Quran in Farsi

قران مجید

لطفا به توضیحات انتهای این صفحه توجه فرمائید

 

 

 

***************************************************************

سوره 1 :  الفاتحه

۱ _ به نام خدا، بخشنده ترين، مهربان ترين.

۲ _ ستايش خدا را، پروردگار جهان.

۳ _ بخشنده ترين، مهربان ترين.

۴ _ صاحب روز قضاوت.

۵ _ تنها تو را پرستش می کنيم. تنها از تو کمک می خواهيم.

۶ _ ما را به راه راست هدايت فرما؛

۷ _ راه کسانی که به آنها نعمت داده ای؛ نه آنانکه سزاوار خشم اند و نه گمراهان.

***************************************************************

سوره ۲ : ماده گاو جوان ( البَقَرَه )

به نام خدا، بخشنده ترين، مهربان ترين

۱ _ ا. ل. م.

۲ _ آن کتاب، بدون شکی در آن؛ هدایت میکند پرهيزگاران را؛

۳ _ کسا نی که به غيب ايمان دارند و نماز را بپا میدارند و از روزی هايی که به آنها می دهيم، انفاق میکنند.

۴ _ و به آنچه بر تو نازل شد و به آنچه قبل از تو نازل شد، ايمان دارند و به آخرت کاملا ً يقين دارند.

۵ _ اين افراد از جانب پروردگارشان هدايت شده اند؛ آنها برندگان هستند.

۶ _ و اما کسانی که باور ندارند، چه به آنها هشدار دهی، چه ندهی، برايشان يکسان است، آنها ايمان نمياورند.

۷ _ خداوند بر قلبهاشان و بر گوشهاشان مهری زده و بر چشمانشان پرده ای است. آنها به عذابی سخت دچار شده اند.

۸ _ سپس کسانی هستند که می گويند، "ما به خدا و روز آخر ايمان داريم"، در حالی که از مؤمنان نيستند.

۹ _ آنها در صدد اين هستند که خدا و کسانی را که ايمان دارند، فريب دهند، در حالی که فقط خود را فريب می دهند بدون آنکه دريابند.

۱۰ _ در افکارشان مرضی است. در نتيجه، خدا بر مرضشان می افزايد. آنها به خاطر دروغ هايشان سزاوار عذابی دردناک شده اند.

۱۱ _ هنگامی که به آنها گفته شود، "مرتکب کارهای پليد نشويد،" می گويند، "ولی ما پرهيزگار هستيم!"

۱۲ _ در واقع، آنها افراد پليدی هستند، اما درک نمی کنند.

۱۳ _ هنگامی که به آنها گفته شود، "مانند مردمی که ايمان آوردند ايمان بياوريد،" می گويند، "آيا مانند آن ابلهانی که ايمان آوردند ايمان بياوريم" در واقع، اين آنها هستند که ابلهند ولی خودشان نمی دانند.

۱۴ _ هنگامی که با مؤمنان ملاقات می کنند، می گويند، "ما ايمان داريم،" اما هنگامی که با شياطين خود تنها هستند، می گويند، "ما با شما هستيم؛ ما فقط مسخره می کرديم."

۱۵ _ خدا آنها را مسخره می کند و آنان را سرگردان در ستمکاری هايشان رها می کند.

۱۶ _ اين آنها هستند که گمراهی را به بهای هدايت خريدند. چنين معامله ای نه هرگز موفق می شود و نه هرگز هدايتی می يابند.

۱۷ _ مثال آنها مانند کسانی است که آتشی روشن کنند، سپس، همين که اطرافشان روشن شود، خدا نورشان را بگيرد و آنها را در تاريکی رها کند، تا قادر به ديدن نباشند.

۱۸ _ کر و لال و کور؛ آنها نمی توانند باز گردند.

۱۹ _ مثالی ديگر: رگباری از آسمان توأم با تاريکی و رعد و برق. آنها انگشتان خود را در گوش هايشان فرو می برند تا از مرگ فرار کنند. خدا بر کافران کاملا ً آگاه است.

۲۰ _ رعد و برق نزديک است بينايی شان را بگيرد. هر گاه برايشان روشن شود به جلو حرکت می کنند و هنگامی که تاريک شود، بی حرکت می ايستند. اگر خدا بخواهد، می تواند شنوايی و بينايی شان را بگيرد. خدا قادر مطلق است.

۲۱ _ ای مردم، فقط پروردگارتان را بپرستيد_ يکتايی که شما و پيشينيان شما را آفريد_ باشد که نجات يابيد.

۲۲ _ يکتايی که زمين را برای شما قابل سکونت و آسمان را بنا کرد. او از آسمان آب فرو می فرستد، تا انواع ميوه ها را برای بقای شما فراهم کند. شما نبايد هيچ معبودی را همتای خدا قرار دهيد، اکنون که می دانيد.

۲۳ _ اگر به آنچه بر بنده خود نازل کرديم شک داريد، پس يک سوره مانند اين ها فراهم کنيد و شاهدان خود را عليه خدا فرا خوانيد، اگر راست می گوييد.

۲۴ _ اگر نمی توانيد اين کار را بکنيد_ و هرگز هم نمی توانيد_ پس آگاه باشيد از آتش دوزخی که سوخت آن مردم و سنگ هاست؛ آن در انتظار کافران است.

۲۵ _ به کسانی که ايمان دارند و زندگی پرهيزگارانه ای را در پيش می گيرند، مژده بده که باغ هايی با نهرهای روان خواهند داشت. هنگامی که از ميوه های آنجا روزی شان دهند، آنها خواهند گفت، "اين همان چيزی است که قبلا ً برايمان فراهم شده بود." اينچنين به طور تمثيلی برايشان شرح داده می شود. در آنجا همسرانی پاک خواهند داشت و جاودان در آن خواهند بود.

۲۶ _ خدا از آوردن هر گونه مثالی ابايی ندارد، از پشه ای ريز گرفته تا بزرگتر و اما کسانی که ايمان دارند، می دانند که اين حقيقتی است از جانب پروردگارشان. و اما کسانی که ايمان ندارند، می گويند، "خدا از چنين مثلی چه منظوری داشت" او بدين وسيله بسياری را گمراه می کند و بسياری را هدايت می نمايد. ولی او هرگز گمراه نمی کند به جز گناهکاران را،

۲۷ _ که عهد خدا را بعد از پيمان بستن می شکنند و آنچه را که خدا به پيوستن آن فرمان داده است قطع می کنند و مرتکب کارهای پليد می شوند. اين افراد از بازندگان هستند.

۲۸ _ چگونه می توانيد به خدا کافر شويد در حالی که مرده بوديد و او به شما زندگی بخشيد، سپس شما را می ميراند و دوباره شما را زنده می کند، سپس بازگشت نهايی شما به سوی اوست

۲۹ _ اوست يکتايی که برای شما همه چيز را در روی زمين آفريد، سپس به آسمان پرداخت و هفت جهان را در آن کامل کرد و او بر همه چيز کاملا ً آگاه است.

۳۰ _ به ياد آور که پروردگارت به فرشتگان گفت، "من نماينده ای در زمين (خدای موقت) قرار می دهم." آنها گفتند، "آيا می خواهی کسی را در آن قرار دهی که آنجا را به تباهی بکشاند و خون بريزد، در حالی که ما مدح تو می سراييم، تو را تجليل می کنيم و حاکميت مطلق تو را بالا نگاه می داريم" او گفت، "من چيزی می دانم که شما نمی دانيد."

۳۱ _ او تمام اسم ها را به آدم آموخت و سپس آنها را به فرشتگان ارائه داد و گفت، "اسم اين ها را به من بگوييد، اگر راست می گوييد."

۳۲ _ آنها گفتند، "تجليل تو را، ما جز آنچه تو به ما آموخته ای دانشی نداريم. تويی دانای مطلق، حکيم ترين."

۳۳ _ او گفت، "ای آدم، اسم های آنها را به آنان بگو." هنگامی که او اسم های آنها را به آنان گفت، او گفت، "آيا به شما نگفتم که اسرار آسمان ها و زمين را من می دانم من آنچه را آشکار کنيد و آنچه را پنهان نماييد می دانم."

۳۴ _ هنگامی که به فرشتگان گفتيم، "به آدم سجده کنيد،" آنها سجده کردند، جز شيطان؛ او امتناع کرد، او کافری بود بسيار متکبر.

۳۵ _ ما گفتيم، "ای آدم، با همسرت در بهشت زندگی کن و در آنجا هر چه دوست داريد به فراوانی بخوريد، ولی به اين درخت نزديک نشويد، مبادا گناه کنيد."

۳۶ _ اما شيطان آنها را فريب داد و باعث شد از آنجا اخراج شوند. گفتيم، "همچون دشمنان يکديگر پايين برويد. زمين برای مدتی محل سکونت و روزی شما خواهد بود."

۳۷ _ سپس، آدم کلماتی از پروردگارش دريافت کرد، که توسط آن، او را بخشيد. اوست آمرزنده، مهربان ترين.

۳۸ _ ما گفتيم، "از آنجا پايين برويد، همگی شما. هر گاه هدايت از جانب من برای شما بيايد، کسانی که از هدايت من پيروی کنند نه ترسی خواهند داشت و نه غمی.

۳۹ _ "و اما کسانی که ايمان ندارند و آيات ما را تکذيب می کنند، ساکنان دوزخ خواهند بود، جايی که تا ابد می مانند."

۴۰ _ ای بنی اسرائيل، لطف من را به ياد آوريد که به شما عطا کردم و به عهد خود وفا کنيد، تا من هم به عهد خود وفا کنم و به هيبت و حرمت من ارج نهيد.

۴۱ _ به آنچه در اين نازل کرده ام ايمان بياوريد، که تأييد کننده چيزی است که شما داريد؛ اولين کسی نباشيد که آن را تکذيب می کند. آيات من را به بهای اندک معامله نکنيد و من را در نظر داشته باشيد.

۴۲ _ حق را با باطل در هم نياميزيد و دانسته، حقيقت را پنهان نکنيد.

۴۳ _ نماز را به جا آوريد و انفاق واجب (زکات) را بدهيد و با رکوع کنندگان به رکوع رويد.

۴۴ _ آيا مردم را به پرهيزگاری تشويق می کنيد در حالی که خود را فراموش می نماييد، با وجود آنکه کتاب آسمانی را می خوانيد آيا نمی فهميد

۴۵ _ از طريق صبر و نماز کمک بجوييد. حقيقتا ً اين کاری است دشوار، ولی نه برای فروتنان،

۴۶ _ کسانی که باور دارند پروردگارشان را ملاقات خواهند کرد؛ که سرانجام به سوی او باز می گردند.

۴۷ _ ای بنی اسرائيل، لطف من را به ياد آوريد که به شما عطا کردم و شما را بيش از مردم ديگر مورد رحمت قرار دادم.

