كه انجام داده ام و تصميم مرا بر ترك گناهانی كه در آينده پيش می آيند، به منزله توبه ای قرار ده كه موجب محبتت نسبت به من شود، ای كسی كه توبه كنندگان را دوست می داری.

 

39 - دعای سی و نهم: در طلب بخشش و رحمت الهی

01 - خداوندا بر محمد صلّی اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و ميل و شهوت مرا نسبت به هر حرامی درهم بشكن و حرص مرا نسبت به هر گناهی نابود كن و مرا از اذيت و آزار هر زن و مرد مؤمن و مسلمان باز بدار.

02 - خدايا هر كس از بندگانت را كه از من به او ضرری رسيده كه از آن منع كرده بودی و يا آبرويش را برده ام كه تو آن را پوشيده بودی و اينك آن بنده از دنيا رفته و يا هنوز در دنياست، بجای اذيتی كه من به او رسانده ام، او را مورد عفو قرار ده و اگر من حقوقی به گردن او داشته ام و او پشت پا انداخته، از او در گذر. و او را فردای قيامت نسبت به آنچه در حق من كرده، متوقف ساز و پرده از خطاهايی كه در مورد من انجام داده بر مدار. و گذشت مرا از او و صدقه ای را كه به دلخواه خودم در حق وی می دهم، از پاكترين صدقات قرار ده و از بالاترين عطايای مقربين درگاهت محسوب فرما.

03 - و در مقابل عفو من نسبت به گذشتگان، عفو و بخشش خودت را به من عطا فرما و در برابر دعای من در حق آنان، رحمت خودت را شامل حالم گردان، تا اينكه هر يك از ما با فضل تو به سعادت نايل آييم و با لطف و منّت تو، به ساحل نجات برسيم.

04 - خدايا هر بنده از بندگانت كه از من به او نقصی وارد شده و يا از جانب من آزاری ديده و يا توسط من ظلمی بر او شده و من حق او را ضايع كرده ام و يا در ستم، من بر او سبقت جسته ام، پس اينك بر محمد صلّی اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و از فضل خود او را راضی گردان و از جانب خود حقش را عطا كن.

05 - و مرا از آنچه حكم تو اقتضا می كند يعنی گرفتاری به مظلمه او حفظ فرما و از آنچه مقتضای حكم عادلانه توست آزاد ساز. زيرا توان من تاب انتقام تو را ندارد و طاقت من نمی تواند خشم تو را تحمل كند. پس تو اگر بر اساس حق و عدالت با من رفتار كنی مرا به هلاكت می اندازی و اگر با رحمتت لباس مغفرت بر من نپوشی، مرا خوار و پست خواهی كرد.

06 - خداوندا، ای معبود من، از تو می طلبم مطلوبی را كه بذل آن چيزی از تو نمی كاهد و از تو باری می خواهم كه تحمل آن برای تو مشقّتی ندارد.

07 - خداوندا از درگاهت برای نفس ناطقه خود موهبت می طلبم، نفسی كه آن را نيافريدی تا ضرری را از خود دور كنی و يا به نفعی برسی. بلكه آن را آفريدی تا اثبات كنی كه قدرت بر آفرينش مثل آن را داری و تا نشان دهی كه می توانی چنين موجودی را شكل و صورت بخشی

08 - و از تو درخواست می كنم كه بار گناهان را كه مرا بی تاب كرده از دوشم برداری و از تو ياری می جويم در آنچه كه سنگينی اش مرا گرفتار ساخته است.

09 - پس بر محمد صلّی اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و ستمی را كه من در حق خويش روا داشته ام بر من ببخش. و رحمت خويش را بر گذشت از گناهان من بكار گير. پس چه بسيار از رحمت تو كه شامل حال گناهكاران گرديده و چه بسيار از عفو و بخشش تو كه به ستمكاران رسيده است

10 - پس بر محمد صلّی اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و مرا نمونه ای قرار ده برای خطا كارانی كه از آنها در گذشته ای و با توفيق خود آنها را از ورطه سقوط نجات داده ای و در نتيجه از اسارت غضب تو آزاد شدند و در قلمرو عفو تو داخل شدند و از محدوده عدل تو در آمدند و در گستره حلم تو جای گرفتند.