۴۸ _ آگاه باشيد از روزی که هيچ نفسی نمی تواند برای نفس ديگری مفيد باشد، نه شفاعتی پذيرفته خواهد شد، نه غرامتی می توان پرداخت و نه کسی به داد کسی خواهيد رسيد.

۴۹ _ به ياد آوريد که شما را از فرعونيان نجات داديم که به شما بدترين آزارها را می رساندند، پسرانتان را می کشتند و دخترانتان را زنده می گذاشتند. آن از جانب پروردگارتان امتحانی سخت بود.

۵۰ _ به ياد آوريد که دريا را برايتان شکافتيم؛ شما را نجات داديم و فرعونيان را در برابر چشمانتان غرق کرديم.

۵۱ _ با وجود اين، هنگامی که موسی را برای چهل شب احضار کرديم، شما در غياب او به پرستش گوساله پرداختيد و ستمکار شديد.

۵۲ _ با اين حال، ما شما را بعد از آن بخشيديم، باشد که سپاسگزار باشيد.

۵۳ _ به ياد آوريد که به موسی کتاب آسمانی و فرقان داديم، باشد که هدايت شويد.

۵۴ _ به ياد آوريد که موسی به مردمش گفت، "ای مردم من، شما با پرستش گوساله به نفس خود ستم کرده ايد. بايد به خالق خود توبه کنيد. غرور خود را بکشيد. اين برای شما نزد آفريدگارتان بهتر است." او شما را بخشيد. اوست آمرزنده، مهربان ترين.

۵۵ _ به ياد آوريد که گفتيد، "ای موسی، ما ايمان نمی آوريم مگر آنکه خدا را عينا ً ببينيم. "در نتيجه، هم چنانکه نگاه می کرديد، صاعقه ای به شما اصابت کرد.

۵۶ _ سپس بعد از آنکه مرده بوديد، شما را زنده کرديم، باشد که سپاسگزار باشيد.

۵۷ _ با ابرها (در صحرای سينا) برای شما سايه گسترديم و برايتان ترنجبين و بلدرچين پايين فرستاديم: "از چيزهای خوبی که برايتان فراهم کرديم بخوريد." آنها (با سرکشی خود) به ما صدمه نزدند؛ آنها فقط به نفس خويش صدمه زدند.

۵۸ _ به ياد آوريد که گفتيم، "به اين شهر وارد شويد، جايی که هر قدر روزی بخواهيد می يابيد. فقط با تواضع از دروازه وارد شويد و با مردم خوش رفتاری کنيد. سپس ما گناهانتان را خواهيم بخشيد و بر پاداش پارسايان خواهيم افزود."

۵۹ _ اما ستمکاران در ميان آنها دستورات ديگری را به جای احکامی که به آنها داده شده بود، انجام دادند. در نتيجه، ما بر کسانی که از حد تجاوز کردند به خاطر ستمکاری هايشان بلايی از آسمان فرو فرستاديم.

۶۰ _ به ياد آوريد که موسی برای مردمش در جستجوی آب بود. ما به او گفتيم، "با عصايت به آن تخته سنگ بزن." که در نتيجه آن دوازده چشمه از آن فوران زد. اعضای هر قبيله، محل آب خود را می دانستند. از روزی های خدا بخوريد و بياشاميد و در زمين به فساد گردش نکنيد.

۶۱ _ به ياد آوريد که گفتيد، "ای موسی، ما ديگر تحمل يک نوع غذا را نداريم. پروردگارت را بخوان تا برای ما از محصولات زمينی از قبيل لوبيا، خيار، سير، عدس و پياز توليد کند." او گفت، "آيا می خواهيد چيزهای نامرغوب را جايگزين چيزهای خوب کنيد به مصر برويد، جايی که می توانيد آنچه را که درخواست کرديد بيابيد." آنها به لعنت، حقارت و ذلت دچار شده اند و خود را به خشم خدا گرفتار کردند. اين به خاطر آن است که آيات خدا را رد کردند و پيامبران را به ناحق کشتند. اين به خاطر آن است که آنها سرپيچی کردند و ستمکار شدند.

۶۲ _ مطمئنا ً، آنان که ايمان دارند، کسانی که يهودی هستند، مسيحيان و آنان که به دين ديگری گرويده اند؛ هر کسی که (۱) به خدا ايمان دارد و (۲) به روز آخر ايمان دارد و (۳) زندگی پرهيزگارانه ای را در پيش می گيرد، پاداش خود را از پروردگارش دريافت خواهد کرد. آنها نه از چيزی بترسند و نه اندوهگين خواهند شد.

۶۳ _ در حالی که کوه سينا را بالای سرتان برافراشتيم با شما عهدی بستيم: "بايد از آنچه که به شما داده ايم سخت حمايت کنيد و مطالب آن را به خاطر بسپاريد، باشد که نجات يابيد."

۶۴ _ ولی شما پس از آن روی گردانديد، اگر به خاطر لطف خدا و رحمت او نسبت به شما نبود، شما به سرنوشت بدی گرفتار شده بوديد.

۶۵ _ شما درباره کسانی که در ميان شما حرمت سبت را نگاه نداشتند، دانسته ايد. به آنها گفتيم، "به پستی بوزينگان درآييد."

۶۶ _ ما آنها را برای نسل خودشان و نسل های بعدی مثالی قرار داديم و پند روشنگری برای پرهيزگاران.

۶۷ _ موسی به مردمش گفت، "خدا به شما فرمان می دهد که ماده گاوی جوان قربانی کنيد." آنها گفتند، "آيا ما را به تمسخر گرفتی " او گفت، "خدا نکند، که مانند نادان رفتار کنم."

۶۸ _ آنها گفتند، "پروردگارت را بخوان تا به ما نشان دهد کدامين را." گفت، "او می گويد، آن ماده گاو نه چندان پير است و نه چندان جوان؛ ميان سال است. اکنون، به دستوری که به شما داده شد عمل کنيد."

۶۹ _ آنها گفتند، "پروردگارت را بخوان تا رنگش را به ما نشان دهد." گفت، "او می گويد که آن ماده گاو زرد رنگی است، به رنگ روشن، که بينندگان را به نشاط آورد."

۷۰ _ گفتند، "پروردگارت را بخوان تا به ما نشان دهد که آن کدام است. زيرا به نظر ما ماده گاوها همه شبيه به هم هستند و به خواست خدا ما راهنمايی خواهيم شد."

۷۱ _ گفت، "او می گويد ماده گاوی است که هرگز به شخم زدن زمين و يا آبياری کشتزارها خوار نشده باشد و بدون عيب باشد." آنها گفتند، "اکنون حقيقت را روشن کرده ای." آنها بالاخره بعد از مدتی با اکراه و بی ميلی آن را قربانی کردند.

۷۲ _ شما شخصی را کشته بوديد، سپس در ميان خودتان مجادله کرديد. خدا می خواست آنچه را که سعی کرديد پنهان کنيد، آشکار نمايد.

۷۳ _ ما گفتيم، "قسمتی از آن (گوساله) را (به مقتول) بزنيد." در آن هنگام بود که خدا مقتول را زنده کرد و نشانه های خود را به شما نشان داد، باشد که بفهميد.

۷۴ _ با وجود اين، قلب های شما مثل سنگ سخت شد، يا حتی سخت تر. زيرا سنگ هايی هستند که از آنها رودخانه ها فوران می زنند. و سنگ های ديگری که شکافته شده و نهرها به آرامی از آنها روان می شوند و سنگ های ديگری که از هيبت و حرمت خدا منقبض می شوند. خدا هرگز از اعمال شما غافل نيست.

۷۵ _ آيا انتظار داريد که آنها هم مانند شما ايمان بياورند هنگامی که بعضی از آنها کلمات خدا را می شنيدند و سپس بعد از آنکه خوب می فهميدند، عمدا ً آن را تحريف می کردند

۷۶ _ و هنگامی که مؤمنان را ملاقات می کنند، می گويند، "ما ايمان داريم." ولی هنگامی که گردهم می آيند می گويند، "از اطلاعاتی که خدا به شما داده (مؤمنان را) آگاه نکنيد، تا مبادا آنها را در بحث شان درباره پروردگارتان ياری کرده باشيد. آيا نمی فهميد"

۷۷ _ آيا آنها نمی دانند که خدا آنچه را پنهان کنند و يا آنچه را آشکار نمايند می داند

۷۸ _ در ميان آنها کسانی بدون کتاب هستند که کتاب آسمانی را جز از طريق شنيدن نمی دانند، سپس گمان می کنند که آن را می دانند.

۷۹ _ بنابراين، وای بر کسانی که کتاب آسمانی را با دست های خود تحريف می کنند و بعد می گويند، "اين چيزی است که خدا نازل کرده است،" برای به دست آوردن ماديات بی ارزش. وای بر آنها به خاطر چنين تحريفاتی و وای بر آنها برای منافع نامشروع شان.

۸۰ _ بعضی ها گفته اند، "مدت دوزخ محدود است و بيش از چند روزی در آن نخواهيم بود." بگو، "آيا چنين پيمانی از خدا گرفته ايد_ خدا هرگز پيمان خود را نمی شکند_ يا در باره خدا چيزی می گوييد که نمی دانيد"

۸۱ _ حقيقتا ً، کسانی که گناه می کنند و در اعمال پليد خود غرق می شوند ساکنان دوزخ خواهند بود؛ آنها تا ابد در آن می مانند.

۸۲ _ و اما کسانی که ايمان دارند و زندگی پرهيزگارانه ای را در پيش می گيرند، ساکنان بهشت خواهند بود؛ آنها در آن جاودان می مانند.

۸۳ _ ما با بنی اسرائيل عهدی بستيم: "شما جز خدا را نپرستيد. به والدين خود احترام بگذاريد و خويشاوندان، يتيمان و فقرا را در نظر داشته باشيد. با مردم خوش رفتاری کنيد. نماز را بجا آوريد و انفاق واجب (زکات) را بدهيد." اما جز عده کمی از شما، بقيه روی گردانديد و بيزار شديد.

۸۴ _ ما با شما عهدی بستيم، که خون يکديگر را نريزيد و يکديگر را از خانه های خود بيرون نکنيد. شما پذيرفتيد و شهادت داديد.

۸۵ _ با اين حال، هنوز يکديگر را می کشيد و عده ای از خودتان را از خانه هايشان می رانيد و با گناهکاری و بدخواهی عليه آنها همدست می شويد. حتی هنگامی که تسليم شدند، از آنها غرامت خواستيد. بيرون راندن آنها از ابتدا برای شما ممنوع شده بود. آيا شما به قسمتی از کتاب آسمانی ايمان داريد و قسمتی را باور نداريد مجازات کسانی که در ميان شما چنين می کنند، چه بايد باشد جز خواری در اين دنيا و عذابی بسيار بدتر در روز قيامت خدا هرگز از اعمال شما غافل نيست.

۸۶ _ اين آنها هستند که زندگی پست دنيا را به بهای آخرت خريدند. در نتيجه، نه هرگز از مجازاتشان کاسته می شود و نه می توانند ياری شوند.

۸۷ _ ما به موسی کتاب آسمانی داديم و بعد از او رسولان ديگری فرستاديم و به عيسی، پسر مريم، معجزاتی شگفت انگيز داديم و به وسيله روح القدس از او پشتيبانی کرديم. آيا اين حقيقت ندارد که هرگاه رسولی با آنچه که مورد پسند شما نبود برايتان آمد، غرورتان باعث شد که متکبر شويد بعضی از آنها را تکذيب کرديد و بعضی از آنها را کشتيد.

۸۸ _ عده ای می گويند، "ما تصميم خود را گرفته ايم!" در عوض، اين لعنت خداست که در نتيجه کفرشان آنها را از ايمان آوردن باز می دارد، جز عده کمی.

۸۹ _ هنگامی که اين کتاب آسمانی از جانب خدا برايشان آمد، با وجود آنکه با آنچه دارند مطابقت می کند و آن را تأييد می نمايد و نيز از قبل هنگام صحبت با کافران ظهور آن را پيش بينی می کردند، هنگامی که پيش بينی خودشان فرا رسيد، آن را باور نکردند. کافران اينچنين به لعنت خدا مبتلا می شوند.

۹۰ _ در واقع نفس خود را به بد چيزی فروختند_ اين آيات خدا را از روی غيظ رد کردند که چرا خدا در ميان بندگانش موهبت خويش را به هرکه برگزيند ارزانی می دارد. در نتيجه، آنها گرفتار غضب پشت غضب شدند. کافران به عذابی خوار کننده دچار شده اند.

۹۱ _ هنگامی که به آنها گفته می شود، "به اين آيات خدا ايمان آوريد،" می گويند، "ما فقط به آنچه بر ما نازل شده است ايمان داريم." بدين جهت، آنها آيات بعدی را باور نمی کنند، با وجود آنکه حقيقتی است از جانب پروردگارشان و اگر چه، آنچه را که دارند تأييد می کند! بگو، "پس چرا پيامبران خدا را کشتيد، اگر از مؤمنان بوديد"

۹۲ _ موسی با معجزاتی شگفت انگيز نزد شما آمد، با اين حال شما در غياب او گوساله را پرستيديد و ستمکار شديد.

۹۳ _ در حالی که کوه سينا را بالای سرتان برافراشتيم، با شما عهدی بستيم، می گفتيم، "از دستوراتی که به شما داده ايم با قدرت تمام حمايت کنيد و گوش فرا دهيد." آنها گفتند، "ما می شنويم، ولی اطاعت نمی کنيم." به دليل کفرشان، قلب شان فريفته گوساله شد. بگو، "در واقع آنچه اعتقادتان به شما امر می کند باعث بدبختی است، البته اگر اعتقادی داشته باشيد."

۹۴ _ بگو، "اگر سرای آخرت نزد خدا در انتظار شماست و ديگران از آن محروم هستند، پس بايد آرزوی مرگ کنيد، اگر راست می گوييد."

۹۵ _ آنها، به دليل آنچه با دست های خود پيش فرستاده اند، هرگز آرزوی آن را نمی کنند. خدا از ستمکاران کاملا ً آگاه است.

۹۶ _ در حقيقت، آنها را نسبت به زندگی حريص ترين خواهيد يافت؛ حتی به مراتب بيشتر از مشرکان. هر يک از آنها آرزو دارد که هزار سال عمر کند. اما اين نمی تواند او را از هيچ عذابی نجات دهد، حتی هر قدر هم که عمر کند. خدا بر تمام اعمالشان بيناست.

۹۷ _ بگو، "هر کس مخالف جبرئيل باشد بايد بداند که او اين (قرآن) را طبق خواست خدا، بر قلب تو نازل کرده است، که تأييد کننده کتاب های آسمانی قبلی و شامل هدايت و بشارتی است برای مؤمنان."

۹۸ _ هر کس مخالف خدا و فرشتگان او و رسولان او و جبرئيل و ميکائيل باشد، بايد بداند که خدا نيز مخالف کافران است.

۹۹ _ ما آيات را به اين واضحی بر تو نازل کرده ايم و فقط ستمکاران آن را تکذيب خواهند کرد.

۱۰۰_ آيا اين حقيقت ندارد که هر گاه عهدی می بندند و تعهد می کنند که به آن وفادار بمانند، بعضی از آنها هميشه به آن بی اعتنايی می کنند در حقيقت، اکثرشان ايمان ندارند.

۱۰۱_ اکنون که رسولی از جانب خدا برايشان آمده است و با وجود آنکه کتاب آسمانی خودشان را ثابت و تأييد می کند، بعضی از پيروان کتاب آسمانی (يهوديان، مسيحيان و مسلمانان) به کتاب خدا پشت می کنند و چنان بی اعتنا هستند، که گويی هرگز کتاب آسمانی نداشته اند.

۱۰۲_ آنها آنچه را که شياطين در باره سلطنت سليمان تعليم دادند، دنبال کردند. سليمان کافر نبود، اگر چه شياطين کافر بودند. آنها به مردم جادوگری و آنچه را که توسط دو فرشته بابل، هاروت و ماروت فرستاده شده بود، آموختند. اين دو نفر چنين دانشی را ابراز نکردند مگر آنکه گوشزد کردند که: "اين يک امتحان است. از چنين دانشی سوء استفاده نکنيد." اما مردم از آن برای حيله های شيطانی مانند به هم زدن ازدواج ها استفاده کردند. آنها هرگز نمی توانند بر خلاف خواست خدا به کسی آسيبی برسانند. در واقع آنها چيزی را ياد می گيرند که به ضرر آنهاست، نه چيزی که به نفع آنهاست و آنها به خوبی می دانند که هر کس طلسم و جادو کند در آخرت سهمی نخواهد داشت. در واقع آنها نفس خود را به بد چيزی می فروشند، اگر فقط می دانستند.

۱۰۳_ اگر ايمان بياورند و زندگی پرهيزگارانه ای را در پيش بگيرند، پاداش خدا به مراتب بهتر است، اگر فقط می دانستند.

۱۰۴_ ای کسانی که ايمان داريد، نگوييد، "راعنا" (چوپان ما باش). بلکه بگوييد، "انظرنا" (ناظر ما باش) و گوش کنيد. کافران به عذابی دردناک دچار شده اند.

۱۰۵_ در ميان پيروان کتاب آسمانی چه کافران و چه مشرکان، دوست ندارند ببينند که هيچ گونه خير و برکتی از جانب پروردگارتان بر شما نازل شود. اگر چه، خدا باران رحمتش را بر هر که برگزيند فرو می فرستد. خدا صاحب موهبتی است بی انتها.

۱۰۶_ هرگاه هرگونه معجزه ای را منسوخ کنيم، يا باعث فراموشی آن شويم، معجزه ای بهتر و يا حداقل مانند آن را می آوريم. آيا شما اين حقيقت را تشخيص نمی دهيد که خدا قادر مطلق است

۱۰۷_ آيا اين حقيقت را تشخيص نمی دهيد که سلطنت آسمان ها و زمين از آن خداست؛ که شما غير از خدا کسی را به عنوان مولا و سرور خود نداريد

۱۰۸_ آيا می خواهيد از رسول خود چيزی درخواست کنيد که قبلا ً از موسی درخواست شد هر کس کفر را به جای ايمان برگزيند، مسلما ً از راه راست منحرف شده است.

۱۰۹_ اکنون که شما ايمان آورده ايد، بسياری از پيروان کتاب آسمانی ترجيح می دهندکه دوباره به کفر باز گرديد. اين به دليل حسادتشان است، پس از آنکه حقيقت برايشان آشکار شده است. آنها را ببخشيد و به حال خود رها کنيد، تا خدا قضاوتش را صادر کند. خداست قادر مطلق.

۱۱۰_ نماز را بجا آوريد و انفاق واجب (زکات) را بدهيد. هر کار نيکی که از پيش برای نفس خويش بفرستيد، آن را نزد خدا خواهيد يافت. خدا به آنچه می کنيد بيناست.

۱۱۱_ برخی گفته اند، "هيچ کس داخل بهشت نخواهد شد جز يهوديان يا مسيحيان!" چنين است خيال پوچشان. بگو، "مدرک خود را به ما نشان دهيد، اگر راست می گوييد."

۱۱۲_ در واقع کسانی که خود را مطلقا ً تنها به خدا تسليم می کنند همچنانکه زندگی پرهيزگارانه ای را در پيش می گيرند، پاداش خود را از پروردگارشان دريافت خواهند کرد؛ آنها نه ترسی دارند و نه غمی خواهند داشت.

۱۱۳_ يهوديان گفتند، "مسيحيان پايه و اساسی ندارند." در حالی که مسيحيان گفتند، "يهوديان پايه و اساسی ندارند." با وجود آنکه، هر دو آنها کتاب آسمانی می خوانند. چنين است سخنان کسانی که دانشی ندارند. خدا در روز قيامت، درباره اختلافاتشان قضاوت خواهد کرد.

۱۱۴_ چه کسانی پليدتر از آنان که مساجد خدا را، جايی که نام او ذکر می شود، تحريم می نمايند و در متروک گذاشتن آن شرکت می کنند اين افراد نبايد به آنجا وارد شوند مگر با ترس. آنها در اين دنيا از ذلت و خواری رنج خواهند برد و در آخرت به عذابی عظيم مبتلا خواهند شد.

۱۱۵_ شرق و غرب از آن خداست؛ هر جا برويد خدا در آنجا حضور خواهد داشت. خدا در همه جا حاضر است، دانای مطلق.

۱۱۶_ آنها گفتند، "خدا پسری دارد!" هرگز! تجليل او را؛ آنچه در آسمان ها و زمين است متعلق به اوست؛ همه فرمانبردار او هستند.

۱۱۷_ آغاز کننده آسمان ها و زمين: برای انجام هر کاری، او فقط به آن می گويد، "باش" و آن هست.

۱۱۸_ کسانی که دانشی ندارند می گويند، "اگر فقط خدا می توانست با ما صحبت کند، يا معجزه ای بر ما می آمد!" ديگران هم پيش از آنها مانند همين سخنان را بر زبان آورده اند؛ طرز فکرشان شبيه هم است. ما معجزات را برای کسانی که به يقين رسيده اند، آشکار می کنيم.

۱۱۹_ ما تو را با حقيقت فرستاده ايم به عنوان بشارت دهنده و همچنين هشدار دهنده. تو جوابگوی کسانی نيستی که سزاوار دوزخ می شوند.