11 - ای خدای من، اگر تو با من چنين رفتار كنی، رفتار با كسی است كه منكر استحقاق عقاب تو نيست و هرگز خودش را از استحقاق انتقام تو تبرئه نمی كند.

12 - آری ای خدای من، رفتار با كسی است كه ترسش از تو بيش از طمعش در توست، و كسی كه نوميدی اش از نجات، بيشتر از اميدش به رهايی است. البته نه به اين خاطر كه يأسش به درجه نوميدی كامل و يا طمعش به مرتبه غرور و غفلت رسيده باشد، بلكه به خاطر كمی نيكيهايش در كنار بديهايش و به خاطر ضعف استدلالش در جميع گناهانش.

13 - و امّا تو ای معبود من، شايسته آنی كه صديقان به رحمت تو مغرور نشوند و خطاكاران از تو مأيوس نگردند، چرا كه تو پروردگار بزرگی هستی كه فضل خود را از احدی منع نمی كنی و حق خود را از كسی باز خواست نمی نمايی

14 - ياد تو از هر آنچه ياد می شود بالاتر است و نامهای تو از هر اسمی كه به تو نسبت می دهند، مقدستر است. و نعمتهای تو در بين جميع مخلوقات منتشر است. و ای پروردگار عالميان، بر اين نعمتها سپاس و شكر، تو را می سزد.

 

40 - دعای چهلم: به هنگام شنيدن خبر مرگ و در ياد مرگ

1 - خداوندا بر محمد صلّی اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و ما را از آرزوهای دراز باز دار و با عمل درست، آرزوهای ما را كوتاه كن تا اينكه ساعتی پس از ساعت ديگر را آرزو نكنيم و فردا را بعد از امروز، و حياتی پس از اين حيات و قدمی بعد از اين قدم را انتظار نكشيم.

2 - و ما را از غرور آرزوی دراز محافظت فرما و از شرور آن در امان نگهدار و مرگ را همواره در برابر ما نصب العين قرار ده و ياد مرگ را برای ما هر از گاهی قرار مده (بلكه هميشگی كن).

3 - و از كارهای شايسته، عملی به ما عطا فرما كه با آن به عنوان زاد و توشه به سوی تو سير كنيم و به خاطر آن بر قرب ديدار تو حريص گرديم، به گونه ای كه مرگ، زمان انس ما باشد و موعد الفتی باشد كه به آن اشتياق پيدا كنيم و پناهگاهی باشد كه دوست داشته باشيم به آن نزديك شويم.

4 - پس هر گاه مرگ را بر ما فرود می آوری و اجل را بر ما نازل می كنی، ما را به زيارت آن سعادتمند گردان و ما را با او مأنوس كن و ما را در ميهمانی مرگ شقاوتمند مساز و به ديدار مرگ ما را پست و خوار مگردان. و مرگ را بابی از ابواب آمرزش و كليدی از كليدهای رحمت خود مقرر بدار.

5 - و ما را در حاليكه هدايت شده ايم، گمراه نيستيم، مطيع توييم، از ديدار تو كراهت نداريم، تائب ايم، گناهكار نيستيم و بر گناه اصرار نداريم، بميران. ای ضمانت كننده پاداش نيكو كاران و ای اصلاح كننده اعمال تبهكاران.

 

41 - دعای چهل و يكم: به هنگام درخواست خطا پوشی از خداوند

1 - خداوندا بر محمد صلّی اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و مرا بر خوان كرامت خود مهمان كن و به سر چشمه های رحمتت وارد گردان و در وسط فردوس برينت جای ده و مرا از خود دور مكن و از درگاهت نا اميد مساز.

2 - و به آنچه مرتكب شده ام از من تقاص مگير و در اعمالم مناقشه مفرما. و آنچه پنهان كرده ام آشكار مساز و رازهای نا پيدايم را برملا مكن و عمل مرا با ميزان انصاف سنجش منما و وضعيت مرا در برابر ديدگان همه مردم آشكار مساز.

3 - آنچه را كه پخش شدنش برای من ننگ است از آنان مخفی بدار و آنچه را كه موجب سر شكستگی من در نزد توست، پنهان فرما.

4 - با رضايتمندی خود درجات مرا بالا ببر و با آمرزش خود، كرامت مرا كامل گردان و مرا در زمره اصحاب يمين (شايستگان) قرار ده و مرا در راهی كه اهل ايمان می روند، جهت ببخش و در گروه رستگاران قرار ده و مرا طوری بساز كه مجالس صالحان با وجود من آباد گردد. دعايم را مستجاب گردان ای پروردگار عالميان.