۱۲۰_ نه يهوديان تو را قبول خواهند کرد و نه مسيحيان، مگر آنکه از دين آنها پيروی کنی. بگو، "هدايت خدا هدايت حقيقی است." اگر با وجود دانشی که دريافت کرده ای، به خواسته هايشان تن دهی، هيچ ياور و پشتيبانی نخواهی يافت که در مقابل خدا به تو کمک کند.

۱۲۱_ کسانی که کتاب آسمانی دريافت کردند و آن را آنطور که بايد بدانند می دانند، به اين ايمان خواهند آورد. و اما کسانی که ايمان ندارند بازنده هستند.

۱۲۲_ ای بنی اسرائيل، به ياد آوريد که شما را مورد لطف خويش قرار دادم و بيش از هر مردم ديگری به شما رحمت نمودم.

۱۲۳_ آگاه باشيد از آن روزی که نه نفسی به نفس ديگر کمک خواهد کرد، نه غرامتی پذيرفته خواهد شد و نه شفاعتی مفيد خواهد بود و نه به کسی ياری خواهد شد.

۱۲۴_ به ياد آوريد که ابراهيم با دستورات خاصی از جانب پروردگارش امتحان شد و همه را اجرا کرد. (خدا) گفت، "من تو را برای مردم به امامت بر می گزينم." او گفت، "و همچنين نسل های مرا" او گفت، "عهد من شامل ستمکاران نمی شود."

۱۲۵_ ما زيارتگاه (کعبه) را مرکز و محل مقدس امنی برای مردم قرار داده ايم. شما می توانيد از جايگاه ابراهيم به عنوان عبادتگاه استفاده کنيد. ما به ابراهيم و اسماعيل مأموريت داديم که : "خانه مرا برای زيارت کنندگان، کسانی که آنجا زندگی می کنند و کسانی که به رکوع می روند و سجده می کنند، خالص کنيد."

۱۲۶_ ابراهيم دعا کرد: "پروردگار من، اينجا را سرزمينی آرام قرار بده و برای مردمش ميوه جات فراهم کن. برای کسانی که به خدا و روز آخر ايمان دارند فراهم کن." (خدا) گفت، "من برای کافران نيز روزی فراهم خواهم کرد. من اجازه خواهم داد تا آنها موقتا ً لذت ببرند، سپس آنها را به عذاب دوزخ و سرنوشت بسيار بدی دچار می کنم."

۱۲۷_ همان طور که ابراهيم، همراه با اسماعيل پايه های زيارتگاه را بر پا می داشتند (دعا کردند): "پروردگار ما، اين را از ما بپذير. تويی شنوا، دانای مطلق.

۱۲۸_ "پروردگار ما، ما را از تسليم شدگان خود قرار بده و بگذار جماعتی از نسل های ما تسليم تو باشند. آداب دينمان را به ما بياموز و توبه ما را بپذير. تويی آمرزنده، مهربان ترين.

۱۲۹_ "پروردگار ما، از ميان آنها رسولی برانگيز تا آيات تو را برايشان بخواند، به آنها کتاب آسمانی و حکمت بياموزد و آنها را خالص کند. تويی قادر متعال، حکيم ترين."

۱۳۰_ چه کسی دين ابراهيم را رها می کند، جز کسی که نفس خويش را فريب می دهد ما در اين دنيا او را برگزيده ايم و در آخرت او با پرهيزگاران خواهد بود.

۱۳۱_ هنگامی که پروردگارش به او گفت، "تسليم شو،" او گفت، "من به پروردگار جهان تسليم هستم."

۱۳۲_ علاوه براين، ابراهيم و همچنين يعقوب، فرزندانشان را به انجام همين کار تشويق کردند که: "ای فرزندان من، خدا دين را برای شما روشن کرده است؛ نميريد مگر تسليم شده."

۱۳۳_ اگر در بستر مرگ يعقوب شاهد بوديد؛ او به فرزندانش گفت، "بعد از مرگ من شما چه چيزی را پرستش خواهيد کرد" آنها گفتند، "ما خدای تو را پرستش خواهيم کرد؛ خدای پدران تو ابراهيم، اسماعيل و اسحاق را؛ يک خدا. ما او تسليم هستيم."

۱۳۴_ چنين است جامعه ای از گذشته. آنها برای آنچه کسب کردند مسئول هستند و شما برای آنچه کسب کرديد مسئول هستيد. شما جوابگوی اعمال آنها نيستيد.

۱۳۵_ آنها گفتند، "شما بايد يهودی يا مسيحی باشيد تا هدايت شويد." بگو، "ما از دين ابراهيم پيروی می کنيم_ يکتا پرستی_ او هرگز مشرک نبود."

۱۳۶_ بگوييد، "ما به خدا و به آنچه بر ما نازل شده بود و به آنچه بر ابراهيم، اسماعيل، اسحاق، يعقوب و بزرگان قبيله نازل شده بود ايمان داريم؛ و به آنچه به موسی و عيسی و تمام پيامبران از جانب پروردگارشان داده شده بود. ما ميان هيچ يک از آنها فرقی نمی گذاريم. ما فقط تسليم او هستيم."

۱۳۷_ اگر آنها هم مانند شما ايمان بياورند، پس هدايت شده اند. اما اگر روی گردانند، از مخالفان هستند. خدا شما را از شر مخالفت آنها حفظ خواهد کرد؛ او شنواست، دانای مطلق.

۱۳۸_ چنين است روش خدا و روش چه کسی بهتر از روش خداست "ما فقط او را می پرستيم."

۱۳۹_ بگو، "آيا درباره خدا با ما مجادله می کنيد، در حالی که او پروردگار ما و پروردگار شماست ما مسئول اعمال خود هستيم و شما مسئول اعمال خود. ما فقط به او اخلاص می ورزيم."

۱۴۰_ آيا می گوييد که ابراهيم، اسماعيل، اسحاق، يعقوب و بزرگان آن قبيله (اسباط)، يهودی يا مسيحی بودند بگو، "آيا شما بهتر از خدا می دانيد چه کسی پليد تر از آن که شهادتی را که از خدا آموخته است، کتمان کند خدا هرگز از اعمال شما غافل نيست."

۱۴۱_ آن جامعه ای از گذشته بود. آنها برای آنچه کسب کردند مسئول هستند و شما برای آنچه کسب می کنيد مسئول هستيد. شما جوابگوی اعمال آنها نيستيد.

۱۴۲_ در ميان مردم، ابلهانی هستند که می گويند، "چرا آنها جهت قبله خود را تغيير دادند" بگو، "شرق و غرب از آن خداست؛ هر کس که بخواهد، او به راه مستقيم هدايتش می کند."

۱۴۳_ ما اينچنين شما را جامعه ای بی طرف قرار داديم، تا در ميان مردم شاهد باشيد و رسول در ميان شما شاهد باشد. ما جهت اصلی قبله شما را تغيير داديم فقط برای آنکه کسانی که در ميان شما بی چون و چرا از رسول پيروی می کند از آنان که روی بر می گردانند مشخص شوند. آن امتحانی سخت بود، اما نه برای کسانی که بوسيله خدا هدايت شده اند. خدا هرگز پرستش شما را از بين نمی برد. خدا نسبت به مردم رئوف است، مهربان ترين.

۱۴۴_ ما ديده ايم که تو (در جستجوی جهت درست) رو به آسمان می کردی. اکنون قبله ای تعيين می کنيم که تو را خوشنود سازد. از اين پس، روی خود را به سوی مسجد مقدس بگردان. هر جا که باشيد، همه شما روی خود را به سوی آن بگردانيد. کسانی که کتاب آسمانی قبلی را دريافت کردند، می دانند که اين حقيقتی است از جانب پروردگارشان. خدا هرگز از اعمال آنها غافل نيست.

۱۴۵_ حتی اگر هر نوع معجزه ای را به پيروان کتاب آسمانی نشان دهی، آنها از قبله تو پيروی نخواهند کرد. تو هم نبايد از قبله آنها پيروی کنی. آنها حتی از قبله يکديگر هم پيروی نمی کنند. اگر با وجود دانشی که به تو داده شده به خواسته هايشان تن دهی، از ستمکاران خواهی بود.

۱۴۶_ کسانی که کتاب آسمانی دريافت کردند حقيقت را در اين می شناسند، همانطور که فرزندان خود را می شناسند. با وجود اين، بعضی از آنها دانسته حقيقت را پنهان می کنند.

۱۴۷_ اين حقيقتی است از جانب پروردگارت؛ هيچ شکی به خود راه نده.

۱۴۸_ هر يک از شما جهتی برای پيروی انتخاب می کنيد؛ شما در پرهيزگاری از يکديگر سبقت بگيريد. هر جا که باشيد، خدا همه شما را احضار خواهد کرد. خداست قادر مطلق.

۱۴۹_ هر جا که می روی، (هنگام نماز) روی خود را به سوی مسجد مقدس بگردان. اين حقيقتی است از جانب پروردگارت. خدا هرگز از هر آنچه انجام می دهيد غافل نيست.

۱۵۰_ هرجا که می روی، (هنگام نماز) روی خود را به سوی مسجد مقدس بگردان؛ هر جا که باشيد، (هنگام نماز) روی خود را به سوی آن بگردانيد. بنابراين، مردم هيچ دليلی برای مخالفت با شما نخواهند داشت، جز ستمکارانی که در ميانشان هستند. از آنها نترسيد، بلکه از من بترسيد. آنگاه من نعمت خود را بر شما تمام خواهم کرد، باشد که هدايت شويد.

۱۵۱_ (نعمت هايی ) مانند فرستادن رسولی از ميان خودتان تا آيات ما را برايتان بخواند، شما را خالص کند، به شما کتاب آسمانی و حکمت بياموزد و به شما چيزی تعليم دهد که هرگز نمی دانستيد.

۱۵۲_ شما به ياد من باشيد، تا من هم به ياد شما باشم کنم و شکرگزار من باشيد؛ ناسپاس نباشيد.

۱۵۳_ ای کسانی که ايمان داريد، از طريق صبر و نماز کمک بجوييد. خدا با کسانی است که صبورانه استقامت می ورزند.

۱۵۴_ درباره کسانی که در راه خدا کشته می شوند، نگوييد، "آنها مرده اند." آنها نزد پروردگارشان زنده هستند، ولی شما درک نمی کنيد.

۱۵۵_ ما مطمئنا ً، شما را با ترس، گرسنگی، از دست دادن پول، جان و محصولات امتحان خواهيم کرد. به صبوران بشارت بده.

۱۵۶_ هر گاه به مصيبتی مبتلا شوند، می گويند، "ما متعلق به خدا هستيم و به سوی او باز می گرديم."

۱۵۷_ اين افراد سزاوار رحمت و نعمت هايی از جانب پروردگارشان شده اند. اينان هدايت شدگان هستند.

۱۵۸_ تپه های صفا و مروه از آداب و رسومی هستند که توسط خدا مقرر شده است. هر کس حج و يا عمره را بجا آورد خطايی مرتکب نمی شود که مسافت ميان آنها را طی کند. اگر کسی داوطلب کارهای پرهيزکارانه بيشتری شود، پس خدا سپاسگزار است، دانای مطلق.

۱۵۹_ کسانی که آيات و هدايت ما را پس از آنکه در کتاب آسمانی برای مردم اعلام می شود، پنهان می کنند، به لعنت خدا محکوم شده اند؛ آنها به وسيله تمام لعنت شدگان لعنت شده اند.

۱۶۰_ و اما کسانی که توبه کنند، اصلاح شوند و اعلام نمايند، من توبه آنها را می پذيرم. من آمرزنده ام، مهربان ترين.

۱۶۱_ کسانی که ايمان ندارند و کافر می ميرند، به لعنت خدا، فرشتگان و تمام مردم (در روز قضاوت) دچار شده اند.

۱۶۲_ آنها در آنجا تا ابد می مانند. نه هرگز در عذابشان تخفيف داده شود و نه به تعويق افتد.

۱۶۳_ خدای شما يک خداست؛ جز او خدايی نيست، بخشنده ترين، مهربان ترين.

۱۶۴_ در آفرينش آسمان ها و زمين، در تبديل شب و روز، در کشتی ها که برای منافع مردم در دريا سير می کنند، در آبی که خدا از آسمان فرو می فرستد تا زمين مرده را دوباره زنده کند و انواع موجودات را در آن پراکنده سازد، در کنترل وزش بادها و در ابرهايی که ميان آسمان و زمين قرار دارد، مدرک هايی کافی است برای مردمی که می فهمند.

۱۶۵_ با اين حال، بعضی از مردم معبودانی را همتراز خدا قرار می دهند و به آنها چنان عشق می ورزند که گويی خدا هستند. کسانی که ايمان دارند خدا را از همه بيشتر دوست دارند. اگر ستمکاران فقط می توانستند خود را هنگامی که با عذاب روبرو می شوند ببينند! آنگاه می فهميدند که تمام قدرت ها فقط متعلق به خداست و عذاب خدا هيبت انگيز است.

۱۶۶_ پيشوايان، پيروان خود را طرد خواهند کرد. آنها عذاب را خواهند ديد و تمام وابستگی ها در ميانشان قطع خواهد شد.

۱۶۷_ کسانی که پيروی کردند خواهند گفت، "اگر فرصت ديگری بيابيم، آنها را طرد خواهيم کرد، همانطور که اکنون آنها ما را طرد کرده اند." خدا اينچنين نتايج اعمالشان را به آنها نشان می دهد که چيزی جز ندامت نيست؛ آنها هرگز از دوزخ خارج نخواهند شد.

۱۶۸_ ای مردم، از محصولات زمين، تمام چيزهايی را که خوب و حلال هستند بخوريد و از گام های شيطان پيروی نکنيد؛ او سرسخت ترين دشمن شماست.

۱۶۹_ او فقط شما را به کارهای پليد و نادرست امر می کند و اينکه شما درباره خدا چيزی بگوييد که نمی دانيد.

۱۷۰_ هنگامی که به آنها گفته شود، "از آنچه خدا در اين نازل کرده است پيروی کنيد،" می گويند، "ما فقط از آنچه از اعمال والدين خود يافتيم، پيروی می کنيم." اگر والدين آنها نفهميده بودند و هدايت نشده بودند چطور

۱۷۱_ مثال چنين کافرانی، مانند طوطی هايی است که هر صدا و آوايی را که می شنوند، بدون آنکه بفهمند، تکرار می کنند. کر و گنگ و کور؛ آنها نمی توانند بفهمند.

۱۷۲_ ای کسانی که ايمان داريد، از چيزهای خوبی که برايتان فراهم کرديم بخوريد و شکر خدا را بجا آوريد، اگر فقط او را می پرستيد.

۱۷۳_ او فقط خوردن حيواناتی را که (بدون دخالت انسان) خودشان بميرند، خون، گوشت خوک و حيواناتی که برای هر کس ديگری جز خدا نذر و اهدا شوند، برايتان حرام کرده است. اگر کسی مجبور شود (از اينها بخورد)، بدون آنکه قصد بدی داشته يا عمدی باشد، مرتکب گناهی نمی شود. خداست عفوکننده، مهربان ترين.

۱۷۴_ کسانی که برای به دست آوردن بهايی ناچيز، آيات خدا را که در کتاب آسمانی است، پنهان می کنند، چيزی جز آتش در شکم خود فرو نمی برند. خدا در روز قيامت نه با آنها سخن خواهد گفت و نه آنها را خالص خواهد کرد. آنها به عذابی دردناک دچار شده اند.

۱۷۵_ آنها هستند که گمراهی را به جای هدايت و عذاب را به جای بخشش انتخاب کردند. در نتيجه، بايد دوزخ را تحمل کنند.

۱۷۶_ اين به دليل آن است که خدا اين کتاب آسمانی را که حامل حقيقت است، نازل کرده است و آنان که با کتاب آسمانی مخالفت می کنند، سرسخت ترين مخالفان هستند.

۱۷۷_ پرهيزگاری اين نيست که روی خود را به سوی شرق يا غرب بگردانيد. پرهيزگاران کسانی هستند که به خدا، روز آخر، فرشتگان، کتاب آسمانی و پيامبران ايمان دارند؛ و به خويشاوندان، يتيمان، نيازمندان، مسافران غريب، گدايان و برای آزاد کردن بردگان با خوشرويی پول می دهند؛ و نماز را بجا می آورند و انفاق واجب (زکات) را می دهند؛ و هرگاه قولی می دهند به قول خود وفا می کنند؛ و در مقابل آزار و سختی و جنگ صبورانه استقامت می ورزند. اين افراد راستگويان هستند؛ اينان از پرهيزگارانند.

۱۷۸_ ای کسانی که ايمان داريد، هنگامی که با قتلی مواجه می شويد قانون مساوات برايتان مقرر شده است_ آزاد در برابر آزاد، برده در برابر برده، زن در برابر زن. اگر شخصی از جانب اقوام مقتول بخشيده شود، بايد قدردانی کرد و غرامت منصفانه ای پرداخت. اين تخفيف و رحمتی است از جانب پروردگارتان. هر کس از اين حد تجاوز کند به عذابی دردناک دچار می شود.

۱۷۹_ ای خردمندان، قانون مساوات برای حفظ زندگی شماست، باشد که پرهيزگار باشيد. ۱۸۰_ مقرر شد که هرگاه مرگ نزديک می شود، منصفانه، وصيت نامه ای به نفع والدين و خويشاوندان بنويسيد. اين وظيفه ای است بر پرهيزگاران.

۱۸۱_ اگر کسی وصيتی را که شنيده است تغيير دهد، گناه چنين تغييراتی برکسانی است که آن را تغيير دادند. خدا شنواست، دانا.

۱۸۲_ اگر کسی بی عدالتی بزرگی يا تبعيضی از جانب وصيت کننده مشاهده نمايد و برای بر قرار کردن عدالت وصيت نامه را تصحيح کند، گناهی مرتکب نمی شود. خداست عفو کننده، مهربان ترين.

۱۸۳_ ای کسانی که ايمان داريد، روزه گرفتن برای شما مقرر شده است، همانطور که برای قبل از شما هم مقرر شده بود، باشد که رستگار شويد.

۱۸۴_ روزهای خاصی (برای روزه گرفتن مشخص شده)؛ اگر کسی بيمار يا در حال سفر باشد، می تواند به جای آن به همان تعداد از روزهای ديگر را روزه بگيرد. کسانی که می توانند روزه بگيرند، ولی با سختی فراوان، می توانند به جای هر روزی که روزه را می شکنند فقيری را غذا دهند. اگر کسی (برای کارهای پرهيزگارانه بيشتری ) داوطلب شود بهتر است. ولی روزه گرفتن برای شما بهترين است، اگر فقط می دانستيد.

۱۸۵_ رمضان ماهی است که در آن قرآن نازل شده بود، که برای مردم هدايت، تعاليم روشن و کتاب قانون فراهم می کند. کسانی از شما که شاهد اين ماه هستند بايد روزه بگيرند. آنان که بيمار يا در حال سفر هستند به جای آن می توانند روزهای ديگری به تعداد همان روزها روزه بگيرند. خدا برای شما راحتی می خواهد نه سختی، باشد که شما وظايف خود را انجام دهيد و خدا را تجليل کنيد که شما را هدايت کرد و قدردانی خود را ابراز نماييد.

۱۸۶_ هنگامی که بندگانم درباره من از تو می پرسند، من هميشه نزديک هستم. هر گاه مرا بخوانند به دعاهايشان پاسخ می دهم. مردم بايد به من پاسخ دهند و به من ايمان آورند تا ارشاد شوند.

۱۸۷_ در شب های روزه داری روابط جنسی با زنانتان حلال شد. آنها محرم اسرار شما هستند و شما محرم اسرار آنها هستيد. خدا می دانست که شما قبلا ً به نفس خويش خيانت می کرديد، او شما را آمرزيده و بخشيده است. از اين پس می توانيد از طريقی که خدا به شما اجازه داده، با آنها روابط جنسی داشته باشيد. می توانيد بخوريد و بياشاميد تا سپيده دم، هنگامی که خط سفيد روشنايی از خط تاريک شب تشخيص داده شود. سپس، تا غروب آفتاب روزه بگيريد. اگر تصميم داريد (ده روز آخر رمضان) در مسجد معتکف شويد، روابط جنسی ممنوع است. اين ها قوانين خداست؛ از حدود آنها خارج نشويد. خدا اينچنين آياتش را برای مردم روشن می کند، باشد که رستگار شوند.

۱۸۸_ پول يکديگر را از راه نامشروع تصاحب نکنيد و به متصديان امور رشوه ندهيد تا ديگران را از بعضی از حقوقشان به طور نامشروع محروم کنيد، در حالی که می دانيد.

۱۸۹_ آنها از تو درباره مراحل ماه می پرسند! بگو، "آنها وسيله تعيين زمان برای مردم هستند و زمان حج را معين می نمايند." در لفافه سخن گفتن پرهيزگارانه نيست؛ پرهيزگاری پيروی کردن از احکام و روراست بودن است. خدا را در نظر داشته باشيد، باشد که موفق شويد.

۱۹۰_ شما می توانيد در راه خدا عليه کسانی بجنگيد که به شما حمله می کنند، ولی تجاوز نکنيد. خدا افراد متجاوز را دوست ندارد.