 

42 - دعای چهل و دوم: به هنگام ختم قرآن

1 - خداوندا تو مرا بر ختم قرآن كه به عنوان نور نازل كرده ای ياری فرمودی. كتابی كه آن را بر همه كتابهای ديگری كه فرو فرستاده ای، سيطره بخشيدی و بر هر سخن ديگری كه حكايت نموده ای برتری دادی.

2 - كتابی كه آن را جدا كننده بين حلال و حرام قرار داده ای و قرآنی كه با آن از احكام و شرايع خود سخن می گويی، و كتابی كه آن را برای بندگانت به تفصيل بيان كرده ای و وحيی كه آن را بر پيامبرت حضرت محمد صلّی اللّه عليه و آله (كه درود تو بر او و آل او باد) نازل كرده ای.

3 - و آن را همچون نوری فرا راه ما قرار دادی كه با تبعيت از آن از تاريكيهای گمراهی و نادانی نجات يا بيم و شفا قرار دادی برای كسی كه از سر فهم و اذعان به آن گوش فرا دهد. كتابی كه ميزان عدالت است و زبانش هرگز از حق باز نمی ايستد و نور هدايتی است كه برهانش برای آنها كه در آن بنگرند هرگز محو نمی شود. پرچم نجاتی است كه اگر كسی قصد پيروی از آن را داشته باشد هرگز گمراه نمی شود. و هر كس كه به ريسمان محكم آن چنگ بزند هرگز گرفتار هلاكت و بدبختی نخواهد شد.

4 - خدايا، پس اينك كه ما را ياری نمودی تا آن را تلاوت كنيم و عبارات نيكوی آن را به زبان ما روان ساختی، ما را از آنان قرار ده كه حق رعايت قرآن را بجا می آورند و با اعتقاد و تسليم نسبت به آيات محكم آن، متدين به دين تو هستند و نسبت به متشابهات و آيات روشن قرآن، اقرار دارند.

5 - خداوندا تو قرآن را به صورت مجمل بر پيامبرت محمد (كه درود خدا بر او و آل او باد) نازل كردی و علم به شگفتيهای آن را به نحو كامل به او الهام فرمودی و برای ما علم تفسير شده آن را به ارث گذاشتی و ما را بر كسی كه به قرآن جاهل است برتری دادی. و ما را نسبت به او قدرت بخشيدی تا مقام ما را رفيع تر از كسی گردانی كه طاقت حمل قرآن را ندارد.

6 - خداوندا همانگونه كه قلبهای ما را حامل قرآن قرار دادی و به رحمت خود ما را نسبت به شرافت و فضيلت قرآن واقف گردانيدی، پس بر محمد صلّی اللّه عليه و آله كه با قرآن سخن می گويد و بر آل پيامبر كه خزانه دار قرآنند درود فرست و ما را از كسانی قرار ده كه اعتراف می كنند قرآن از جانب توست تا اينكه شك در تصديق به آن بر ما عارض نشود و دلتنگيی نسبت به پيمودن راه قرآن در قلب ما پديد نيابد.

7 - خداوندا بر محمد و آل او درود فرست و ما را از كسانی قرار ده كه به ريسمان او چنگ زده اند و در متشابهات، به پايگاه او پناه آورده اند و در سايه او مسكن گزيده اند و در پرتو طلوع او هدايت شده اند و به فروغ و روشنی او اقتدا كرده اند و از مشعل او، نور گرفته اند و از غير او هدايت نمی طلبند.

8 - خدايا همانگونه كه به وسيله قرآن، حضرت محمد صلّی اللّه عليه و آله را نشانه ای برای راهيابی به سوی خودت نصب فرمودی و عترت طاهرينش را شاهراه رضايت خودت قرار دادی، پس بر او و خاندانش درود فرست و قرآن را برای ما همچون وسيله ای قرار ده كه به شريفترين مراتب كرامت نايل آييم و آن را نردبانی ساز كه با آن به جايگاه سلامت دست يابيم و وسيله ای قرارش ده كه با آن در عرصه قيامت نجات يابيم و آن را راهی قرار ده كه با گام نهادن در آن به نعمتهای دار جاويد دست يابيم.