۱۹۱_ شما می توانيد کسانی را که عليه شما می جنگند، بکشيد و می توانيد آنها را بيرون کنيد از آنجايی که آنها شما را بيرون کردند. ظلم از قتل بدتر است. با آنها در مسجد مقدس نجنگيد، مگر آنکه در آنجا به شما حمله کنند. اگر به شما حمله کردند، می توانيد آنها را بکشيد. اين عذابی است که حق آن کافران است.

۱۹۲_ اگر آنها دست بردارند، پس خدا عفوکننده است، مهربان ترين.

۱۹۳_ شما همچنين می توانيد با آنها بجنگيد تا ستم از ميان برود و آزادانه خدا را پرستش کنيد. اگر آنها دست بردارند، حمله نکنيد؛ اجازه حمله فقط عليه تجاوزکاران داده شده است.

۱۹۴_ در طول ماه های مقدس، می توان هر حمله ای را به همان نسبت پاسخ داد. اگر آنها به شما حمله کنند، شما هم می توانيد با مجازاتی منصفانه تلافی کنيد. خدا را در نظر داشته باشيد و بدانيد که خدا با پرهيزگاران است.

۱۹۵_ در راه خدا خرج کنيد؛ با دست های خود خويشتن را به تباهی نکشيد. انفاق کنيد؛ خدا انفاق کنندگان را دوست دارد.

۱۹۶_ مراسم کامل حج و عمره را برای خدا بجا آوريد. اگر مانع شما شوند، بايد قربانی بفرستيد و موی سر خود را نزنيد تا قربانی شما به مقصدش برسد. اگر بيمار هستيد، يا زخمی در سر داريد (که بايد موی خود را بزنيد)، بايد با روزه گرفتن، يا صدقه دادن جبران نماييد، يا به طريق ديگری عبادت کنيد. در ايام حج عادی، اگر بين عمره و حج شرط احرام (حرمت) را بشکنيد، در عوض حيوانی را قربانی کنيد. اگر استطاعت آن را نداريد، سه روز در ايام حج و هفت روز هنگامی که به منزل باز می گرديد، روزه بگيريد_ اين ده روز را کامل می کند_چنانچه از اهالی مسجد مقدس نباشيد. خدا را در نظر داشته باشيد و بدانيد که خدا در اجرای مجازات سختگير است.

۱۹۷_ حج بايد در ماه هايی مخصوص انجام شود. هر کس عازم حج است بايد در ايام حج از آميزش جنسی، بدرفتاری و مجادله خودداری کند. هر کار نيکی انجام دهيد، خدا کاملا ً از آن آگاه است. هنگامی که توشه سفر خود را آماده می کنيد، بهترين توشه، پرهيزگاری است. ای کسانی که خردمند هستيد، مرا در نظر داشته باشيد.

۱۹۸_ اگر (از راه تجارت) در طلب روزی پروردگارتان باشيد، اشتباهی مرتکب نمی شويد. هنگامی که از عرفات به صف می رويد، در آن مکان مقدس (مزدلفه) ذکر خدا را بگوييد. او را ياد کنيد که شما را هدايت کرد؛ پيش از اين، شما گمراه شده بوديد.

۱۹۹_ با مردم ديگری که به صف می روند، به صف برويد و از خدا طلب بخشش کنيد. خداست عفوکننده، مهربان ترين.

۲۰۰_ هنگامی که اعمالتان را بجا آورديد، پيوسته خدا را ياد کنيد همانطور که پدر و مادر خود را ياد می کنيد، يا حتی بهتر. عده ای از مردم می گويند، "پروردگار ما، در اين دنيا به ما بده،" در حالی که آنها هيچ سهمی در آخرت ندارند.

۲۰۱_ عده ديگری می گويند "پروردگار ما، پرهيزگاری در اين دنيا و پرهيزگاری در آخرت به ما عطا کن و ما را از عذاب دوزخ حفظ نما."

۲۰۲_ هر يک از آنها سهمی را که کسب کرده اند، دريافت خواهند کرد. خدا دقيق ترين حسابرس است.

۲۰۳_ خدا را برای چند روزی (در منا) ياد کنيد؛ هرکس با عجله اين کار را در دو روز انجام دهد گناهی مرتکب نمی شود و اگر کسی بيشتر بماند گناهی نکرده است، تا زمانی که پرهيزگاری را ادامه دهد. خدا را در نظر داشته باشيد و بدانيد که نزد او جمع خواهيد شد.

۲۰۴_ ممکن است شخصی از ميان مردم با سخنانش درباره اين دنيا، تو را تحت تأثير قرار دهد و حتی ممکن است خدا را بر افکار خود شاهد بگيرد، در حالی که او از سرسخت ترين مخالفان است.

۲۰۵_ او به محض آنکه برود ، در زمين به فساد می پردازد، مال و جان را به نابودی می کشاند. خدا فساد را دوست ندارد.

۲۰۶_ هنگامی که به او گفته می شود، "خدا را در نظر داشته باش،" متکبرانه خشمگين می شود. در نتيجه، سرنوشت او فقط دوزخ است؛ چه مکان بدی.

۲۰۷_ سپس، کسانی هستند که زندگی خود را وقف خدمت به خدا می کنند؛ خدا نسبت به چنين پرستش کنندگانی رئوف است.

۲۰۸_ ای کسانی که ايمان داريد، کاملا ً تسليم شويد؛ از گام های شيطان پيروی نکنيد، زيرا او سر سخت ترين دشمن شماست.

۲۰۹_ اگر پس از آن مدرک های روشنی که برايتان آمده است، دچار لغزش شويد، پس بدانيد که خداست قادر متعال، حکيم ترين.

۲۱۰_ آيا آنها منتظر هستند تا خدا خودش همراه با فرشتگان در ابرهای متراکم نزد آنها بيايد زمانی که اين اتفاق رخ دهد، تمام کارها به پايان می رسد و همه چيز نزد خدا بازگردانده می شود.

۲۱۱_ از بنی اسرائيل سئوال کن که تا چه حد معجزات شگفت انگيز~~ به آنان که نعمت هايی را که خدا به آنها عطا کرده ناديده می گيرند، نشان داده ايم، خدا در مجازات کردن بسيار سختگير است.

۲۱۲_ زندگی اين دنيا در نظر کافران زيبا جلوه داده شده است و آنها کسانی را که ايمان دارند مسخره می کنند. اما در روز قيامت پرهيزگاران به مراتب برتر از آنها خواهند بود. خدا به هرکه بخواهد نعمت بيشمار می بخشد.

۲۱۳_ پيش از اين، هنگامی که خدا پيامبران را به عنوان بشارت دهنده و همچنين هشدار دهنده فرستاد، مردم يک جامعه بودند. او با آنها کتاب آسمانی را که حاوی حقيقت بود، نازل کرد، تا در ميان مردم درباره اختلافاتشان قضاوت کند. جالب اينجاست، کسانی که کتاب آسمانی را دريافت کردند، افرادی بودند که با وجود مدرک های واضح و روشنی که به آنها داده شده بود، هر کتاب آسمانی جديدی را تکذيب کردند. اين به دليل حسادت آنهاست. خدا به خواست خود، کسانی را که ايمان دارند به سوی حقيقتی که ديگران در آن اختلاف دارند، هدايت می نمايد. هر کس که بخواهد خدا او را در راه راست هدايت می کند.

۲۱۴_ آيا انتظار داريد وارد بهشت شويد بدون آنکه مانند کسانی که قبل از شما بودند، امتحان شويد آنها با سختی و مصيبت مورد امتحان قرار گرفتند و متزلزل شدند، تا اينکه رسول و کسانی که با او ايمان آوردند گفتند، "پيروزی خدا کجاست" پيروزی خدا نزديک است.

۲۱۵_ آنها از تو درباره انفاق می پرسند، بگو: "آنچه انفاق می کنيد بايد به پدر و مادر، خويشاوندان، يتيمان، تهيدستان و مسافران غريب برسد." هر کار نيکی انجام دهيد، خدا کاملا ً از آن آگاه است.

۲۱۶_ ممکن است جنگيدن بر شما تحميل شود، هر چند که آن را دوست نداشته باشيد. ممکن است شما چيزی را دوست نداشته باشيد که برايتان خوب است و چيزی را دوست داشته باشيد که برايتان بد است. خدا می داند در حالی که شما نمی دانيد.

۲۱۷_ آنها از تو درباره ماه های مقدس و جنگيدن در آن می پر سند، بگو: "جنگيدن در آن توهين به مقدسات است. هر چند که، باز داشتن از راه خدا و کافر شدن به او و به حرمت مسجد مقدس و بيرون راندن مردمش، از نظر خدا توهين بزرگتری به مقدسات است. ظلم از قتل بدتر است." آنها اگر بتوانند پيوسته با شما می جنگند تا شما را از دين تان منحرف کنند. در ميان شما کسانی که از دين خود برگردند و کافر بميرند، اعمالشان را هم در اين دنيا و هم در آخرت باطل کرده اند. اين افراد ساکنان دوزخ هستند، جايی که تا ابد در آن می مانند.

۲۱۸_ کسانی که ايمان دارند و کسانی که در راه خدا مهاجرت و کوشش می کنند، سزاوار رحمت خدا شده اند. خداست عفوکننده، مهربان ترين.

۲۱۹_ آنها از تو درباره مسکرات و قمار می پرسند، بگو: "گناه بزرگی در آنهاست و اندکی منفعت برای مردم. ولی گناه آنها به مراتب بيشتر از منفعت آنهاست." آنها همچنين از تو می پرسند چه انفاق کنند، بگو: "زيادی ها را." خدا اينچنين آياتش را برای شما روشن می کند، باشد که بيانديشيد،

۲۲۰_ درباره اين دنيا و آخرت. و آنها از تو درباره يتيمان می پرسند، بگو: "بهترين کاری که می توانيد برايشان انجام دهيد اين است که آنها را پرهيزگار بار آوريد. اگر اموالشان را با اموال خود مخلوط می کنيد، پس مانند اعضای خانواده با آنها رفتار نماييد." خدا پرهيزکار و ستمکار را می شناسد. اگر خدا می خواست، می توانست قوانين سخت تری بر شما تحميل کند. خداست قادر متعال، حکيم ترين.

۲۲۱_ با زنان مشرک ازدواج نکنيد مگر آنکه ايمان بياورند؛ يک زن مؤمن بهتر از زن مشرک است، حتی اگر مورد پسند شما باشد. و دختران خود را به ازدواج مردان مشرک در نياوريد، مگر آنکه ايمان بياورند. يک مرد مؤمن بهتر از مرد مشرک است، حتی اگر مورد پسند شما باشد. اين افراد به دوزخ دعوت می کنند، در حالی که خدا به خواست خود، به بهشت و آمرزش دعوت می کند. او آياتش را برای مردم روشن می نمايد، باشد که توجه کنند.