9 - خداوندا بر محمد صلّی اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و به وسيله قرآن، سنگينی بار گناه را از دوش ما كم كن و به ما خوبيهای صفات نيكان را عطا فرما و ما را پيرو كسانی گردان كه در راه رضای تو نيمه های شب و در ساعات روز به تلاوت قرآن مشغول اند. تا از اين طريق در پرتو طهارت قرآن ما را از هر پليدی پاك گردانی و ما را دنباله رو كسانی سازی كه از پرتو قرآن، نور گرفته اند و آرزوها آنان را از عمل صالح باز نداشته و گرفتار غرور و فريبشان نساخته است.

10 - خداوندا بر محمد صلّی اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و در تاريكی های شب قرآن را مونس ما و حافظ ما از فريبها و وسوسه های شيطان قرار ده و به وسيله قرآن گامهای ما را از رفتن به سوی معاصی باز بدار و زبانهای ما را از فرو غلطيدن در سخنان باطل - بدون تحمل ضرر و آفت - لال كن. و قرآن را وسيله ای برای بازداشتن اعضاء ما از فرو رفتن در گناهان قرار بده و با آن پرده های غفلت دل ما را برای عبرت گيری باز كن، تا اينكه فهم شگفتيهای قرآن و پندگيری از حكمتها و مثالهای آن را بر دلهای ما عنايت فرمائی، مثالها و حكمتهايی كه كوههای سخت و استوار از تحمل بار آنها عاجزاند.

11 - خداوندا بر محمد صلّی اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و در پرتو قرآن، صلاح ظاهر ما را هميشگی كن و با قرآن، خطر وسوسه های شيطانی را از باطن سالم ما به دور دار و زنگارهای قلوب و دلبستگی های گناهان ما را با قرآن بشوی. و نابسامانيهای زندگی ما را با قرآن سامان بخش و در روز محشر و عرضه اعمال تشنگی دلهای ما را با قرآن سيراب كن و در روز سختی بزرگ (قيامت) در پناه قرآن بر ما لباس امنيت بپوشان.

12 - خداوندا بر محمد صلّی اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و كاستی و فقر ما را با قرآن جبران كن كه تنگدستی بر ما غلبه نكند و اسباب خوشی و آسايش در معيشت و وسعت در رزق را برای ما فراهم ساز و ما را به وسيله قرآن از صفات نكوهيده و اخلاق ناپسند باز بدار و از فرو افتادن در سياه چال كفر و نفاق محفوظ بدار تا اينكه قرآن در مسير رضوان و بهشت تو در قيامت ما را راهنما باشد و در اين دنيا نيز ما را از بر انگيختن خشم خود و تعدی از مقررات باز بدارد و در نزد خودت شاهد باشد كه ما حلال تو را حلال می دانيم و حرام تو را حرام می شماريم.

13 - خداوندا بر محمد صلّی اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و با قرآن در هنگام مرگ، سختی ارتحال و مشقت ناله و فريادهای پی در پی را آسان فرما: آن هنگام كه جان به گلو رسد و گفته شود چه كسی است كه روح را بالا برد؟ آن هنگام كه ملك الموت برای قبض روح انسان از پرده غيب در آيد و جان را از كمان مرگ با تيرهای وحشت فراق، نشانه رود و كاسه ای زهر آلود از شربت مرگ به ما بنوشاند و با ندايی و حركتی ما را به سرای ديگر نزديك كند، و اعمال و رفتارمان قلاده گردنمان شوند و قبرها تا روز حشر و ديدار، جايگاه ما گردند.

14 - خداوندا بر محمد صلّی اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و ورود ما را به خانه قبر و طول اقامتمان در زير طبقات زمين را مبارك گردان و پس از مفارقت از دنيا، قبرها را بهترين منازل ما قرار ده. و با رحمت خود، تنگی لحد را به فراخی و وسعت مبدل فرما و ما را در عرصه قيامت به خاطر آثار زشت گناهانمان رسوا مكن.

15 - و به حق قرآن، در آن هنگام كه اعمال بر تو عرضه می شود بر ذلت و پستی ما ترحم فرما. و در آن زمان كه پل دوزخ هنگام عبور لرزان می شود، قدمهای ما را محكم گردان، و به حق قرآن ما را از سختيهای روز قيامت و از شدت هراسهای آن روز نجات بخش

16 - و در آن روز كه هنگام حسرت و پشيمانی ظالمان و ستمكاران است و روزی است كه چهره آنان سياه می گردد، صورت ما را سفيد گردان. و در قلب مؤمنين نسبت به ما محبت و دوستی قرار ده و زندگی را بر ما سخت و ناگوار مساز.

17 - خدايا: بر محمد كه بنده و فرستاده توست درود فرست، چنانكه او به خوبی تبليغ رسالت تو نمود و با ندای رسا امر تو را به مردم رسانيد و بندگانت را نصيحت فرمود.

18 - خدايا، جايگاه پيامبر ما را - كه درود تو بر او و آل او باد - در روز قيامت، نزديكتر به خودت از ساير انبياء قرار ده و شفاعت او را از شفاعت سايرين، ممكن تر ساز و ارزش او را در نزد خودت بالاتر از آنان قرار ده، و منزلت او را رفيعتر گردان.

19 - خداوندا بر محمد صلّی اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و اساس كار او را شرافت بخش و برهان او را بزرگ بدار و ميزان اعمالش را سنگين گردان و شفاعتش را قبول فرما و او را وسيله ای نزديك به خودت قرار ده (تا به حضرتش توسل جوييم) و صورتش را سفيد و نورش را تام گردان و درجه اش را رفيع فرما.

20 - و ما را بر سنت او زنده بدار و بر دين او بميران و در آيين و طريقت او راهبرمان باش. ما را از پيروان او قرار ده و در زمره ياران او محشور فرما و ما را به حوض كوثر او وارد ساز و با جام او سيرابمان گردان.

21 - و خداوندا بر محمد صلّی اللّه عليه و آله و آل او درود فرست، درودی كه با آن او را به بهترين آنچه آرزو دارد از خير و فضل و كرامت نايل گردانی، زيرا تو دارای رحمت واسعه و فضل كريمانه ای.

22 - خدايا به خاطر اينكه پيامبر صلّی اللّه عليه و آله، رسالات تو را ابلاغ فرمود و آيات تو را به مردم رسانيد و بندگانت را موعظه فرمود و در راه تو جهاد كرد، بهتر از جزايی كه به احدی از فرشتگان مقرب و يا به پيامبران برگزيده ات داده ای به او عطا فرما. و سلام و رحمت و بركات خدا بر او و بر عترت پاك و مطهر او باد.

 

43 - چهل و سوم: هنگام رؤيت هلال

1 - ای (ماه) آفريده فرمانبردار، ای متحرك شتاب دار، ای رفت و شد كننده در جايگاههای مقدر شده و ای جابجا شونده در فلك نظم و تدبير.

2 - من ايمان دارم به خالقی كه با تو ظلمتها را روشن كرده و ابهام ها را بر طرف نموده، و تو را نشانه ای از نشانه های قدرتش و علامتی از علامات سلطنتش قرار داده و با زيادت و نقصان، طلوع و غروب، و فروغ و خاموشی تو را به كار گرفته است. در همه اين امور مطيع خداوندی و به سوی آنچه او اراده كند می شتابی.

3 - خدا پاك و منزه است و چه شگفت آور است تدبيری كه در مورد تو بكار بسته و چه ظريف و زيباست آنچه كه در شأن تو انجام داده است: تو را كليد ماه نو برای كار نو قرار داده است.

4 - پس از خدايی كه ربّ من و ربّ توست، خالق من و خالق توست، تقدير كننده امور من و توست، تصويرگر من و توست، می طلبم كه بر محمد صلّی اللّه عليه و آله و عترت او درود فرستد و تو را هلال بركاتی قرار دهد كه گذشت ايّام آنها را از بين نبرد و هلال پاكی و طهارتی كه گناهان آن را نابود نسازد.

5 - هلال امنّيت از آفات و سلامت از گناهان، هلال سعادتی كه در آن هيچ نحوست نباشد و خوشيی كه با آن هيچ امر ناگواری همراه نباشد، و آسانيی كه سختی در آن راه نيافته باشد و خيری كه هرگز در آن شرّ ديده نشود. هلال امنيت و ايمان، نعمت و احسان و سلامت و اسلام.