۲۲۲_ آنها از تو درباره عادت ماهانه می پرسند: بگو، "بايد در طی عادت ماهانه از روابط جنسی با زنان خودداری کنيد؛ آن مضر است؛ با آنها نزديکی نکنيد تا آن را تمام کنند. هنگامی که آن را تمام کردند، می توانيد از طريقی که خدا طرح کرده است با آنها روابط جنسی داشته باشيد. خدا توبه کنندگان و پاکيزگان را دوست دارد."

۲۲۳_ زنان شما حامل ذريه شما هستند. بنابراين، می توانيد هر طور که دوست داريد از اين مزيت لذت ببريد، به شرطی که پرهيزگاری را رعايت کنيد. خدا را در نظر داشته باشيد و بدانيد که او را ملاقات خواهيد کرد. به مؤمنان بشارت بده.

۲۲۴_ نام خدا را وسيله سوگندهای روزمره خود قرار ندهيد، تا خود را زاهد و پرهيزگار جلوه دهيد، يا در ميان مردم اعتباری به دست آوريد. خداست شنوا، دانا.

۲۲۵_ خدا شما را به خاطر سوگندهای لفظی مسئول نمی داند؛ او شما را برای نيت های درونيتان مسئول می داند. خداست عفوکننده، باگذشت.

۲۲۶_ کسانی که قصد دارند زنان خود را طلاق بدهند، بايد چهار ماه صبر کنند (تا آرام شوند)؛ اگر آنها منصرف شوند و آشتی کنند، پس خداست عفوکننده، مهربان.

۲۲۷_ اگر به مرحله طلاق برسند، پس خداست شنوا، دانا.

۲۲۸_ زنانی که طلاق گرفتند (قبل از ازدواج با مرد ديگر) بايد تا سه عادت ماهانه صبرکنند. برايشان حلال نيست که آنچه را خدا در رحم هايشان خلق می کند پنهان کنند، اگر به خدا و روز آخر ايمان دارند. در صورت حاملگی اگر شوهر بخواهد دوباره با زنش ازدواج کند، خواسته او بر خواسته زن مقدم است. زنان، به طور منصفانه، حق و حقوقی دارند همانطورکه وظايفی دارند. بنابراين، (درصورت حاملگی ) خواسته مرد ارجحيت دارد. خداست قادر متعال، حکيم ترين.

۲۲۹_ در طلاق می توان دوبار رجوع کرد. به زنی که طلاق گرفته است بايد اجازه داده شود تا در همان خانه دوستانه زندگی کند، يا دوستانه آنجا را ترک نمايد. برای شوهر حلال نيست تا چيزی را که به او داده است، پس بگيرد. با وجود اين، هر دو ممکن است بترسند که از قانون خدا سرپيچی کنند. اگر بيم آن رود که از قانون خدا سرپيچی کنند، آنها اشتباهی مرتکب نمی شوند اگر زن به خواست خودش بخواهد چيزی را پس بدهد. اين ها قوانين خداست؛ از حدود آنها تجاوز نکنيد. کسانی که از حدود قوانين خدا تجاوز کنند، بی عدالتی می کنند.

۲۳۰_ اگر (برای بار سوم) او را طلاق دهد، برای مرد حلال نيست که مجددا ً با او ازدواج کند، مگر آنکه او با مرد ديگری ازدواج کند، سپس، او را طلاق دهد. در اين صورت شوهر اول می تواند مجددا ً با او ازدواج کند، به شرطی که قوانين خدا را در نظر داشته باشند. اين ها قوانين خداست؛ او آنها را برای مردمی که می دانند، توضيح می دهد.

۲۳۱_ اگر زنان را طلاق دهيد، هنگامی که عده آنها (سه عادت ماهانه) به پايان رسد، بايد به آنها اجازه دهيد در همان خانه دوستانه زندگی کنند، يا بگذاريد دوستانه آنجا را ترک نمايند. برای انتقام جويی، آنها را مجبور نکنيد تا بر خلاف ميلشان بمانند. هر کس اين کار را بکند به نفس خويش ستم می کند. آيات خدا را بيهوده نگيريد. نعمت های خدا را بر خود به ياد آوريد و اينکه او برايتان کتاب آسمانی و حکمت فرو فرستاد تا شما را روشن کند. خدا را در نظر داشته باشيد و بدانيد که خدا بر همه چيز آگاه است.

۲۳۲_ اگر زنان را طلاق دهيد، هنگامی که عده آنها به پايان رسد، مانع ازدواج مجدد آنها با شوهرانشان نشويد، اگر دوستانه آشتی کنند. در ميان شما کسانی که به خدا و روز آخر ايمان دارند، اين را رعايت می کنند. اين برای شما پاک تر و پرهيزگارانه تر است. خدا می داند، در حالی که شما نمی دانيد.

۲۳۳_ مادرانی که طلاق گرفتند بايد دوسال تمام، کودکان خود را شير بدهند، اگر پدر هم مايل باشد. پدر بايد خوراک و پوشاک مادر را منصفانه فراهم کند. به هيچ کس نبايد خارج از تواناييش تحميل شود. نه مادر بايد به خاطر نوزاد خود صدمه ببيند و نه پدر به خاطر نوزاد خود. (اگر پدر بميرد)، وارث او بايد اين مسئوليت ها را بر عهده گيرد. اگر پدر و مادر نوزاد پس از مشورت لازم، متقابلا ً برای جداشدن به توافق برسند، اشتباهی مرتکب نمی شوند. اگر دايه استخدام کنيد، تا زمانی که حقوق آنها را منصفانه بپردازيد، اشتباهی نمی کنيد. بايد خدا را در نظر داشته باشيد و بدانيد که خدا بر تمام اعمالتان بيناست.

۲۳۴_ کسانی که بميرند و زنانی باقی بگذارند، بيوه هايشان بايد چهار ماه و ده روز (قبل از ازدواج مجدد) صبرکنند. هنگامی که عده خود را به پايان رساندند، اشتباهی نمی کنيد اگر بگذاريد هر کار پرهيزگارانه ای را که مايل هستند، انجام دهند. خدا از تمام اعمالتان کاملا ً آگاه است.

۲۳۵_ اگر نامزدی خود را با زنان اعلام کنيد، يا آن را پنهان نماييد، هيچ گناهی مرتکب نمی شويد. خدا می داند که شما به آنها فکر می کنيد. با آنها مخفيانه ملاقات نکنيد، مگر آنکه بخواهيد درباره امر پرهيزگارانه ای صحبت کنيد. با آنها زناشويی نکنيد تا اينکه عده آنها به پايان رسد. بايد بدانيد که خدا افکار درونی شما را می داند و او را در نظر داشته باشيد. بدانيد که خداست عفوکننده، باگذشت.

۲۳۶_ اگر قبل از تماس با زنان، يا قبل از آنکه برايشان مهريه تعيين کنيد، آنها را طلاق دهيد، اشتباهی مرتکب نمی شويد، در اين صورت با غرامتی منصفانه، برايشان جبران کنيد. ثروتمند به اندازه تواناييش و تهيدست به اندازه تواناييش_ اين وظيفه ای است بر پرهيزگاران.

۲۳۷_ اگر زنان را قبل از تماس با آنها، ولی پس از آنکه برايشان مهريه تعيين کرديد طلاق دهيد، غرامت نصف مهريه خواهد بود، مگر آنکه داوطلبانه از حق خويش بگذرند، يا کسی که باعث طلاق شده، بخواهد از مهريه بگذرد. گذشت به پرهيزگاری نزديک تر است. بايد روابط دوستانه را ميان خود حفظ کنيد. خدا بر اعمال شما بيناست.

۲۳۸_ نماز را مرتب بخوانيد، به خصوص نماز ميانی را و خود را کاملا ً به خدا اختصاص دهيد.

۲۳۹_ در مواقع غير عادی، می توانيد پياده يا سواره نماز بخوانيد. همينکه در امان شديد، به ذکر خدا بپردازيد، همانطور که او چيزی را به شما آموخت که هرگز نمی دانستيد.

۲۴۰_ کسانی که بميرند و زنانی باقی بگذارند، بايد وصيت نامه ای زنانشان را تا يکسال تأمين کند، در صورتی که در همان خانواده بمانند. اگر آنها بروند، شما هيچ گناهی مرتکب نمی شويد که آنها را آزاد بگذاريد تا مطابق ميل خود رفتار کنند، تا زمانی که پرهيزگاری رعايت شود. خداست قادر متعال، حکيم ترين.

۲۴۱_ همچنين زنانی که طلاق گرفتند بايد منصفانه، تأمين شوند. اين وظيفه ای است بر پرهيزکاران.

۲۴۲_ خدا اينچنين آياتش را برای شما توضيح می دهد، باشد که بفهميد.

۲۴۳_ آيا توجه کرده ای به کسانی که از بيم مرگ از خانه هايشان گريختند_ با آنکه هزاران نفر بودند_ خدا به آنها گفت، "بميريد،" سپس آنها را دوباره زنده کرد. خدا موهبت خويش را بر مردم ارزانی می دارد، ولی اکثر مردم شکرگزار نيستند.

۲۴۴_ در راه خدا بجنگيد و بدانيد که خدا شنواست، دانا.

۲۴۵_ چه کسانی می خواهند به خدا وام پرهيزکاری دهند، تا چندين برابر آن به آنها باز گردانده شود خداست که فراهم می کند و نگاه می دارد و شما نزد او باز گردانده خواهيد شد.

۲۴۶_ آيا به رهبران اسرائيل بعد از موسی توجه کرده اي آنها به پيامبر خود گفتند، "اگر پادشاهی برای رهبری ما تعيين کنی، در راه خدا خواهيم جنگيد." او گفت، "آيا منظور شما اين است که، اگر فرمان جنگ برايتان صادر شود، نمی جنگيد" آنها گفتند، "چرا در راه خدا نجنگيم، هنگامی که از خانه هايمان و فرزندانمان محروم شده ايم" با اينحال، هنگامی که فرمان جنگ برايشان صادر شد، همگی روی گرداندند بجز عده کمی. خدا بر ستمکاران آگاه است.

۲۴۷_ پيامبرشان به آنها گفت، "خدا طالوت را به پادشاهی شما تعيين کرده است. "آنها گفتند، "او چگونه می تواند بر ما پادشاهی کند در حالی که ما برای پادشاهی لياقت بيشتری داريم؛ او حتی ثروتی هم ندارد" او گفت، "خدا او را بر شما برگزيده و با دانش فراوان و قدرت جسمانی او را مورد رحمت قرار داده است." خدا پادشاهی خويش را به هر که بخواهد عطا می نمايد. خدا است سخاوتمند، دانا.

۲۴۸_ پيامبرشان به آنها گفت، "نشانه پادشاهی او اين است که صندوقچه ميثاق به شما بازگردانده خواهد شد، که اطمينان خاطری است از جانب پروردگارتان و آثاری است که از مردم موسی و مردم هارون باقيمانده است. آن بوسيله فرشتگان حمل خواهد شد. اين بايد برای شما نشانه قانع کننده ای باشد، اگر واقعا مؤمن هستيد."