6 - خداوندا بر محمد صلّی اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و ما را از رضايتمندترين افرادی قرار ده كه اين هلال بر آنان طلوع كرده و از پاكترين اشخاصی مقرر فرما كه نظر بر ماه افكنده اند. و از سعادتمندترين انسان هايی محسوب فرما كه در اين ماه به عبادت تو مشغولند. و در اين ماه به ما توفيق توبه عطا فرما و ما را از گناه محافظت كن و از ارتكاب معصيت مصون بدار.

7 - و شكر نعمتهايت را به ما عنايت فرما و بر ما زره سلامتی و عافيت بپوشان و با توفيق كمال اطاعت، منتت را بر ما تمام گردان كه همانا تو صاحب منّت و ستوده ای. و درود خدا بر محمد صلّی اللّه عليه و آله و عترت پاك و مطهر او باد.

 

44 - دعای چهل و چهارم: در آغاز ماه رمضان

01 - شكر خداوندی را سزاست كه ما را به حمد و ستايش خود هدايت فرمود و ما را از سپاسگزاران قرار داد تا نسبت به احسان او سپاس گوييم و او به ما پاداش نيكوكاران را عطا فرمايد.

02 - و سپاس خداوندی را كه ما را برای دين خود بر گزيد و آيينش را اختصاصا به ما ارزانی داشت و ما را در طريق احسانش به پيش برد تا با لطف او به سوی رضوانش حركت كنيم. ستايشی كه آن را از ما قبول فرمايد و با آن از ما خشنود گردد.

03 - و ستايش خدايی را سزاست كه يكی از راههای رضوانش را ماه خودش يعنی ماه رمضان قرار داد، ماه روزه، ماه اسلام، ماه طهارت، ماه پاكسازی درونی و ماه قيام، ماهی كه در آن قرآن به عنوان كتاب راهنمايی مردم همراه با حجتهای روشن هدايت و براهين جدا كننده حق از باطل نازل شده است.

04 - پس خداوند برتری ماه رمضان را بر ديگر ماهها از اين راه نشان داده كه در اين ماه محّرمات زياد و فضيلتهای آشكار و مشهوری مقرر شده است. و لذا از باب بزرگداشت اين ماه، چيزهايی را كه در ديگر ماهها حلال است، در ماه رمضان حرام شمرده و به خاطر تكريم آن، خوردنيها و نوشيدنيها را ممنوع فرموده است. و برای آن وقت خاصی مشخص كرده كه نه اجازه می دهد در اين وقت تقديمی صورت گيرد و نه تأخيری.

05 - و فضيلت يك شب از شبهای اين ماه را بر فضيلت شبهای هزار ماه ديگر ترجيح داده و نام آن را شب قدر نهاد كه در آن فرشتگان و جبرائيل در مورد هر امری با اجازه پروردگار نازل می شوند، شبی كه تا طلوع سپيده شب سلامت است و هنگام نزول بركات هميشگی بر هر كس از بندگانش كه بخواهد و آنچه كه حكم و فرمانش اقتضا كند.

06 - خداوندا بر محمد و آل او درود فرست و توفيق شناخت فضيلت اين ماه و بزرگداشت حرمت آن و خودداری از آنچه در آن ممنوع فرموده ای را به ما الهام فرما. و ما را ياری كن كه رمضان را روزه بگيريم با نگهداشتن اعضا و جوارح از ارتكاب گناهان و بكارگيری آنها در آنچه كه موجب خشنودی تو می شود. تا با گوشمان به صداهای بيهوده گوش نكنيم و با ديدگانمان به سمت لهويّات سرعت نگيريم.

07 - دست به سوی ممنوعی نبريم و قدم به سمت حرامی بر نداريم. و شكم ما پر نشود مگر از آنچه حلال فرموده ای و زبان ما چيزی نگويد مگر آنچه خود گفته ای. و خود را به زحمت نياندازيم مگر در آنچه ما را به ثواب نزديك می سازد و به چيزی نپردازيم مگر آنچه كه ما را از عقاب تو مصون می دارد. پس تمام اين امور را از رياء و سمعه (يعنی اينكه دوست داشته باشيم ديگران كارهای خوب ما را بشنوند و تعريف كنند) خالص گردان تا غير از تو كسی را شريك نگيريم و در كارهايمان مرادی غير از تو را بر نگزينيم.

08 - خداوندا بر محمد صلّی اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و ما را بر قيام به نماز در مواقيت آن همراه با حدودی كه برای آن مشخص فرموده ای و واجباتی كه در آن مقرّر نموده ای و وظيفه هايی كه برای آن تعيين كرده ای و اوقاتی كه برای آن در نظر گرفته ای، موفّق بدار.

09 - و ما را در نماز از جمله كسانی قرار ده كه به درجات آن رسيده، اركان آن را حفظ و آن را در وقتش همانگونه كه بنده و پيامبرت صلّی اللّه عليه و آله سنّت قرار داده ادا می كنند و ركوع و سجود و همه فضيلتهای آن را در نهايت طهارت و پاكی و با كمال خشوع و فروتنی انجام می دهند.

10 - و ما را در اين ماه مبارك توفيق ده كه با كار نيك نسبت به خويشان خود صله رحم بجا آوريم و با فضل و بخشش با همسايگانمان رابطه دوستی بر قرار كنيم و اموال خود را از حرام پاك كنيم و آنها را با دادن زكاتها خالص نماييم. و از كسی كه با ما قهر كرده، ديدار كنيم و نسبت به كسانی كه بر ما ستم روا داشته اند، انصاف را رعايت نماييم و نسبت به دشمنانمان با مسالمت بر خورد كنيم، بجز آنها كه در راه و به خاطر تو مورد عداوت ما هستند، اينان دشمنانی هستند كه هرگز با آنها دوستی نمی كنيم و از حزبی هستند كه هرگز با آنها صفا و يكرنگی نداريم.

11 - و به ما توفيق ده كه در اين ماه به سوی تو تقرّب جوييم با اعمال شايسته ای كه ما را از لوث گناهان پاك كنند و از اينكه دوباره عيوب و زشتيها را از سر گيريم، حفظ كنند. تا اينكه هيچ فرشته ای از فرشتگان مأمور بندگان، چيزی از گناهمان بر تو نياورد مگر آنكه از طاعت و بندگی ما و تقرّب به درگاهت، كمتر باشد.

12 - خداوندا به حقّ اين ماه و به حقّ كسی كه از ابتدا تا انتهاء آن، به بندگی تو پرداخته مثل فرشته ای كه او را مقرّب درگاهت ساخته ای و يا پيغمبری كه به رسالت مبعوث نموده ای و يا بنده شايسته ای كه از خواصّ قرارش داده ای، از تو درخواست می كنم كه بر محمد صلّی اللّه عليه و آله و اهلبيت او درود فرست و ما را اهل كرامتهايی قرار ده كه در اين ماه به اوليائت وعده داده ای. و آنچه كه در حقّ ساعيان در طاعت و بندگيت لازم كرده ای، در حقّ ما نيز واجب گردان و ما را در زمره كسانی قرار ده كه در پرتو رحمت تو، شايستگی جايگاهی رفيع در نزد تو را بدست آورده اند.

13 - خدايا بر محمّد صلّی اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و ما را از انكار يكتايی خود و از كوتاهی در ستايشت و از ترديد در دينت و از كوری نسبت به راهت و غفلت نسبت به حرمتت و فريب خوردن از دشمنت يعنی شيطان رانده شده، بدور دار.

14 - خداوندا بر محمّد صلّی اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و اگر در هر شب از شبهای اين ماه، عفو تو باعث آزادی بندگانی می شود و گذشتت آنها را مورد بخشش قرار می دهد، پس ما را نيز از زمره همان بندگان قرار ده و ما را برای اين ماه از بهترين شايستگان و اصحاب محسوب فرما.

15 - خدايا بر محمّد صلّی اللّه عليه و آله و آل او درود فرست و با محو تدريجی هلال ماه رمضان، گناهان ما را نيز محو كن و با سپری شدن روزهای اين ماه، زشتيها و پليديها را از جان ما بكن تا اينكه اين ماه بگذرد در حاليكه در آن تو ما را از خطاها پاك و از گناهان پيراسته باشی.

16 - خدايا بر محمّد صلّی الله عليه و آله و عترت او درود فرست و اگر در اين ماه از راه راست منحرف شديم ما را بازگردان و اگر به بيراهه رفتيم ما را مستقيم ساز و اگر دشمنت شيطان بر ما مستولی شد، ما را از چنگ او برهان.

17 - بار خدايا اين ماه را از بندگی ما به درگاه خودت، پر كن، و ساعات