۲۴۹_ هنگامی که طالوت فرماندهی لشگر را بر عهده گرفت، گفت، "خدا شما را به وسيله نهری امتحان می کند. هر کس از آن بنوشد با من نيست_ فقط کسانی که از آن نمی چشند با من هستند__ مگر فقط بک جرعه. "آنها از آن نوشيدند، بجز عده کمی از آنها. وقتی او همراه با کسانی که ايمان آوردند از آن عبور کرد، گفتند، "اکنون ما قدرت روبرو شدن با جالوت و سپاهيانش را نداريم." کسانی که به ملاقات با خدا آگاه بودند گفتند، "چه بسا، به اذن خدا سپاه کوچکی لشگر بزرگی را شکست داده است. خدا با کسانی است که صبورانه استقامت می ورزند."

۲۵۰_ هنگامی که با جالوت و سپاهيانش روبرو شدند، دعا کردند، "پروردگار ما، به ما صبر و عطا فرما، ما را ثابت قدم بدار و از ما در مقابل مردم کافر حمايت کن."

۲۵۱_ آنان به اذن خدا آنها را شکست دادند و داود جالوت را کشت. خدا به او پادشاهی و حکمت عطا کرد و همانطور که می خواست او را تعليم داد. اگر به خاطر پشتيبانی خدا از بعضی مردم در مقابل ديگران نبود، در زمين هرج و مرج می شد. اما خدا باران موهبت خويش را بر مردم می باراند.

۲۵۲_ اينها آيات خداست. ما آن را از طريق تو، به حق تلاوت می کنيم، زيرا تو يکی از رسولان هستی.

۲۵۳_ اين رسولان؛ ما بعضی از آنها را بيش از ديگران مورد رحمت قرار داديم. برای مثال، خدا با يکی از آنها صحبت کرد و ما بعضی از آنها را به درجات بالاتری رسانديم. و ما به عيسی، پسر مريم، معجزاتی شگفت انگيز داديم و با روح القدس از او پشتيبانی کرديم. اگر خدا می خواست، پيروانشان بعد از آن مدرک های روشن که برايشان آمده بود، با يکديگر نمی جنگيدند. در عوض، آنها در ميان خودشان اختلاف پيدا کردند؛ بعضی از آنها ايمان آوردند و بعضی باور نکردند. اگر خدا می خواست، آنها نمی جنگيدند. همه چيز طبق خواست خداست.

۲۵۴_ ای کسانی که ايمان داريد، از آنچه به شما روزی داده ايم انفاق کنيد، پيش از آنکه روزی بيايد که در آن نه داد و ستدی، نه ارفاقی به سبب خويشاوندی باشد و نه شفاعتی. کافران بی عدالتی می کنند.

۲۵۵_ خدا: جز او خدای ديگری نيست، زنده، جاودان. هرگز لحظه ای بی خبری يا خواب، او را فرا نمی گيرد. همه چيز در آسمان ها و همه چيز در زمين از آن اوست. چه کسی می تواند نزد او، شفاعت کند، مگر طبق خواست او او گذشته و آينده آنها را می داند. هيچ کس به هيچ دانشی دست نمی يابد مگر به خواست او. قلمرو او آسمان ها و زمين را در بر گرفته است و فرمانروايی بر آنها هرگز برای او دشوار نيست. او بالاترين است، عظيم.

۲۵۶_ هيچ اجباری نبايد در دين باشد؛ اکنون راه درست از راه غلط مشخص شده است. هرکه شيطان را محکوم کند و به خدا ايمان آورد، به محکم ترين ريسمان چنگ زده است، که هرگز پاره نشود. خداست شنوا، دانای مطلق.

۲۵۷_ خدا مولای کسانی است که ايمان دارند؛ او آنها را از تاريکی به روشنايی راهنمايی می کند. و اما کسانی که ايمان ندارند، معبودانشان مولاهای آنها هستند؛ که آنها را از روشنايی به تاريکی راهنمايی می کنند_ اين افراد ساکنان دوزخ خواهند بود؛ آنها تا ابد در آن می مانند.

۲۵۸_ آيا توجه کرده ای به آن کسی که با ابراهيم درباره پروردگارش مجادله می کرد، با آنکه خدا به او پادشاهی داده بود ابراهيم گفت، "پروردگار من زندگی می بخشد و می ميراند." او گفت، "من زندگی می بخشم و می ميرانم." ابراهيم گفت، "خدا خورشيد را از مشرق بيرون می آورد، آيا تو می توانی آن را از مغرب بيرون آوری " شخص کافر مات و مبهوت بماند. خدا ستمکاران را هدايت نمی کند.

۲۵۹_ در نظر بگيريد آن شخصی را که از شهر متروکی می گذشت و متعجب شد که، "خدا چگونه می تواند اين را پس از مرگ دوباره زنده کند "سپس خدا او را به مدت صد سال بميراند، پس از آن او را برانگيخت. او گفت، "چه مدت در اينجا مانده ای " او گفت، "من يک روز، يا قسمتی از روز در اينجا بوده ام." او گفت، "نه! تو صد سال در اينجا بوده ای. با وجود اين، به غذا و نوشيدنی خود نگاه کن؛ که فاسد نشده است. به الاغ خود نگاه کن_ ما اينچنين تو را عبرتی برای مردم قرار می دهيم. اکنون، توجه کن که ما چگونه استخوان ها را می سازيم، سپس آن را با گوشت می پوشانيم." هنگامی که فهميد چه اتفاقی افتاده است، گفت، "حالا می دانم که خداست قادر مطلق."

۲۶۰_ ابراهيم گفت، "پروردگار من، به من نشان بده که چگونه مرده را زنده می کنی." او گفت، "آيا باور نداری ؟" گفت، "بله، اما می خواهم قلب خود را اطمينان بخشم." او گفت، "چهار پرنده را بگير، نشانه هايشان را بررسی کن، تکه ای از هر پرنده را بر سر تپه ای قرار بده، سپس آنها را به طرف خود صدا کن. آنها با شتاب به سوی تو خواهند آمد. تو بدان که خداست قادر متعال، حکيم ترين.

۲۶۱_ مثال کسانی که پول خود را در راه خدا خرج می کنند مانند دانه ای است که از آن هفت خوشه برويد و در هر خوشه صد دانه باشد. خدا اين را برای هرکه بخواهد چندين برابر می افزايد. خدا سخاوتمند است، دانا.

۲۶۲_ کسانی که پول خود را در راه خدا خرج می کنند، سپس به دنبال انفاق خود اهانت نمی کنند و آزار نمی رسانند، پاداش خود را از جانب پروردگارشان خود دريافت خواهند کرد؛ آنها نه از چيزی می ترسند و نه غمی خواهند داشت.

۲۶۳_ دلسوزی و کلمات محبت آميز بهتر از صدقه ای است که دنبال آن توهين باشد. خداست غنی، با گذشت.

۲۶۴_ ای کسانی که ايمان داريد، انفاق های خود را با ملامت و اهانت از بين نبريد، مانند کسی که پولش را برای خود نمايی خرج می کند، در حالی که به خدا و روز آخر ايمان ندارد. مثال او مانند تخته سنگی است که با لايه نازکی از خاک پوشيده شده است؛ همينکه باران سنگينی می بارد، خاک را می شويد و سنگ را بی ثمر باقی می گذارد. تمام زحمات آنها به هدر می رود. خدا مردم کافر را هدايت نمی کند.

۲۶۵_ مثال کسانی که پول خود را با خلوص نيت، برای خوشنودی خدا می بخشند، مانند باغی است با خاکی بسيار حاصل خير؛ هنگامی که باران سنگينی ببارد، دو برابر محصول می دهد. و اگر باران زياد نباشد، نم نم بارانی هم کافی خواهد بود. خدا بر تمام اعمالتان بيناست.

۲۶۶_ آيا هيچ يک از شما مايل است که باغی از درختان خرما و انگور با نهرهای روان و محصولات فراوان داشته باشد، سپس، درست هنگامی که پا به سن می گذارد و زمانی که هنوز فرزندانش به او وابسته هستند، فاجعه ای رخ دهد و باغ او را بسوزاند خدا اينچنين آيات را برای شما روشن می کند، باشد که بيانديشيد.

۲۶۷_ ای کسانی که ايمان داريد، بايد از چيزهای خوبی که به دست می آوريد و از آنچه از زمين برايتان فراهم کرده ايم، انفاق کنيد. چيزهای بد را برای بخشيدن جدا نکنيد، در حالی که خودتان آن را قبول نمی کنيد، مگر با چشمان بسته. شما بايد بدانيد که خداست غنی، قابل ستايش.

۲۶۸_ شيطان به شما وعده فقر می دهد و شما را به کارهای پليد امر می کند، در حالی که خدا شما را به موهبت و بخشش خويش وعده می دهد. خداست سخاوتمند، دانای مطلق.

۲۶۹_ او به هرکه برگزيند حکمت عطا می کند و هرکس به حکمت دست يابد، به نعمت بزرگی نائل شده است. فقط خردمندان توجه خواهند کرد.

۲۷۰_ هر چه انفاق کنيد، يا هر نذری را ادا نماييد، خدا کاملا ً از آن آگاه است. و اما ستمکاران، آنها ياوری نخواهند داشت.

۲۷۱_ اگر صدقات خود را آشکار کنيد، هنوز خوب است. ولی اگر آن را مخفيانه به تهيدستان بدهيد، برای شما بهتر است و گناهان بيشتری را از شما پاک می کند. خدا کاملا ً از اعمال شما آگاه است.

۲۷۲_ تو مسئول هدايت کردن هيچ کس نيستی. فقط خداست که هر کس را بخواهد (هدايت شود) هدايت می کند. هر چه انفاق کنيد به نفع خود کرده ايد. هر انفاقی که می کنيد بايد به خاطر خدا باشد. هر چه انفاق کنيد، بدون کوچک ترين بی عدالتی به شما باز گردانيده خواهد شد.

۲۷۳_ انفاق بايد به بينوايانی که در راه خدا به مشقت گرفتار شدند و توانايی مهاجرت ندارند، داده شود. ممکن است شخص ناآگاه به دليل مناعت طبعشان تصور کند که آنها ثروتمند هستند، ولی شما می توانيد آنها را با نشانه های خاصی تشخيص دهيد؛ آنها هرگز با سماجت از مردم گدايی نمی کنند. آنچه انفاق کنيد، خدا کاملا ً از آن آگاه است.

۲۷۴_ کسانی که شب و روز، در نهان و آشکار انفاق می کنند، پاداش خود را از جانب پروردگارشان دريافت می نمايند؛ آنها نه از چيزی خواهند ترسيد و نه غ